ଶାଉଲ ଦାଉଦଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ

ଯୋନାଥନ ଥରେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଚ୍ଛା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟିକେ। ମୀଖଲ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଝରକାରେ ଓହ୍ଲାଇ ଦିଅନ୍ତି ଓ ସମୟ ପାଇବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଶଯ୍ୟାରେ ଏକ ପ୍ରତିମା ରଖନ୍ତି। ଶାଉଲଙ୍କ ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧରିବା ବଦଳରେ ବାରମ୍ବାର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହୋଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାପରେ ଶାଉଲ ନିଜେ ମଧ୍ୟ।

ଅଧ୍ୟାୟ 19।

ଶାଉଲ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଯୋନାଥନ ଓ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ଦାସଙ୍କୁ ଦାଉଦଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ବିଷୟ କହିଲେ। ମାତ୍ର ଶାଉଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୋନାଥନ ଦାଉଦଙ୍କଠାରେ ଅତିଶୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିଲେ। ଯୋନାଥନ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଜଣାଇ କହିଲେ, “ମୋʼ ବାପା ଶାଉଲ ତୁମ୍ଭକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି; ଏଣୁ ପ୍ରଭାତରେ ସାବଧାନ ହୋଇ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଲୁଚି ରୁହ। ଆଉ ମୁଁ ବାହାରକୁ ଯାଇ ତୁମ୍ଭେ ଯେଉଁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିବ, ସେଠାରେ ମୋʼ ବାପାଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ତୁମ୍ଭ ବିଷୟ ବାପାଙ୍କୁ କହିବି; ପୁଣି, ଯାହା ଜାଣିବି, ତାହା ତୁମ୍ଭକୁ ଜଣାଇବି।”

ତହୁଁ ଯୋନାଥନ ଆପଣା ବାପା ଶାଉଲଙ୍କ ଛାମୁରେ ଦାଉଦଙ୍କ ବିଷୟ ଉତ୍ତମ କଥା କହି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମହାରାଜ ଆପଣା ଦାସ ଦାଉଦ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ ନ କରନ୍ତୁ, କାରଣ ସେ ଆପଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରି ନାହିଁ; ବରଂ ତାହାର କର୍ମ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତି ଉତ୍ତମ ହୋଇଅଛି। ସେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ହାତରେ ଘେନି ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟକୁ ବଧ କଲା, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲ ନିମନ୍ତେ ମହା ଜୟ ସାଧନ କଲେ; ଆପଣ ତାହା ଦେଖି ଆନନ୍ଦ କଲେ। ତେବେ ଅକାରଣରେ ଦାଉଦଙ୍କୁ ବଧ କରି କାହିଁକି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରକ୍ତ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରିବେ?”

ଶାଉଲ ଯୋନାଥନଙ୍କ କଥାରେ ମନୋଯୋଗ କରି ଶପଥ କଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ, ଦାଉଦ ବଧ କରାଯିବ ନାହିଁ।”

ତହୁଁ ଯୋନାଥନ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଡାକି ଏହିସବୁ କଥା ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ; ପୁଣି ଯୋନାଥନ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଶାଉଲଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତେ, ସେ ପୂର୍ବ ପରି ଶାଉଲଙ୍କ ଛାମୁରେ ରହିଲେ।

ଏଥିଉତ୍ତାରେ ପୁନର୍ବାର ଯୁଦ୍ଧ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଆଉ ଦାଉଦ ବାହାରକୁ ଯାଇ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ମହା ସଂହାରରେ ବଧ କଲେ; ତହୁଁ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ପଳାଇଲେ।

ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଅମଙ୍ଗଳକାରୀ ଆତ୍ମା ଶାଉଲଙ୍କ ଉପରେ ଆସିଲା; ସେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ଗୃହରେ ବସି ହାତରେ ବର୍ଚ୍ଛା ଧରିଥିଲେ ଓ ଦାଉଦ ବୀଣା ବଜାଉଥିଲେ। ତହୁଁ ଶାଉଲ ବର୍ଚ୍ଛା ଦ୍ଵାରା ଦାଉଦଙ୍କୁ କାନ୍ଥରେ ବିନ୍ଧିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ମାତ୍ର ଦାଉଦ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ଘୁଞ୍ଚିଯାʼନ୍ତେ, ବର୍ଚ୍ଛା କାନ୍ଥରେ ବାଜିଲା; ତହୁଁ ଦାଉଦ ସେହି ରାତ୍ରିରେ ପଳାଇ ରକ୍ଷା ପାଇଲେ। ଆଉ ଶାଉଲ ଦାଉଦଙ୍କ ଗୃହ ଜଗିବାକୁ ଓ ପ୍ରଭାତରେ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଲୋକ ପଠାଇଲେ। ମାତ୍ର ଦାଉଦଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ମୀଖଲ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇ କହିଲା, “ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆଜି ରାତ୍ରିରେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ନ କରିବ, ତେବେ କାଲି ତୁମ୍ଭେ ବଧ ହେବ।” ତହୁଁ ମୀଖଲ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଝରକା ବାଟ ଦେଇ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଦେଲା; ଆଉ ସେ ଯାଇ ପଳାଇ ରକ୍ଷା ପାଇଲେ। ପୁଣି ମୀଖଲ ଗୃହର ପ୍ରତିମା ଘେନି ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ରଖିଲା ଓ ତାହାର ମୁଣ୍ଡ ପାଖରେ ଛେଳିଲୋମର କମ୍ବଳ ଦେଇ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାଙ୍କି ଦେଲା। ପରେ ଶାଉଲ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଧରିବା ପାଇଁ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାନ୍ତେ, ମୀଖଲ କହିଲା, “ସେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି।”

