Hamdu sano aytmoq naqadar yaxshi

Otamiz yulduzlarni sanaydi, har birini nomi bilan ataydi, shu bilan birga yuragi singanlarning yarasini bogʻlaydi; U qor va doʻl yuboradi, soʻng ularni eritadigan soʻzini yuboradi. Uni quvontiradigan narsa ot kuchi yoki inson quvvati emas, balki Uning sevgisiga umid bogʻlagan odamlardir.

147-bob.

Halleluya! Otamizga hamdu sano aytish naqadar yaxshi; Uni ulugʻlash naqadar yoqimli va munosib.

Otamiz Quddusni quradi; U Isroilning tarqalib ketgan xalqini toʻplaydi. U dili siniqlarni davolaydi, ularning yaralarini bogʻlaydi. U yulduzlarni sanaydi; har birini nomi bilan chaqiradi. Hukmron Otamiz ulugʻdir, qudrati zoʻrdir; Uning idroki behaddir. Otamiz kamtarlarni yuksaltiradi; fosiqlarni yerga uloqtiradi.

Otamizga shukronalar bilan kuylang; Unga lirada kuy chaling. U osmonni bulutlar bilan qoplaydi; yerga yomgʻir yogʻdiradi; tepaliklarda oʻt-oʻlan undiradi. U hayvonlarga ozigʻini beradi, nola qilgan yosh qargʻalarga ham. Uning quvonchi otning kuchida emas, xursandligi odamning oyoqlarida ham emas. Otamizning qalbi Undan qoʻrqadiganlardan, Uning ahd sevgisiga umid bogʻlaganlardan quvonadi.

Otamizni ulugʻla, ey Quddus! Otangni ulugʻla, ey Sion! Chunki U darvozalaring tambalarini mustahkamlaydi; devorlaring ichidagi bolalaringni duo qiladi. U hududlaringga tinchlik keltiradi; seni eng yaxshi bugʻdoy bilan toʻyintiradi. U yer yuziga amrini yuboradi; Uning kalomi tez yuguradi. U junday qor beradi; kulday qirovni sochadi. U doʻlini nonushoqday otadi; Uning sovugʻiga kim dosh bera oladi? U kalomini yuboradi va muzni eritadi; shamolini qoʻzgʻatadi, suvlar oqadi. U kalomini Yoqubga, qonun-qoidalari va hukmlarini Isroilga bayon qiladi. U buni boshqa hech bir xalq uchun qilmagan; ular Uning hukmlarini bilmaydilar. Halleluya!