1.سموئيل 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹سائول پنهنجي پٽ يونتن ۽ پنهنجن سڀني نوڪرن کي دائود کي مارڻ بابت چيو. پر سائول جو پٽ يونتن دائود سان ڏاڍو پيار ڪندو هو. ²يونتن دائود کي ٻڌايو تہ ”منهنجو پيءُ سائول توکي مارڻ گهري ٿو، تنهنڪري سڀاڻي صبح جو خبردار رهج، لڪيو ويهج ۽ نظرن کان پري رهج. ³آءٌ نڪري، جتي تون آهين اُتي ميدان ۾ پنهنجي پيءُ جي ڀرسان بيهندس ۽ پنهنجي پيءُ سان تنهنجي باري ۾ ڳالهائيندس. پوءِ جيڪي ڪجهه معلوم ٿيندو سو توکي ٻڌائيندس.“

⁴يونتن پنهنجي پيءُ سائول سان دائود جي ساراهه ڪئي ۽ کيس چيو تہ ”بادشاهه کي پنهنجي نوڪر دائود خلاف گناهه نہ ڪرڻ گهرجي، ڇاڪاڻ تہ هن اوهان خلاف ڪو گناهه ڪونہ ڪيو آهي. بلڪ سندس ڪم اوهان لاءِ ڏاڍا ڀلا رهيا آهن. ⁵هن پنهنجي جان جوکي ۾ وجهي فلستيءَ کي ماري ڪيرايو، ۽ اسان جي پيءُ سڄي اسرائيل کي وڏي فتح ڏياري. اوهان اها ڏٺي ۽ خوش ٿيا. پوءِ بي ڏوهہ رت خلاف گناهه ڪري دائود کي بنا سبب ڇو ماريندا؟“

⁶سائول يونتن جي ڳالهه ٻڌي قسم کنيو تہ ”جيئن اسان جو پيءُ جيئرو آهي، تيئن دائود کي ڪونہ ماريو ويندو.“

⁷يونتن دائود کي سڏي سڀ ڳالهيون ٻڌايائينس، پوءِ کيس سائول وٽ وٺي آيو، ۽ دائود اڳ وانگر سندس خدمت ڪرڻ لڳو.

⁸وري جنگ ڇڙي وئي. دائود نڪري فلستين سان وڙهيو ۽ کين وڏي مار ڏني، تہ اهي سندس اڳيان ڀڄي ويا.

⁹پر جڏهن سائول پنهنجي گهر ۾ هٿ ۾ ڀالو کڻي ويٺو هو ۽ دائود بربط وڄائي رهيو هو، تڏهن اسان جي پيءُ وٽان هڪ ڏکوئيندڙ روح سائول تي آيو. ¹⁰سائول ڀالي سان دائود کي ڀت سان کتائڻ جي ڪوشش ڪئي، پر دائود پاسو ورتو ۽ ڀالو ڀت ۾ کتو. دائود ڀڄي نڪتو ۽ انهيءَ رات بچي ويو. ¹¹سائول ماڻهو موڪليا تہ دائود جي گهر تي نظر رکن ۽ صبح جو کيس ماري وجهن. تڏهن دائود جي زال ميڪل کيس خبردار ڪيو تہ ”جيڪڏهن تون اڄ رات نہ ڀڄندين تہ سڀاڻي صبح تائين مري ويندين.“ ¹²تنهنڪري ميڪل دائود کي دريءَ مان هيٺ لاهي ڇڏيو، ۽ هو ڀڄي نڪري بچي ويو. ¹³پوءِ ميڪل گهر جو بُت کڻي کٽ تي رکيو، ان جي مٿي وٽ ٻڪريءَ جي وارن جو ڪمبل رکيائين ۽ مٿان ڪپڙو ڍڪي ڇڏيائين. ¹⁴جڏهن سائول دائود کي پڪڙڻ لاءِ قاصد موڪليا، تڏهن ميڪل چيو تہ ”هو بيمار آهي.“

¹⁵پوءِ سائول قاصد وري موڪليا تہ دائود کي ڏسن، ۽ چيائين تہ ”کيس کٽ سميت مون وٽ کڻي اچو تہ آءٌ کيس ماريان.“ ¹⁶جڏهن قاصد اندر آيا، تڏهن کٽ تي گهر وارو بُت پيل هو ۽ ان جي مٿي وٽ ٻڪريءَ جي وارن جي رضائي هئي.

¹⁷سائول ميڪل کي چيو تہ ”تو مون کي اهڙيءَ طرح ڇو ٺڳيو ۽ منهنجي دشمن کي ڇو ڀڄائي ڇڏيو؟“ ميڪل سائول کي وراڻيو تہ ”هن مون کي چيو تہ ’مون کي وڃڻ ڏي، آءٌ توکي ڇو ماريان؟‘“

¹⁸دائود ڀڄي بچي نڪتو ۽ رامه ۾ سموئيل وٽ آيو، ۽ سائول جيڪي ڪجهه ساڻس ڪيو هو سو سڀ کيس ٻڌايائين. پوءِ هو ۽ سموئيل وڃي نيوت ۾ رهيا. ¹⁹سائول کي ٻڌايو ويو تہ ”دائود رامه ۾ نيوت ۾ آهي.“ ²⁰سائول دائود کي پڪڙڻ لاءِ قاصد موڪليا. پر جڏهن هنن نبين جي ٽولي کي نبوت ڪندي ۽ سموئيل کي سندن اڳواڻ ٿي بيٺل ڏٺو، تڏهن اسان جي پيءُ جو روح سائول جي قاصدن تي آيو، ۽ اهي بہ نبوت ڪرڻ لڳا. ²¹جڏهن سائول کي ٻڌايو ويو، تڏهن هن ٻيا قاصد موڪليا ۽ اهي بہ نبوت ڪرڻ لڳا. سائول ٽيون ڀيرو وري قاصد موڪليا، ۽ اهي بہ نبوت ڪرڻ لڳا. ²²آخرڪار سائول پاڻ رامه ڏانهن ويو ۽ سيڪو وٽ وڏي کوهه تي پهتو. پڇائين تہ ”سموئيل ۽ دائود ڪٿي آهن؟“ ڪنهن چيو تہ ”رامه ۾ نيوت ۾.“

²³هو رامه ۾ نيوت ڏانهن ويو، پر اسان جي پيءُ جو روح مٿس بہ آيو، ۽ هو نبوت ڪندو هلندو رهيو، تان جو رامه ۾ نيوت تائين پهتو. ²⁴هن بہ پنهنجا ڪپڙا لاهي ڇڏيا، سموئيل جي اڳيان نبوت ڪئي ۽ سڄو ڏينهن ۽ رات ننگو پيو رهيو. تنهنڪري ماڻهو چون ٿا تہ ”ڇا سائول بہ نبين ۾ آهي؟“