Shoul Dovudni oʻldirmoqchi boʻladi

Yonatan otasini bir marta tinchlantiradi va bu keyingi nayzagacha kuchda qoladi. Mixal Dovudni derazadan tushirib yuboradi va vaqt yutish uchun to'shagiga but yotqizadi. Shoulning chopqinlari uni hibsga olish o'rniga Otamizning Ruhiga to'lib, bashorat qila boshlashadi, keyin Shoulning o'zi ham.

19-bob.

Shoul oʻz oʻgʻli Yonatanga va barcha xizmatkorlariga Dovudni oʻldirish haqida gapirdi. Lekin Shoulning oʻgʻli Yonatan Dovudni juda yaxshi koʻrardi. Yonatan Dovudga dedi: “Otam Shoul seni oʻldirmoqchi, shuning uchun ertalab ehtiyot boʻl — yashirinib tur, koʻzga koʻrinma. Men esa chiqib, sen boʻlgan dalada otamning yonida turaman va otamga sen haqingda gaplashaman — soʻngra nimani bilib olsam, senga aytaman.”

Yonatan otasi Shoulga Dovud haqida yaxshi gapirdi va unga dedi: “Podshoh oʻz xizmatkori Dovudga qarshi gunoh qilmasin, chunki u senga qarshi gunoh qilmadi. Aksincha, uning ishlari sen uchun juda yaxshi boʻldi. U filistlikni yiqitish uchun jonini xavf ostiga qoʻydi, va Otamiz butun Isroil uchun ulugʻ gʻalaba keltirdi. Sen buni koʻrib, quvonding. Nega endi behuda Dovudni oʻldirib, begunoh qonga qarshi gunoh qilasan?”

Shoul Yonatanning gapiga quloq soldi va qasam ichdi: “Barhayot Otamiz haqi, Dovud oʻldirilmaydi.”

Yonatan Dovudni chaqirib, unga bularning hammasini aytdi, soʻngra uni Shoulning oldiga olib keldi. Dovud avvalgidek unga xizmat qildi.

Yana urush boshlandi. Dovud chiqib, filistlar bilan jang qildi, ularga katta zarba berdi va ular undan qochib ketishdi.

Lekin Otamizdan kelgan yovuz ruh Shoulni qamrab oldi. U oʻz uyida qoʻlida nayza bilan oʻtirar, Dovud esa lira chalayotgan edi. Shoul nayzasi bilan Dovudni devorga qoqib qoʻymoqchi boʻldi, lekin Dovud chetga olib qochdi, nayza esa devorga sanchildi. Oʻsha kechasi Dovud qochib, qutulib ketdi. Shoul Dovudning uyini poylab, tongda uni oʻldirish uchun odamlar yubordi. Dovudning xotini Mixal uni ogohlantirdi: “Agar bu kecha qochmasang, ertalabgacha oʻlasan.” Shunda Mixal Dovudni deraza orqali pastga tushirdi, u esa qochib, qutulib ketdi. Keyin Mixal uy butini olib, uni toʻshakka yotqizdi, boshiga echki junidan qilingan koʻrpa qoʻyib, ustini mato bilan yopdi. Shoul Dovudni tutib olish uchun xabarchilar yuborganda, Mixal: “U kasal,” — dedi.

Shunda Shoul Dovudni koʻrish uchun xabarchilarni yana yubordi va: “Uni oʻldirishim uchun toʻshagi bilan oldimga olib kelinglar,” — dedi. Xabarchilar kirganlarida, toʻshakda uy buti, boshida esa echki junidan qilingan koʻrpa yotardi.

Shoul Mixalga: “Nega meni shunday aldab, dushmanimni qochirib yubording?” — dedi. Mixal Shoulga: “U menga: «Meni qoʻyib yubor, nega seni oʻldiray?» dedi,” — dedi.

Dovud qochib, qutulib ketdi va Ramadagi Shomuilning oldiga keldi, Shoul unga qilgan hamma ishlarni aytib berdi. Soʻngra u Shomuil bilan borib, Nayotda qoldi. Shoulga: “Dovud Ramadagi Nayotda,” — deb xabar berishdi. Shoul Dovudni tutib olish uchun xabarchilar yubordi. Lekin ular bashorat qilayotgan paygʻambarlar toʻdasini va ularning boshligʻi boʻlib turgan Shomuilni koʻrganlarida, Otamizning Ruhi Shoulning xabarchilari ustiga keldi va ular ham bashorat qila boshlashdi. Shoulga buni xabar qilishdi; u boshqa xabarchilar yubordi, ular ham bashorat qilishdi. Shoul uchinchi marta yana xabarchilar yubordi, ular ham bashorat qilishdi. Nihoyat, Shoulning oʻzi Ramaga bordi va Sexudagi katta quduqqa yetib keldi. U: “Shomuil bilan Dovud qayerda?” — deb soʻradi. “Ramadagi Nayotda,” — dedi kimdir.

U Ramadagi Nayotga bordi, lekin Otamizning Ruhi uning ustiga ham keldi, u esa Ramadagi Nayotga yetib borgunicha bashorat qilib yurdi. U ham kiyimlarini yechib tashladi, Shomuilning oldida bashorat qildi va butun oʻsha kun-u tun yalangʻoch yotdi. Shuning uchun odamlar: “Shoul ham paygʻambarlar orasidami?” — deyishadi.