Księga Ezdrasza 4

4 ¹Gdy wrogowie Judy i Beniamina usłyszeli, że powracający wygnańcy budują świątynię naszemu Ojcu, ²przyszli do Zorobabela i naczelników rodów i powiedzieli: „Pozwólcie nam budować razem z wami — szukamy waszego Boga tak jak wy i składamy mu ofiary od czasów Asarhaddona, króla Asyrii, który nas tu przyprowadził.”

³Lecz Zorobabel, Jeszua i pozostali naczelnicy rodów Izraela powiedzieli im: „Nie macie z nami nic wspólnego w budowaniu domu naszemu Ojcu. My sami będziemy budować naszemu Ojcu, jak nam rozkazał Cyrus, król Persji.”

⁴Wtedy lud tej ziemi osłabiał ręce ludu Judy, zastraszając go, aby nie budował. ⁵Przekupili doradców, aby działali przeciwko nim i udaremnili ich zamiar, przez cały czas panowania Cyrusa, króla Persji, aż do panowania Dariusza, króla Persji. ⁶Na początku panowania Kserksesa napisali oskarżenie przeciwko mieszkańcom Judy i Jerozolimy.

List przeciwko ludowi Ojca

⁷Za panowania Artakserksesa Biszlam, Mitredat, Tabeel i ich towarzysze napisali do Artakserksesa, króla Persji; list został napisany pismem aramejskim i przetłumaczony na język aramejski. ⁸Rechum, dowódca, i Szimszaj, pisarz, napisali do króla Artakserksesa list przeciwko Jerozolimie: ⁹Rechum, dowódca, Szimszaj, pisarz, i reszta ich towarzyszy — sędziowie, urzędnicy i zarządcy nad ludem Erek, Babilończykami i ludem Suzy (to znaczy Elamitami), ¹⁰i pozostałe narody, które wielki i dostojny Osnappar uprowadził i osiedlił w mieście Samarii oraz w reszcie prowincji Za Rzeką. ^a a v10 Prowincja Za Rzeką była perskim okręgiem na zachód od rzeki Eufrat, obejmującym Syrię i ziemie wokół Judy.

¹¹Odpis listu, który mu posłali: Do króla Artakserksesa, od twoich sług, ludzi z prowincji Za Rzeką. A teraz, ¹²niech król wie: Żydzi, którzy wyszli od ciebie do nas, przybyli do Jerozolimy. Odbudowują to buntownicze i niegodziwe miasto, kończą mury i naprawiają fundamenty. ¹³Niech król wie: jeśli to miasto zostanie odbudowane, a jego mury ukończone, nie będą płacić ani daniny, ani podatku, ani cła, a skarb królewski poniesie stratę. ¹⁴Ponieważ utrzymujemy się dzięki pałacowi i nie godzi się nam patrzeć, jak znieważa się króla, posyłamy wiadomość, aby powiadomić króla, ^b b v14 „Jeść sól pałacu” oznaczało być w służbie króla i związanym z nim wiernością. ¹⁵aby przeszukano kroniki twoich przodków. W tych kronikach znajdziesz, że to miasto jest buntownicze, szkodliwe dla królów i prowincji, wzniecające bunt od dawnych czasów — i dlatego zostało zniszczone. ¹⁶Powiadamiamy króla: jeśli to miasto zostanie odbudowane, a jego mury ukończone, nie będziesz miał żadnej części w krainie Za Rzeką.

¹⁷Król odpowiedział: Do Rechuma, dowódcy, Szimszaja, pisarza, i ich towarzyszy w Samarii oraz w reszcie krainy Za Rzeką: Pozdrowienia. A teraz, ¹⁸list, który nam przysłaliście, został odczytany na głos i przetłumaczony przede mną. ¹⁹Rozkazałem przeszukać kroniki i znaleziono, że to miasto od dawna powstaje przeciwko królom, wzniecając bunty i rozruchy. ²⁰Potężni królowie panowali nad Jerozolimą, rządzili całą krainą Za Rzeką i otrzymywali daninę, podatek i cło. ²¹Teraz rozkażcie tym ludziom przerwać, aby to miasto nie zostało odbudowane, dopóki ja nie rozkażę. ²²Nie zaniedbajcie tej sprawy. Dlaczego to zagrożenie miałoby wzrastać i szkodzić interesom królów?

²³Gdy odpis listu króla Artakserksesa został odczytany Rechumowi, Szimszajowi, pisarzowi, i ich towarzyszom, pospieszyli do Żydów w Jerozolimie i powstrzymali ich siłą i mocą. ²⁴Tak więc prace nad domem naszego Ojca w Jerozolimie ustały i pozostały wstrzymane aż do drugiego roku panowania Dariusza, króla Persji.