ڇپيل
ڪتاب

جونٿن جو روح دائود سان ڳنڍجي ويو

يونتن دائود کي پنهنجو چوغو، پنهنجي تلوار ۽ پنهنجي وفاداري ڏئي ٿو، جڏهن ته عورتن جو گيت دائود کي ڏهه هزار ۽ ساؤل کي رڳو هزار ڏئي ٿو. ساؤل ڀالو اڇلي ٿو، پوءِ دائود کي فلستين هٿان مارائڻ جي ڪوشش ڪري ٿو. هو جيڪو به ڪري ٿو اهو دائود کي وڌيڪ وڏو ڪري ٿو، ڇو ته اسان جو پيءُ ساڻس آهي.

باب 18.

جڏهن دائود ساؤل سان ڳالهائي پورو ڪيو، تڏهن جونٿن جو روح دائود جي روح سان ڳنڍجي ويو، ۽ جونٿن کيس پنهنجي جان وانگر پيار ڪيو. انهيءَ ڏينهن کان ساؤل دائود کي پاڻ وٽ رکيو، ۽ کيس پنهنجي پيءُ جي گهر موٽڻ نہ ڏنائين. پوءِ جونٿن دائود سان عهد ڪيو، ڇاڪاڻ تہ هن کيس پنهنجي جان وانگر پيار ڪيو. جونٿن پنهنجو چولو لاهي دائود کي ڏنو، ساڻس گڏ پنهنجي قميص، تلوار، ڪمان ۽ پٽو بہ ڏنائينس.

ساؤل دائود کي جتي بہ موڪليو، اتي هو ڪامياب ٿيو، تنهنڪري ساؤل کيس سپاهين مٿان مقرر ڪيو؛ اها ڳالهه سڀني ماڻهن کي ۽ ساؤل جي نوڪرن کي بہ وڻي.

جڏهن اهي موٽي رهيا هئا، يعني دائود فلسطي کي ماري موٽيو، تڏهن اسرائيل جي هر شهر مان عورتون ڳائينديون، نچنديون ۽ خوشيون ڪنديون، دف ۽ سازن سان بادشاهه ساؤل کي ملڻ لاءِ ٻاهر نڪري آيون. جڏهن اهي جشن ملهائي رهيون هيون، تڏهن عورتون هڪ ٻئي کي جواب ڏيندي ڳائڻ لڳيون تہ ”ساؤل هزارن کي ماريو، ۽ دائود ڏهه هزارن کي.“

ساؤل ڏاڍو ڪاوڙجي پيو؛ هيءَ ڳالهه کيس تمام ناگوار لڳي. چيائين تہ ”هنن دائود کي ڏهه هزار ڏنا، ۽ مون کي رڳو هزار. هاڻي بادشاهيءَ کان سواءِ کيس ٻيو ڇا باقي رهيو آهي؟“ انهيءَ ڏينهن کان وٺي ساؤل دائود کي حسد جي نظر سان ڏسندو رهيو. ٻئي ڏينهن اسان جي پيءُ وٽان هڪ ڏکوئيندڙ روح ساؤل تي زور سان آيو؛ هو پنهنجي گهر اندر ديوانن وانگر بڙ بڙ ڪرڻ لڳو، ۽ دائود روزانو وانگر ستار وڄائي رهيو هو. ساؤل جي هٿ ۾ ڀالو هو. ساؤل ڀالو اڇلايو ۽ سوچيائين تہ ”آءٌ دائود کي ڀت سان کوڙي ڇڏيندس.“ پر دائود ٻه ڀيرا ان کان بچي ويو. ساؤل دائود کان ڊڄندو هو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ دائود سان گڏ هو پر ساؤل کان هليو ويو هو. تنهنڪري ساؤل دائود کي پنهنجي اڳيان کان هٽائي ڇڏيو، ۽ کيس هزار جو سردار بڻايائين؛ ۽ دائود ماڻهن کي جنگ ۾ وٺي ويندو ۽ موٽائي ايندو هو. دائود پنهنجن سڀني ڪمن ۾ ڪامياب رهيو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ ساڻس گڏ هو. جڏهن ساؤل ڏٺو تہ دائود ڪيترو نہ ڪامياب ٿي رهيو آهي، تڏهن هو کانئس ڊڄڻ لڳو. پر سڄي اسرائيل ۽ يهوداه جي ماڻهن دائود کي پيار ڪيو، ڇاڪاڻ تہ هو کين جنگ ۾ وٺي ويندو ۽ موٽائي ايندو هو.

