Iba Becike Ngidungake Pamuji

Rama kita ngetung lintang-lintang lan maringi jeneng saben siji, lan uga mbebed wong kang remuk atine; Panjenengane ngutus salju lan es, banjur pangandika kang nyairake. Kang ndadekake renaning penggalihe dudu kekuwatane jaran utawa kekuwatane manungsa, nanging wong-wong kang ngarep-arep marang sih-katresnane.

Pasal 147.

Haleluya! Iba becike ngidungake pamuji marang Rama kita; iba nyenengake lan prayogane memuji marang Panjenengane.

Rama kita mbangun kutha Yerusalem; Panjenengane nglumpukake wong Israel kang pating slebar. Panjenengane marasake wong kang remuk atine lan mbuntel tatune. Panjenengane ngetung lintang-lintang; siji-sijine ditimbali miturut jenenge. Agung Rama kita, Sang Panguwasa, sarta mahakwasa pangwasane; kawicaksanane tanpa wates. Rama kita ngangkat wong kang andhap asor; Panjenengane mbanting wong duraka nganti tumiba ing lemah.

Padha ngidunga konjuk marang Rama kita kanthi caos sokur; padha ngunekna kecapi kagem Panjenengane. Panjenengane nutupi langit nganggo mendhung; nurunake udan marang bumi; nukulake suket ing pagunungan. Panjenengane maringi kewan-kewan pangane, lan anak manuk gagak nalika padha sesambat. Kang dadi keparenge ora ana ing kakuwataning jaran, sarta panggalihe ora rena marang sikile wong. Panggalihe Rama kita rena marang wong kang padha ngabekti marang Panjenengane, marang wong kang padha ngarep-arep sih-kadarmane.

He Yerusalem, memujia marang Rama kita! He Sion, memujia marang Ramamu! Awit Panjenengane nyantosakake palanging gapuramu; mberkahi anak-anakmu ing sajroning tembokmu. Panjenengane paring tentrem ing watesing nagaramu; nyukupi kowe kanthi gandum kang pinilih. Panjenengane ngutus dhawuhe menyang bumi; pangandikane lumaku kanthi rikat. Panjenengane nurunake salju kaya wulu wedhus; nyebar bun kang beku kaya awu. Panjenengane nyuntakake udan es kaya ceweran roti; sapa kang bisa tahan ngadhepi hawa adheme? Panjenengane ngutus pangandikane, banjur nglelehake es; Panjenengane nggerakake angine, temahan banyu padha mili. Panjenengane martakake pangandikane marang Yakub, katetapane lan pangadilane marang Israel. Panjenengane ora nindakake kang mangkono marang bangsa liya; wong-wong mau ora padha nyumurupi pangadilane. Haleluya!