1 Samuel 18

18 ¹Davut Saul'la konuşmasını bitirdiğinde, Yonatan'ın canı Davut'un canına bağlandı; Yonatan onu kendi canı gibi sevdi. ²O günden başlayarak Saul Davut'u yanında tuttu ve babasının evine dönmesine izin vermedi. ³Yonatan, Davut'u kendi canı gibi sevdiği için onunla bir antlaşma yaptı. ⁴Yonatan üzerindeki cüppeyi çıkarıp mintanı, kılıcı, yayı ve kuşağıyla birlikte Davut'a verdi.

⁵Davut, Saul'un kendisini gönderdiği her yerde başarılı oluyordu; bu yüzden Saul onu askerlerin başına koydu. Bu, bütün halkı, Saul'un görevlilerini de hoşnut etti.

⁶Davut Filistli'yi öldürüp dönerken, ordu geri geldiğinde İsrail'in bütün kentlerinden kadınlar tefler ve çalgılarla, sevinç içinde şarkı söyleyip oynayarak Kral Saul'u karşılamaya çıktılar. ⁷Kutlama yaparken kadınlar birbirlerine şöyle söylüyordu: «Saul binlercesini vurdu, Davut ise on binlercesini.»

⁸Saul öfkeden alev alev yandı; bu söz onu çok rahatsız etti. «Davut'a on binlercesini, bana ise yalnızca binlercesini yakıştırıyorlar. Krallıktan başka ona ne kaldı?» dedi. ⁹Ve o günden sonra Saul, Davut'u kıskanç gözlerle izlemeye başladı. ¹⁰Ertesi gün Babamız'dan gelen kötü bir ruh Saul'un üzerine güçlü bir şekilde indi; Davut her gün yaptığı gibi lir çalarken Saul evinin içinde sayıklıyordu. Saul'un elinde mızrağı vardı. ¹¹«Davut'u duvara mıhlayacağım» diye düşünerek mızrağı fırlattı. Ama Davut iki kez ondan sıyrıldı. ¹²Saul Davut'tan korkuyordu, çünkü Babamız Davut'la birlikteydi, ama Saul'dan ayrılmıştı. ¹³Bu yüzden Saul Davut'u yanından uzaklaştırıp onu binbaşı yaptı; Davut da halkı savaşa götürüp getiriyordu. ¹⁴Davut her yaptığı işte başarılı oluyordu, çünkü Babamız onunla birlikteydi. ¹⁵Saul, Davut'un ne denli büyük başarı kazandığını görünce ondan iyice korkmaya başladı. ¹⁶Ama bütün İsrail ve Yahuda Davut'u seviyordu, çünkü onları savaşa götürüp getiren oydu.

Davut, Saul'un Düzenlerine Karşın Mikal'ı Kazanıyor

¹⁷Saul Davut'a, «İşte büyük kızım Merav. Onu sana eş olarak vereceğim; yeter ki benim için yiğitçe davran ve Babamız'ın savaşlarını savaş» dedi. Çünkü Saul, «Ona ben el kaldırmayayım, Filistliler'in eli ona karşı olsun» diye düşünüyordu.

¹⁸Davut Saul'a, «Ben kimim, İsrail'de soyum ve babamın ailesi ne ki, kralın damadı olayım?» dedi. ¹⁹Ama Saul'un kızı Merav'ın Davut'a verileceği zaman geldiğinde, kız eş olarak Meholalı Adriel'e verildi.

²⁰Saul'un kızı Mikal ise Davut'u seviyordu. Bunu duyunca Saul hoşnut oldu. ²¹Saul, «Kızı ona bir tuzak olarak vereyim; böylece Filistliler'in eli ona karşı vursun» diye düşündü. Bu yüzden Davut'a, «Bugün damadım olmak için ikinci bir fırsatın var» dedi.

²²Saul görevlilerine, «Davut'a gizlice şöyle deyin: ‹Bak, kral senden hoşnut, bütün görevlileri de seni seviyor. Şimdi onun damadı ol.›» dedi.

²³Saul'un görevlileri bu sözleri Davut'a ilettiler. Davut, «Kralın damadı olmak size küçük bir şey mi görünüyor? Ben yoksul ve önemsiz biriyim» dedi.

²⁴Saul'un görevlileri ona, «Davut şöyle şöyle dedi» diye bildirdiler.

²⁵Saul, «Davut'a şöyle deyin: ‹Kral başlık parası istemiyor, yalnızca kralın düşmanlarından öç almak için yüz Filistli'nin sünnet derisini istiyor.›» dedi. Saul, Davut'un Filistliler'in eliyle düşmesini tasarlıyordu. ^a a v25 Düşmanların sünnet derilerini öldürülenlerin kanıtı olarak sunmak, eski Kenan'da ve çevredeki kültürlerde tanınan bir ganimet geleneğiydi. ²⁶Görevlileri bunu Davut'a bildirince, kralın damadı olmak Davut'un çok hoşuna gitti. Belirlenen süre dolmadan, ²⁷Davut adamlarıyla birlikte gidip iki yüz Filistli'yi öldürdü ve kralın damadı olmak için onların sünnet derilerini tam sayıyla getirip krala saydı. Bunun üzerine Saul kızı Mikal'ı ona eş olarak verdi. ²⁸Saul, Babamız'ın Davut'la birlikte olduğunu ve kızı Mikal'ın onu sevdiğini görüp anlayınca, ²⁹Davut'tan daha da çok korktu ve ömrü boyunca Davut'un düşmanı olarak kaldı.

³⁰Filistli komutanlar savaşa çıkmayı sürdürdüler ve her seferinde Davut, Saul'un bütün görevlilerinden daha başarılı oldu; böylece adı büyük saygı kazandı.