اول سموئيل 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹ساؤل خپل زوئ يونتن او خپلو ټولو نوکرانو ته د داؤد د وژلو په حقله ووئيل. خو د ساؤل زوئ يونتن په داؤد باندې ډېر خوشحاله وو. ²يونتن داؤد ته ووئيل چې، ”زما پلار ساؤل غواړى چې تا ووژنى، نو سحر محتاط اوسه، پټ اوسه او د چا نظر کښې مۀ راځه. ³زۀ به ووځم او هغه ميدان کښې چې تۀ يې، خپل پلار سره به ودرېږم او ستا په حقله به له خپل پلار سره خبرې وکړم، بيا به چې هر څۀ معلوم کړم درته به ووايم.“

⁴يونتن خپل پلار ساؤل ته د داؤد نيکى وکړه او ورته يې ووئيل چې، ”بادشاه دې خپل نوکر داؤد باندې ګناه ونۀ کړى، ځکه چې هغۀ په تا ګناه نۀ ده کړې. بلکې د هغۀ کارونه ستا دپاره ډېر ښۀ وُو. ⁵هغۀ خپل ژوند په خطره کښې واچولو او فلستى يې ووژلو او زمونږ پلار ټول اِسرائيل ته لوئى فتح ورکړه. تا دا وليدل او خوشحاله شوې. نو ولې به تۀ په بې‌ګناه وينه باندې ګناه کوې او بې‌سببه داؤد وژنې؟“

⁶ساؤل د يونتن خبره واورېده او قسم يې وخوړو چې، ”د زمونږ پلار په ژوند قسم دے، داؤد به ونۀ وژلے شى.“

⁷يونتن داؤد راوغوښتو او دا ټول يې ورته ووئيل، بيا يې داؤد ساؤل ته راوستو او داؤد د مخکښې په شان د هغۀ خدمت کولو.

⁸بيا جنګ شروع شو. داؤد ووتلو، د فلستيانو سره يې جنګ وکړو او سخت وار يې پرې وکړو او هغوئ د هغۀ د مخه وتښتېدل.

⁹خو د زمونږ پلار له طرفه يو بد روح په ساؤل باندې راغلو، کله چې هغه په خپل کور کښې ناست وو او نېزه يې په لاس کښې وه او داؤد ساز غږولو. ¹⁰ساؤل وکوشش وکړو چې داؤد په خپله نېزه سره ديوال پورې ونښلوى، خو داؤد ځان وژغورلو او نېزه په ديوال ولګېده. داؤد وتښتېدو او هغه شپه خلاص شو. ¹¹ساؤل خلق ولېږل چې د داؤد کور څارى او په سحر هغه ووژنى. د داؤد ښځې ميکل هغه ته خبردارے ورکړو چې، ”کۀ تۀ دا شپه ونۀ تښتې، نو سحر به مړ شوے يې.“ ¹²نو ميکل داؤد د يوې کړکۍ نه راکوز کړو او هغه وتښتېدو او خلاص شو. ¹³بيا ميکل د کور بُت واخستو او په کټ باندې يې پروت کړو او د وزې د وړيو بړستن يې د هغۀ د سر خوا کښيښوه او په کپړه يې پټ کړو. ¹⁴کله چې ساؤل قاصدان ولېږل چې داؤد ونيسى، ميکل ووئيل چې، ”هغه ناجوړه دے.“

¹⁵نو ساؤل قاصدان بيا ولېږل چې داؤد وګورى او ورته يې ووئيل چې، ”هغه په کټ کښې ما ته راولئ چې هغه ووژنم.“ ¹⁶کله چې قاصدان ننوتل، نو د کور بُت په کټ باندې پروت وو او د وزې د وړيو بړستن د هغۀ د سر خوا وه.

¹⁷ساؤل ميکل ته ووئيل چې، ”تا ولې زۀ داسې دوکه کړم او زما دُښمن دې وتښتولو؟“ ميکل ساؤل ته ووئيل چې، ”هغۀ ما ته ووئيل، ’پرېږده چې لاړ شم، ولې دې زۀ ووژنم؟‘“

¹⁸داؤد وتښتېدو او خلاص شو او رامه ته سموئيل له راغلو او هر څۀ يې ورته ووئيل چې ساؤل څۀ ورسره کړى وُو. بيا هغه او سموئيل لاړل او په نيوت کښې اوسېدل. ¹⁹ساؤل ته ووئيل شول چې، ”داؤد په رامه کښې په نيوت کښې دے.“ ²⁰ساؤل قاصدان ولېږل چې داؤد ونيسى. خو کله چې هغوئ د نبيانو ډله وليده چې نبوت يې کولو او سموئيل د هغوئ د مشر په شان ولاړ وو، نو د زمونږ پلار روح د ساؤل په قاصدانو باندې راغلو او هغوئ هم نبوت وکړو. ²¹ساؤل ته خبر ورکړے شو، نو هغۀ نور قاصدان ولېږل او هغوئ هم نبوت وکړو. ساؤل بيا دريم ځل قاصدان ولېږل او هغوئ هم نبوت وکړو. ²²آخر ساؤل پخپله رامه ته لاړو او د سيکو هغه لوئ کُوهى ته ورسېدو. تپوس يې وکړو چې، ”سموئيل او داؤد چرته دى؟“ چا ووئيل چې، ”په رامه کښې په نيوت کښې دى.“

²³هغه د رامه نيوت ته لاړو، خو د زمونږ پلار روح په هغۀ باندې هم راغلو او هغه روان شو او نبوت يې کولو، ترڅو چې د رامه نيوت ته ورسېدو. ²⁴هغۀ هم خپلې جامې وکښلې او د سموئيل په مخکښې يې نبوت وکړو او ټوله هغه ورځ او شپه بربنډ پروت وو. نو ځکه خلق وائى چې، ”آيا ساؤل هم په نبيانو کښې شامل دے؟“