ତହୁଁ ଶାଉଲ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ପୁନର୍ବାର ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ କହିଲେ, “ତାହାକୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଶଯ୍ୟା ସହିତ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଘେନି ଆସ।” ତହୁଁ ଦୂତମାନେ ଭିତରକୁ ଆସନ୍ତେ, ଦେଖିଲେ, ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ସେହି ପ୍ରତିମା ଥିଲା ଓ ତାହାର ମୁଣ୍ଡ ପାଖରେ ଛେଳିଲୋମର କମ୍ବଳ ଥିଲା।

ଏଥିରେ ଶାଉଲ ମୀଖଲକୁ କହିଲେ, “ତୁ କାହିଁକି ମୋତେ ଏପରି ପ୍ରବଞ୍ଚନା କରି ମୋʼ ଶତ୍ରୁକୁ ପଳାଇ ଯିବାକୁ ଦେଲୁ?” ତହୁଁ ମୀଖଲ ଶାଉଲଙ୍କୁ କହିଲା, “ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ‘ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଦିଅ, କାହିଁକି ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ବଧ କରିବି?’”

ଏହିରୂପେ ଦାଉଦ ପଳାଇ ରକ୍ଷା ପାଇ ରାମାକୁ ଶାମୁୟେଲଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, ଶାଉଲ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାହା ଯାହା କରିଥିଲେ, ସେସବୁ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ତହୁଁ ସେ ଓ ଶାମୁୟେଲ ଯାଇ ନାୟୋତରେ ବାସ କଲେ। ଏଉତ୍ତାରେ ଶାଉଲଙ୍କୁ ଜଣାଗଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ଦାଉଦ ରାମାସ୍ଥିତ ନାୟୋତରେ ଅଛି।” ତହିଁରେ ଶାଉଲ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଧରିବା ପାଇଁ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ। ମାତ୍ର ସେମାନେ ଭାବବାଦୀଗଣର ଦଳକୁ ଭାବବାଣୀ କହୁଥିବା ଓ ଶାମୁୟେଲଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ରୂପେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖନ୍ତେ, ଶାଉଲଙ୍କ ଦୂତମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଆସିଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭାବବାଣୀ କହିଲେ। ଏହା ଶାଉଲଙ୍କୁ ଜଣାଯାʼନ୍ତେ, ସେ ଅନ୍ୟ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭାବବାଣୀ କହିଲେ। ତହୁଁ ଶାଉଲ ତୃତୀୟ ଥର ପୁନର୍ବାର ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭାବବାଣୀ କହିଲେ। ଶେଷରେ ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ରାମାକୁ ଯାଇ ସେଖୂସ୍ଥିତ ବୃହତ କୂପ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ଆଉ ସେ ପଚାରିଲେ, “ଶାମୁୟେଲ ଓ ଦାଉଦ କାହିଁ?” ତହିଁରେ ଜଣେ କହିଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ସେମାନେ ରାମାସ୍ଥିତ ନାୟୋତରେ ଅଛନ୍ତି।”

ତହୁଁ ସେ ସେଠାକୁ, ଅର୍ଥାତ ରାମାସ୍ଥିତ ନାୟୋତକୁ ଗଲେ; ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ତାଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ, ଆଉ ସେ ରାମାସ୍ଥିତ ନାୟୋତରେ ନ ପହଞ୍ଚିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାବବାଣୀ କହୁ କହୁ ଗଲେ। ପୁଣି ସେ ମଧ୍ୟ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର କାଢ଼ି ପକାଇ ଶାମୁୟେଲଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭାବବାଣୀ କହିଲେ ଓ ସେହି ସମଗ୍ର ଦିନ ଓ ରାତ୍ରି ଉଲଙ୍ଗ ହୋଇ ପଡ଼ି ରହିଲେ। ଏଣୁ ଲୋକମାନେ କହନ୍ତି, “ଶାଉଲ ମଧ୍ୟ କʼଣ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି?”