መዝሙር 147

147 ¹ሃሌ ሉያ! ለአባታችን ምስጋና መዘመር እንዴት መልካም ነው፤ እርሱን ማመስገንም እንዴት ያማረና የሚገባ ነው።

²አባታችን ኢየሩሳሌምን ይገነባል፤ የተበተኑትን የእስራኤልን ሕዝብ ይሰበስባል። ³ልባቸው የተሰበረውን ይፈውሳል፤ ቍስላቸውንም ይጠግናል። ⁴ከዋክብትን ይቈጥራል፤ እያንዳንዳቸውንም በስም ይጠራቸዋል። ⁵ጌታ አባታችን ታላቅ ነው፤ በኀይሉም ብርቱ ነው፤ ማስተዋሉ ወሰን የለውም። ⁶አባታችን ትሑታንን ከፍ ከፍ ያደርጋል፤ ክፉዎችን ግን ወደ መሬት ይጥላል።

⁷ለአባታችን በምስጋና ዘምሩ፤ በበገና ዜማ አቅርቡለት። ⁸ሰማያትን በደመና ይሸፍናል፤ ለምድር ዝናብን ያዘንባል፤ በኰረብቶች ላይ ሣርን ያበቅላል። ⁹ለእንስሳት መኖአቸውን ይሰጣል፤ ለሚጮኹ የቍራ ጫጩቶችም ይሰጣል። ¹⁰ደስታው በፈረስ ኀይል አይደለም፤ ተድላውም በሰው እግሮች ላይ አይደለም። ¹¹የአባታችን ልብ እርሱን በሚፈሩት፣ በኪዳኑ ፍቅር ተስፋ በሚያደርጉት ደስ ይለዋል።

¹²ኢየሩሳሌም ሆይ፣ አባታችንን አመስግኝ! ጽዮን ሆይ፣ አባትሽን አመስግኝ! ¹³የደጆችሽን መወርወሪያዎች ያጠነክራልና፤ በቅጥርሽ ውስጥ ያሉትን ልጆችሽን ይባርካል። ¹⁴ለዳርቻዎችሽ ሰላምን ይሰጣል፤ በተመረጠ ስንዴ ያጠግብሻል። ¹⁵ትእዛዙን ወደ ምድር ይልካል፤ ቃሉም ፈጥኖ ይሮጣል። ¹⁶በረዶን እንደ ጥጥ ይሰጣል፤ ዐመዳይን እንደ ዐመድ ይበትናል። ¹⁷በረዶውን እንደ ፍርፋሪ ይጥላል፤ በብርዱ ፊት ማን ሊቆም ይችላል? ¹⁸ቃሉን ይልካል፤ በረዶውንም ያቀልጣል፤ ነፋሱን ያናፍሳል፤ ውሃዎችም ይፈስሳሉ። ¹⁹ቃሉን ለያዕቆብ ይገልጣል፤ ሥርዐቱንና ፍርዶቹን ለእስራኤል ይነግራል። ²⁰ለሌላ ለማንኛውም ሕዝብ እንዲህ አላደረገም፤ እነርሱም ፍርዶቹን አያውቁም። ሃሌ ሉያ!