Α΄ Σαμουήλ 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Όταν ο Δαβίδ τελείωσε να μιλάει με τον Σαούλ, η ψυχή του Ιωνάθαν δέθηκε με την ψυχή του Δαβίδ, και ο Ιωνάθαν τον αγάπησε σαν την ίδια του την ψυχή. ²Από εκείνη τη μέρα ο Σαούλ κράτησε τον Δαβίδ κοντά του και δεν τον άφηνε να γυρίσει στο σπίτι του πατέρα του. ³Τότε ο Ιωνάθαν έκανε διαθήκη με τον Δαβίδ, επειδή τον αγαπούσε σαν την ίδια του την ψυχή. ⁴Ο Ιωνάθαν έβγαλε τον μανδύα του και τον έδωσε στον Δαβίδ, μαζί με τον χιτώνα του, το σπαθί του, το τόξο του και τη ζώνη του.

⁵Ο Δαβίδ πετύχαινε όπου κι αν τον έστελνε ο Σαούλ, γι' αυτό ο Σαούλ τον έβαλε επικεφαλής των στρατιωτών. Αυτό άρεσε σε όλο τον λαό, καθώς και στους αυλικούς του Σαούλ.

⁶Καθώς γύριζαν, όταν ο Δαβίδ επέστρεφε αφού σκότωσε τον Φιλισταίο, βγήκαν γυναίκες από κάθε πόλη του Ισραήλ να προϋπαντήσουν τον βασιλιά Σαούλ, τραγουδώντας, χορεύοντας, γεμάτες χαρά, με ντέφια και μουσικά όργανα. ⁷Καθώς πανηγύριζαν, οι γυναίκες τραγουδούσαν η μία στην άλλη: «Ο Σαούλ σκότωσε τις χιλιάδες του, κι ο Δαβίδ τις δεκάδες χιλιάδες του».

⁸Ο Σαούλ άναψε από θυμό· τα λόγια αυτά τον δυσαρέστησαν πολύ. Είπε: «Στον Δαβίδ αποδίδουν δεκάδες χιλιάδες, σ' εμένα μόνο χιλιάδες. Τι του μένει πια παρά η βασιλεία;» ⁹Κι από εκείνη τη μέρα ο Σαούλ έβλεπε τον Δαβίδ με ζήλια. ¹⁰Την επόμενη μέρα ένα κακό πνεύμα από τον Πατέρα μας όρμησε πάνω στον Σαούλ· παραληρούσε μέσα στο σπίτι του, ενώ ο Δαβίδ έπαιζε τη λύρα, όπως έκανε κάθε μέρα. Ο Σαούλ είχε το δόρυ του στο χέρι. ¹¹Εκσφενδόνισε το δόρυ σκεφτόμενος: «Θα καρφώσω τον Δαβίδ στον τοίχο». Όμως ο Δαβίδ τον απέφυγε δύο φορές. ¹²Ο Σαούλ φοβόταν τον Δαβίδ, επειδή ο Πατέρας μας ήταν μαζί του, αλλά είχε απομακρυνθεί από τον Σαούλ. ¹³Έτσι ο Σαούλ απομάκρυνε τον Δαβίδ από κοντά του και τον έκανε διοικητή χιλίων αντρών, κι ο Δαβίδ οδηγούσε τον λαό στη μάχη και τον έφερνε πίσω. ¹⁴Ο Δαβίδ πετύχαινε σε όλα του τα βήματα, γιατί ο Πατέρας μας ήταν μαζί του. ¹⁵Όταν ο Σαούλ είδε πόσο πολύ πετύχαινε ο Δαβίδ, τον φοβήθηκε. ¹⁶Όμως όλος ο Ισραήλ κι ο Ιούδας αγαπούσαν τον Δαβίδ, επειδή τους οδηγούσε στη μάχη και τους έφερνε πίσω.

