1 Księga Samuela 19

19 ¹Saul powiedział swojemu synowi Jonatanowi i wszystkim swoim sługom o zamiarze zabicia Dawida. Lecz Jonatan, syn Saula, miał w Dawidzie wielkie upodobanie. ²Jonatan powiedział Dawidowi: „Saul, mój ojciec, chce cię zabić, miej się więc jutro rano na baczności — ukryj się i pozostań w ukryciu. ³Ja wyjdę i stanę przy moim ojcu na polu, gdzie będziesz, i porozmawiam z moim ojcem o tobie, a potem powiem ci, czego się dowiem.”

⁴Jonatan dobrze mówił o Dawidzie swojemu ojcu Saulowi i rzekł do niego: „Niech król nie grzeszy przeciwko swojemu słudze Dawidowi, bo on nie zgrzeszył przeciwko tobie. Przeciwnie, jego czyny były dla ciebie bardzo dobre. ⁵Naraził swoje życie, aby pokonać Filistyna, a nasz Ojciec dał całemu Izraelowi wielkie zwycięstwo. Widziałeś to i radowałeś się. Dlaczego miałbyś grzeszyć przeciwko niewinnej krwi, zabijając Dawida bez powodu?”

⁶Saul posłuchał Jonatana i przysiągł: „Jak żyje nasz Ojciec, Dawid nie zostanie zabity.”

⁷Jonatan przywołał Dawida i opowiedział mu to wszystko, a potem przyprowadził go do Saula, i Dawid służył mu jak przedtem.

⁸Znowu wybuchła wojna. Dawid wyruszył, walczył z Filistynami, zadał im wielką klęskę, i uciekli przed nim.

⁹Lecz zły duch od naszego Ojca napadł na Saula, gdy siedział w swoim domu z włócznią w ręku, a Dawid grał na lirze. ¹⁰Saul próbował przybić Dawida włócznią do ściany, lecz Dawid uchylił się, i włócznia utkwiła w ścianie. Dawid uciekł i ocalał tej nocy. ¹¹Saul wysłał ludzi, aby pilnowali domu Dawida i zabili go o świcie. Michal, żona Dawida, ostrzegła go: „Jeśli nie uciekniesz tej nocy, do rana będziesz martwy.” ¹²Michal spuściła więc Dawida przez okno, a on uciekł i ocalał. ¹³Potem Michal wzięła domowego bożka, położyła go na łożu, umieściła przy jego głowie kołdrę z koziej sierści i przykryła go szatą. ¹⁴Gdy Saul wysłał posłańców, aby pojmali Dawida, Michal powiedziała: „Jest chory.”

¹⁵Saul odesłał więc posłańców, aby zobaczyli Dawida, i rzekł: „Przynieście go do mnie na łożu, abym go zabił.” ¹⁶Gdy posłańcy weszli, oto domowy bożek leżał na łożu, a przy jego głowie kołdra z koziej sierści.

¹⁷Saul powiedział do Michal: „Dlaczego mnie tak oszukałaś i pozwoliłaś ujść mojemu wrogowi?” Michal odpowiedziała Saulowi: „On mi powiedział: «Puść mnie, bo czemu miałbym cię zabić?»”

¹⁸Dawid uciekł i ocalał, przyszedł do Samuela do Ramy i opowiedział mu wszystko, co Saul mu uczynił. Potem on i Samuel poszli i zamieszkali w Najot. ¹⁹Doniesiono Saulowi: „Dawid jest w Najot pod Ramą.” ²⁰Saul wysłał posłańców, aby pojmali Dawida. Lecz gdy ujrzeli gromadę proroków prorokujących, z Samuelem stojącym na ich czele, Duch naszego Ojca zstąpił na posłańców Saula, i oni także prorokowali. ²¹Doniesiono o tym Saulowi; posłał innych posłańców, a oni także prorokowali. Saul znowu posłał posłańców, po raz trzeci, i oni również prorokowali. ²²W końcu sam Saul poszedł do Ramy i dotarł do wielkiej studni w Seku. Zapytał: „Gdzie są Samuel i Dawid?” Ktoś odpowiedział: „W Najot pod Ramą.”

²³Poszedł do Najot pod Ramą, lecz Duch naszego Ojca zstąpił i na niego, i szedł, prorokując, aż dotarł do Najot pod Ramą. ²⁴On także zdjął swoje szaty i prorokował przed Samuelem, i leżał nagi przez cały ten dzień i całą noc. Dlatego mówią: „Czy i Saul między prorokami?”