1 Samuel 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Saul ngawangsit ka Yonatan putrana jeung ka sakabeh ponggawana, yen seja maehan Daud. Tapi Yonatan, putra Saul, kacida mikaresepna ka Daud. ²Yonatan ngabejaan Daud, “Ama kami, Saul, hayang maehan maneh. Ku sabab kitu, isuk-isuk maneh kudu ati-ati; nyumput jeung ulah nepi ka katembong. ³Kami rek indit, nangtung gigireun ama di tegalan tempat maneh ayana, tuluy kami rek ngomongkeun maneh ka ama. Sagala anu kapanggih ku kami, engke ku kami dibejakeun ka maneh.”

⁴Yonatan nyarioskeun kahadean Daud ka Saul, ama-na, saurna, “Mugi Kangjeng Raja ulah midosa ka abdi Kangjeng Raja, nya eta Daud, sabab manehna henteu midosa ka Kangjeng Raja. Malah sagala pamolahna teh alus pisan pikeun Kangjeng Raja. ⁵Manehna parantos ngutamikeun nyawana pikeun numpes urang Pelisti, sarta Rama urang maparin kaunggulan agung ka sakumna Israil. Kangjeng Raja ningali hal eta sareng bingah. Naha Kangjeng Raja bade midosa ka getih nu teu salah, maehan Daud tanpa sabab?”

⁶Saul ngadangukeun omongan Yonatan, tuluy sumpah, “Demi Rama urang anu jumeneng, Daud moal dipaehan.”

⁷Yonatan nyaur Daud, tuluy ngabejakeun sagala perkara tadi ka manehna. Geus kitu Daud dibawa ka Saul, sarta Daud ngawula deui ka Saul saperti sasari.

⁸Perang pecah deui. Daud indit tempur ngalawan urang Pelisti, numpes maranehna kalawan telenges, nepi ka maranehna lalumpatan ti manehna.

⁹Tapi aya roh jahat ti Rama urang anu nyurup ka Saul, waktu anjeunna keur calik di bumina bari nyepeng tumbak, ari Daud keur ngulinkeun kacapi. ¹⁰Saul rek newek Daud nepi kana bilik ku tumbakna, tapi Daud nyingcet, nepi ka tumbakna keuna kana bilik. Daud kabur tuluy luput peutingna. ¹¹Saul ngutus jalma-jalma pikeun ngawaskeun imah Daud sarta maehan manehna waktu balebat. Mikhal, pamajikan Daud, ngelingan manehna, “Lamun peuting ieu maneh teu kabur, isuk-isuk maneh paeh.” ¹²Tuluy Mikhal nurunkeun Daud ngaliwatan jandela, tuluy manehna kabur sarta luput. ¹³Geus kitu Mikhal nyokot arca brahala kulawarga, diteundeun dina pangsaean, tuluy hulu-na dibere simbut bulu embe, terus ditutupan ku lawon. ¹⁴Waktu Saul ngutus utusan rek nyerek Daud, ceuk Mikhal, “Manehna keur gering.”

¹⁵Tuluy Saul ngutus deui utusan-utusan tea pikeun nenjo Daud, timbalanana, “Bawa manehna ka kami bareng jeung pangsaeanana, rek dipaehan.” ¹⁶Barang utusan-utusan asup, geuning dina pangsaean teh aya arca brahala, hulu-na make simbut bulu embe.

¹⁷Saul nyarios ka Mikhal, “Ku naon maneh nipu kami kieu, nepi ka musuh kami bisa lolos?” Tembal Mikhal ka Saul, “Saur manehna ka abdi, ‘Keun kuring indit; naha kuring kudu maehan maneh?’”

¹⁸Daud kabur sarta luput, tuluy datang ka Samuel di Rama, sarta ngawartoskeun sagala anu geus dipilampah ku Saul ka manehna. Geus kitu manehna jeung Samuel arindit terus maratuh di Nayot. ¹⁹Aya anu ngawartosan ka Saul, “Daud aya di Nayot, di wewengkon Rama.” ²⁰Saul ngutus utusan-utusan pikeun nyerek Daud. Tapi barang narenjo aya sagolongan nabi anu keur nyaritakeun pangandika, dipingpin ku Samuel anu nangtung, Roh Rama urang nyurup ka utusan-utusan Saul, nepi ka maranehna oge milu nyaritakeun pangandika. ²¹Hal eta diwartoskeun ka Saul; anjeunna ngutus deui utusan sejen, tapi maranehna oge milu nyaritakeun pangandika. Saul ngutus deui utusan pikeun katilu kalina, tapi maranehna oge kitu. ²²Ahirna Saul sorangan angkat ka Rama, dugi ka sumur gede di Seku. Anjeunna mariksa, “Mana ayana Samuel jeung Daud?” “Aya di Nayot, di wewengkon Rama,” ceuk hiji jalma.

²³Anjeunna angkat ka Nayot di wewengkon Rama, tapi Roh Rama urang nyurup oge ka anjeunna, nepi ka salila leumpang anjeunna nyaritakeun pangandika, tug nepi ka Nayot di wewengkon Rama. ²⁴Anjeunna oge nyoretkeun pakeanana, nyaritakeun pangandika di payuneun Samuel, sarta ngagoler taranjang sapoe sapeuting. Ku sabab kitu jadi paribasa jalma, “Naha Saul oge kaasup golongan nabi?”