Ο Δαβίδ κερδίζει τη Μιχάλ παρά τα σχέδια του Σαούλ

¹⁷Ο Σαούλ είπε στον Δαβίδ: «Να η μεγαλύτερη κόρη μου, η Μεράβ. Θα σου τη δώσω για γυναίκα — μόνο δείξε μου γενναιότητα και πολέμησε τους πολέμους του Πατέρα μας». Γιατί ο Σαούλ σκεφτόταν: «Δε θα σηκώσω εγώ το χέρι μου εναντίον του· ας τον χτυπήσει το χέρι των Φιλισταίων».

¹⁸Ο Δαβίδ είπε στον Σαούλ: «Ποιος είμαι εγώ, και ποια είναι η οικογένειά μου, το σόι του πατέρα μου στον Ισραήλ, για να γίνω γαμπρός του βασιλιά;» ¹⁹Όμως όταν έφτασε η ώρα να δοθεί στον Δαβίδ η Μεράβ, η κόρη του Σαούλ, αυτή δόθηκε για γυναίκα στον Αδριήλ τον Μεολαθίτη.

²⁰Η Μιχάλ όμως, η κόρη του Σαούλ, αγαπούσε τον Δαβίδ. Όταν το έμαθε ο Σαούλ, του άρεσε. ²¹Ο Σαούλ σκέφτηκε: «Θα του τη δώσω για παγίδα, για να τον χτυπήσει το χέρι των Φιλισταίων». Έτσι ο Σαούλ είπε στον Δαβίδ: «Σήμερα έχεις μια δεύτερη ευκαιρία να γίνεις γαμπρός μου».

²²Ο Σαούλ είπε στους αυλικούς του: «Πείτε στον Δαβίδ ιδιαιτέρως: “Ο βασιλιάς σε συμπαθεί, κι όλοι οι αυλικοί του σε αγαπούν. Γίνε τώρα γαμπρός του”».

²³Οι αυλικοί του Σαούλ είπαν στον Δαβίδ αυτά τα λόγια. Ο Δαβίδ είπε: «Σας φαίνεται μικρό πράγμα να γίνει κανείς γαμπρός του βασιλιά; Εγώ είμαι φτωχός κι ασήμαντος».

²⁴Κι οι αυλικοί του Σαούλ του είπαν: «Αυτά είπε ο Δαβίδ».

²⁵Ο Σαούλ είπε: «Πείτε στον Δαβίδ: “Ο βασιλιάς δε θέλει προίκα, παρά μόνο εκατό ακροβυστίες Φιλισταίων — εκδίκηση ενάντια στους εχθρούς του βασιλιά”». Σκόπευε όμως να πέσει ο Δαβίδ από τα χέρια των Φιλισταίων. ^a a v25 Η παρουσίαση των ακροβυστιών των εχθρών ως απόδειξη των θανατώσεων ήταν ένα αναγνωρισμένο έθιμο λαφύρων στην αρχαία Χαναάν και στους γύρω πολιτισμούς. ²⁶Οι αυλικοί του είπαν στον Δαβίδ αυτά τα λόγια· κι εκείνος χάρηκε που θα γινόταν γαμπρός του βασιλιά. Προτού περάσει ο καθορισμένος χρόνος, ²⁷ο Δαβίδ με τους άντρες του βγήκαν, σκότωσαν διακόσιους Φιλισταίους κι έφεραν τις ακροβυστίες τους στον βασιλιά, μετρημένες στο ακέραιο, για να γίνει γαμπρός του. Έτσι ο Σαούλ του έδωσε για γυναίκα την κόρη του τη Μιχάλ. ²⁸Όταν ο Σαούλ είδε και κατάλαβε πως ο Πατέρας μας ήταν με τον Δαβίδ, και πως η κόρη του η Μιχάλ τον αγαπούσε, ²⁹ο Σαούλ φοβήθηκε τον Δαβίδ ακόμη περισσότερο κι έγινε εχθρός του για το υπόλοιπο της ζωής του.

³⁰Οι διοικητές των Φιλισταίων έβγαιναν συνέχεια στη μάχη, και κάθε φορά ο Δαβίδ πετύχαινε περισσότερο απ' όλους τους αξιωματικούς του Σαούλ, κι έτσι το όνομά του τιμήθηκε ιδιαίτερα.