Nyawane Yonatan Kaiket ing Dawud
Yonatan masrahaké jubahé, pedhangé, lan kasetyané marang Dawud, déné tembangé para wanita nyebut Dawud ngalahaké saleksa lan Saul mung sèwu. Saul nyawatké tumbak, banjur ngupaya supaya Dawud dipatèni wong Filisti. Apa waé sing ditindakaké malah ndadèkaké Dawud saya gedhé, merga Rama kita nunggil karo dhèwèké.
18 1Bareng Dawud wis rampung anggone guneman karo Prabu Saul, nyawane Yonatan kaiket marang nyawane Dawud, lan Yonatan nresnani Dawud kaya nresnani nyawane dhewe. 2Wiwit dina iku Prabu Saul tansah ngpenggak Dawud supaya tetep nunggal karo panjenengane, lan ora diparengake bali menyang omahe bapakne. 3Banjur Yonatan nganakake prajanjian karo Dawud, amarga Yonatan nresnani Dawud kaya nresnani nyawane dhewe. 4Yonatan nyopot jubahe lan diwenehake marang Dawud, dalah klambine, pedhange, gandhewane, lan sabuke.
5Dawud tansah kasil ing ngendi bae Prabu Saul ngutus dheweke, mulane Dawud didadekake panggedhening para prajurit. Bab iku gawe senenge wong kabeh, uga para abdine Prabu Saul.
6Nalika padha bali, yaiku bareng Dawud wis mulih saka anggone mateni wong Filisti mau, para wong wadon saka saben kutha ing Israel padha metu methukake Prabu Saul, karo kekidungan lan jejogedan kanthi bungah, nganggo rebana lan tetabuhan. 7Sajrone padha suka-suka, para wong wadon mau padha genti kekidungan: “Prabu Saul numpes ewon, Dawud numpes puluhan ewu.”
8Prabu Saul banjur murub nepsune; tembung iku ora ndadekake renane babar pisan. Panjenengane ngandika: “Dawud diajeni puluhan ewu, dene aku mung ewon. Kurang apa maneh kajaba kraton?” 9Wiwit dina iku Prabu Saul tansah ngawasi Dawud kanthi rasa meri. 10Esuke roh ala saka Rama kita dumadakan ndhawahi Prabu Saul, banjur ngamuk ana ing jero omahe, nalika Dawud lagi ngunekake clempung kaya adate saben dina. Prabu Saul nyekel tumbake. 11Tumbake banjur dibandhemake, karo mikir: “Dawud bakal dakpaku ing tembok.” Nanging Dawud bisa ngoncati kaping pindho. 12Prabu Saul wedi marang Dawud, amarga Rama kita nunggil karo Dawud, nanging wis nilar Prabu Saul. 13Mulane Prabu Saul nyingkirake Dawud saka ngarsane, banjur didadekake panggedhening prajurit sewu, lan Dawud mimpin wong-wong mau metu perang lan bali maneh. 14Dawud tansah kasil ing samubarang tindak-tanduke, amarga Rama kita nunggil karo dheweke. 15Bareng Prabu Saul weruh anggone Dawud kasil banget, saya wedi marang dheweke. 16Nanging wong Israel lan Yehuda kabeh padha nresnani Dawud, amarga dheweke mimpin wong-wong mau metu perang lan bali maneh.
Dawud Entuk Mikhal, Nglawan Rancangane Prabu Saul
17Prabu Saul ngandika marang Dawud: “Iki anakku wadon mbarep, Merab. Dheweke bakal dakwenehake dadi bojomu — nanging kowe kudu kendel kanggo aku lan nglakoni peperangane Rama kita.” Amarga Prabu Saul mikir: “Tanganku ora bakal nggepok dheweke; becik ditandangi dening tangane wong Filisti.”
18Dawud matur marang Prabu Saul: “Kawula punika sinten, saha kulawarga kawula punika punapa, kulawarganipun bapak kawula ing Israel, dene kawula ngantos saged dados mantunipun Sang Prabu?” 19Nanging nalika Merab, anake wadon Prabu Saul, arep diwenehake marang Dawud, Merab mau malah diwenehake dadi bojone Adriel, wong Mehola.
20Anadene Mikhal, anake wadon Prabu Saul, tresna marang Dawud. Bareng Prabu Saul krungu bab iku, panjenengane rena. 21Prabu Saul mikir: “Dheweke bakal dakwenehake marang Dawud supaya dadi jiret, murih Dawud ditandangi dening tangane wong Filisti.” Mulane Prabu Saul ngandika marang Dawud: “Ing dina iki kowe oleh kalodhangan kang kapindho kanggo dadi mantuku.”
22Prabu Saul dhawuh marang para abdine: “Kandhanana Dawud kanthi sidheman: ‘Sang Prabu rena marang kowe, lan para abdine kabeh padha tresna marang kowe. Mulane saiki dadia mantune.’”
23Para abdine Prabu Saul banjur ngaturake tembung-tembung iku marang Dawud. Dawud mangsuli: “Apa dadi mantune Sang Prabu iku prakara sepele tumrap kowe? Aku iki wong mlarat lan asor.”
24Para abdine Prabu Saul banjur matur marang panjenengane: “Makaten wicantenipun Dawud.”
25Prabu Saul ngandika: “Kandhakna marang Dawud: ‘Sang Prabu ora mundhut tukon pengantin, mung kulupe wong Filisti satus iji — minangka piwales marang mungsuhe Sang Prabu.’” Sedyane Prabu Saul supaya Dawud mati dening tangane wong Filisti. a a v25 Ngaturake kulupe mungsuh minangka bukti anggone mateni iku sawijining adat ngumpulake tandha kamenangan kang wis kaprah ing tanah Kanaan kuna lan ing bebrayan-bebrayan sakiwa-tengene. 26Para abdine banjur ngandharake bab iku marang Dawud; Dawud bungah banget bisa dadi mantune Sang Prabu. Sadurunge wektune genep, 27Dawud lan para wonge banjur mangkat, mateni wong Filisti rong atus, lan kulupe digawa menyang ngarsane Sang Prabu, kaetung ganep kanggo dadi mantune. Mulane Prabu Saul menehake Mikhal, anake wadon, dadi bojone Dawud. 28Bareng Prabu Saul weruh lan ngreti yen Rama kita nunggil karo Dawud, lan yen Mikhal anake wadon tresna marang Dawud, 29Prabu Saul saya wedi marang Dawud, lan dadi mungsuhe Dawud ing sapanunggale uripe.
30Para panggedhene wong Filisti tansah padha metu perang, lan saben-saben Dawud luwih kasil tinimbang sakabehe para punggawane Prabu Saul, mulane jenenge saya kajen banget.