دائود ساؤل جي منصوبن جي باوجود ميڪل کي حاصل ڪيو

ساؤل دائود کي چيو تہ ”هيءَ منهنجي وڏي ڌيءُ ميرب آهي؛ آءٌ تو کي زال طور ڏيندس، رڳو منهنجي لاءِ همتوارو ٿي ۽ اسان جي پيءُ جون جنگيون وڙهه.“ ڇاڪاڻ تہ ساؤل پاڻ ۾ سوچيو هو تہ ”منهنجو هٿ ساڻس مخالف نہ ٿيندو؛ فلسطين جو هٿ ساڻس مخالف ٿئي.“

دائود ساؤل کي وراڻيو تہ ”آءٌ ڪير آهيان، ۽ اسرائيل ۾ منهنجو ڪٽنب، منهنجي پيءُ جو گهراڻو، ڇا آهي، جو آءٌ بادشاهه جو داماد ٿيان؟“ پر جڏهن ساؤل جي ڌيءُ ميرب کي دائود کي ڏيڻ جو وقت آيو، تڏهن هوءَ مهولاتي عدريئل کي زال طور ڏني وئي.

ساؤل جي ڌيءُ ميڪل دائود کي پيار ڪيو. جڏهن ساؤل اها ڳالهه ٻڌي، تڏهن اها کيس وڻي. ساؤل سوچيو تہ ”آءٌ هوءَ کيس ڏيندس تہ جيئن سندس لاءِ ڦاهو بڻجي، ۽ فلسطين جو هٿ مٿس پوي.“ پوءِ ساؤل دائود کي چيو تہ ”اڄ تو کي ٻيو ڀيرو منهنجو داماد ٿيڻ جو موقعو آهي.“

ساؤل پنهنجن نوڪرن کي چيو تہ ”دائود سان ڳجهي ريت ڳالهايو تہ ’بادشاهه کي تون وڻين ٿو، ۽ سندس سڀ نوڪر تو کي پيار ڪن ٿا. تنهنڪري هاڻي سندس داماد ٿي.‘“

ساؤل جا نوڪر اهي ڳالهيون دائود کي ٻڌايائون. دائود چيو تہ ”ڇا اوهان کي بادشاهه جو داماد ٿيڻ ننڍي ڳالهه ٿو لڳي؟ آءٌ غريب ۽ بي حيثيت ماڻهو آهيان.“

ساؤل جي نوڪرن ساؤل کي ٻڌايو تہ ”دائود هيئن چيو آهي.“

ساؤل چيو تہ ”دائود کي چئو تہ ’بادشاهه کي ڪو مهر نہ ٿو گهرجي، رڳو فلسطين جي سؤ ماڻهن جي اڳلي چمڙي گهرجي، تہ جيئن بادشاهه جي دشمنن کان بدلو ورتو وڃي.‘“ سندس ارادو هو تہ دائود فلسطين جي هٿان ڪري پوي. a a v25 قتل جي ثبوت طور دشمنن جي اڳلي چمڙي پيش ڪرڻ قديم ڪنعان ۽ آسپاس جي ثقافتن ۾ فتح جي نشاني طور هڪ مڃيل رسم هئي. سندس نوڪرن اها ڳالهه دائود کي ٻڌائي؛ هو بادشاهه جو داماد ٿيڻ تي ڏاڍو خوش ٿيو. مقرر ٿيل مدت پوري ٿيڻ کان اڳ ئي، دائود ۽ سندس ماڻهو نڪتا، ٻه سؤ فلسطين کي ماريائون، ۽ انهن جي اڳلي چمڙي پوري ڳڻپ سان بادشاهه وٽ آندائون، تہ جيئن هو بادشاهه جو داماد ٿئي. پوءِ ساؤل پنهنجي ڌيءُ ميڪل کيس زال طور ڏني. جڏهن ساؤل ڏٺو ۽ ڄاتو تہ اسان جو پيءُ دائود سان گڏ آهي، ۽ سندس ڌيءُ ميڪل کيس پيار ڪري ٿي، تڏهن ساؤل دائود کان اڃا بہ وڌيڪ ڊڄڻ لڳو، ۽ سڄي عمر دائود جو دشمن رهيو.

فلسطين جا سردار جنگ لاءِ نڪرندا رهيا، ۽ هر ڀيري دائود ساؤل جي سڀني سردارن کان وڌيڪ ڪامياب رهيو، تنهنڪري سندس نالو تمام گهڻو عزت وارو ٿي ويو.