સ્તુતિગાન કરવું કેટલું સારું

આપણા પિતા તારાઓને ગણે છે અને દરેકને નામ આપે છે, અને ભાંગેલા હૃદયવાળાઓના ઘા પણ બાંધે છે; તે બરફ અને કરા મોકલે છે, પછી તેને પીગળાવી દેતું વચન મોકલે છે. તેમને આનંદ ઘોડાની શક્તિમાં કે માનવબળમાં નથી, પણ તેમના પ્રેમમાં આશા રાખનારા લોકોમાં છે.

અધ્યાય 147.

હાલેલુયા! આપણા પિતાનું સ્તુતિગાન કરવું કેટલું સારું છે; તેમની સ્તુતિ કરવી કેટલું આનંદદાયક અને ઉચિત છે.

આપણા પિતા યરુશાલેમ બાંધે છે; ઇઝરાયલના વિખેરાયેલા લોકોને તેઓ એકઠા કરે છે. ભાંગેલા હૃદયવાળાંને તેઓ સાજા કરે છે, અને તેમના ઘા બાંધે છે. તેઓ તારાઓ ગણે છે; દરેકને તેઓ નામ દઈને બોલાવે છે. આપણા સાર્વભૌમ પિતા મહાન છે, અને સામર્થ્યમાં પરાક્રમી; તેમની સમજ માપની બહાર છે. આપણા પિતા નમ્ર જનોને ઊંચકી લે છે; દુષ્ટોને તેઓ ભૂમિ પર પાડી નાખે છે.

આભારસ્તુતિ સાથે આપણા પિતાનું ગાન કરો; વીણા પર તેમનું સંગીત વગાડો. તેઓ આકાશને વાદળોથી ઢાંકે છે; પૃથ્વી પર તેઓ વરસાદ મોકલે છે; ટેકરીઓ પર તેઓ ઘાસ ઉગાડે છે. પશુઓને તેમનો ખોરાક તેઓ આપે છે, અને કાગડાનાં બચ્ચાંને જ્યારે તેઓ રડે છે. ઘોડાના બળમાં તેમનો આનંદ નથી, કે માણસના પગમાં તેમની પ્રસન્નતા નથી. જેઓ તેમનું ભય રાખે છે, જેઓ તેમના કરારપ્રેમમાં આશા રાખે છે, તેઓમાં આપણા પિતાનું હૃદય આનંદ પામે છે.

હે યરુશાલેમ, આપણા પિતાની સ્તુતિ કરો! હે સિયોન, તારા પિતાની સ્તુતિ કરો! કેમ કે તેઓ તારા દરવાજાના ભૂંગળ મજબૂત કરે છે; તારી દીવાલોની અંદર તારાં સંતાનોને તેઓ આશીર્વાદ આપે છે. તારી સરહદોમાં તેઓ શાંતિ લાવે છે; ઉત્તમ ઘઉંથી તેઓ તને તૃપ્ત કરે છે. પૃથ્વી પર તેઓ પોતાની આજ્ઞા મોકલે છે; તેમનો શબ્દ વેગથી દોડે છે. ઊન જેવો બરફ તેઓ આપે છે; રાખ જેવું હિમ તેઓ વિખેરે છે. ટુકડાની જેમ તેઓ પોતાના કરા ફેંકે છે; તેમની ઠંડી આગળ કોણ ઊભો રહી શકે? તેઓ પોતાનો શબ્દ મોકલે છે અને બરફ ઓગાળે છે; તેઓ પોતાનો પવન વહેવડાવે છે, અને પાણી વહે છે. યાકૂબને તેઓ પોતાનો શબ્દ જણાવે છે, ઇઝરાયલને પોતાના વિધિઓ તથા ન્યાયવિધાનો. બીજા કોઈ રાષ્ટ્ર માટે તેમણે આવું કર્યું નથી; તેમનાં ન્યાયવિધાનો તેઓ જાણતા નથી. હાલેલુયા!