Hoe Goed om Lof te Sing

Ons Vader tel die sterre en noem elkeen by die naam, en hy verbind ook die gebrokenes van hart; hy stuur die sneeu en hael, en dan die woord wat dit laat smelt. Wat hom behaag, is nie perdekrag of menslike sterkte nie, maar mense wat op sy liefde hoop.

Hoofstuk 147.

Halleluja! Hoe goed is dit om tot ons Vader lof te sing; hoe aangenaam en gepas om hom te prys.

Ons Vader bou Jerusalem op; hy versamel die verstrooide volk van Israel. Hy genees die gebroke van hart en verbind hulle wonde. Hy tel die sterre; hy roep elkeen op sy naam. Groot is ons Soewereine Vader, en magtig in krag; sy insig is sonder maat. Ons Vader rig die nederiges op; hy werp die goddeloses op die grond neer.

Sing tot ons Vader met danksegging; maak vir hom musiek op die lier. Hy bedek die hemel met wolke; hy stuur reën na die aarde; hy laat gras op die heuwels groei. Hy gee die diere hulle voedsel, en die jong kraaie wanneer hulle roep. Sy behae is nie in die krag van die perd nie, en ook nie sy vreugde in die bene van ’n man nie. Ons Vader se hart verheug hom in dié wat hom vrees, in dié wat op sy verbondsliefde hoop.

Prys ons Vader, Jerusalem! Prys jou Vader, Sion! Want hy versterk die grendels van jou poorte; hy seën jou kinders binne jou mure. Hy bring vrede aan jou grense; hy versadig jou met die beste koring. Hy stuur sy bevel uit na die aarde; sy woord hardloop vinnig. Hy gee sneeu soos wol; hy strooi ryp soos as. Hy slinger sy hael neer soos krummels; wie kan voor sy koue staande bly? Hy stuur sy woord uit en smelt die ys; hy laat sy wind waai, en die waters vloei. Hy verkondig sy woord aan Jakob, sy voorskrifte en verordeninge aan Israel. Hy het dit vir geen ander nasie gedoen nie; hulle ken nie sy verordeninge nie. Halleluja!