د ثنا ويل څومره ښۀ دى
زموږ پلار ستوري شمېري او هر یو ته نوم ورکوي، او همدارنګه د زړه ماتو ټپونه تړي. هغه واوره او ږلۍ رالېږي، بیا هغه کلمه رالېږي چې ویې ویلي کوي. هغه څه چې هغه خوشحالوي د آسونو زور یا د انسان ځواک نه دی، بلکې هغه خلک دي چې د هغه په مینه هیله لري.
147 1هلليلويا! زمونږ پلار ته د ثنا ويل څومره ښۀ دى؛ د هغۀ ثنا ويل څومره خوندور او مناسب دى.
2زمونږ پلار يروشلم آبادوى؛ هغه د اِسرائيل خواره واره خلق راجمع کوى. 3هغه د مات زړۀ خلقو شفا ورکوى او د هغوئ زخمونه تړى. 4هغه ستوري شمېرى؛ هغه هر يو په نوم بولى. 5زمونږ حاکم پلار لوئ دے او په قُدرت کښې زورور دے؛ د هغۀ فهم د اندازې نه زيات دے. 6زمونږ پلار عاجزان اوچتوى؛ هغه بدکاران زمکې ته راغورزوى.
7زمونږ پلار ته د شکر سندرې ووايئ؛ هغۀ ته په رباب باندې مُوسيقى غږوئ. 8هغه آسمان په وريځو پټوى؛ هغه زمکې ته باران رالېږى؛ هغه په غرونو باندې واښۀ زرغونوى. 9هغه حيواناتو ته د هغوئ خوراک ورکوى، او د کارغۀ بچو ته کله چې هغوئ چغې وهى. 10د هغۀ خوشحالى د آس په زور کښې نۀ ده، او نۀ د هغۀ خوند د سړى په پښو کښې دے. 11د زمونږ پلار زړۀ په هغه کسانو خوشحالېږى چې د هغۀ نه يرېږى، په هغه کسانو چې د هغۀ په مينه اُميد لرى.
12اے يروشلمه، زمونږ پلار ثنا ووايه! اے صيونه، خپل پلار ثنا ووايه! 13ځکه چې هغه ستا د دروازو ارغلکونه مضبوطوى؛ هغه ستا په دېوالونو کښې ستا بچو ته برکت ورکوى. 14هغه ستا سرحدونو ته سلامتى راولى؛ هغه تا په اعلىٰ غنمو موړوى. 15هغه خپل حُکم زمکې ته لېږى؛ د هغۀ کلام په تېزۍ سره منډه وهى. 16هغه واوره د وړۍ په شان ورکوى؛ هغه پالا د ايرو په شان خوروى. 17هغه خپل ږلۍ د ټوټو په شان راغورزوى؛ د هغۀ د يخنۍ مخکښې څوک ولاړېدے شى؟ 18هغه خپل کلام لېږى او يخ وېلے کوى؛ هغه خپله هوا ګرځوى، او اوبۀ بهيږى. 19هغه خپل کلام يعقوب ته بيانوى، خپل قانونونه او حُکمونه اِسرائيل ته. 20هغه دا کار د بل هيڅ قوم دپاره نۀ دے کړے؛ هغوئ د هغۀ حُکمونه نۀ پېژنى. هلليلويا!