ସ୍ତୁତିଗାନ କରିବା କେତେ ଉତ୍ତମ

ଆମର ପିତା ତାରାଗଣଙ୍କୁ ଗଣନ୍ତି ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକର ନାମ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଭଗ୍ନହୃଦୟମାନଙ୍କ କ୍ଷତ ମଧ୍ୟ ବାନ୍ଧନ୍ତି; ସେ ହିମ ଓ କରକା ପଠାନ୍ତି, ତାʼପରେ ତାହାକୁ ତରଳାଉଥିବା ବାକ୍ୟ। ତାଙ୍କୁ ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦିଏ ତାହା ଅଶ୍ୱର ବଳ କିମ୍ବା ମାନବୀୟ ଶକ୍ତି ନୁହେଁ, ବରଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ଆଶା ରଖୁଥିବା ଲୋକମାନେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 147।

ହାଲ୍ଲିଲୂୟା! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସ୍ତୁତିଗାନ କରିବା କେତେ ଉତ୍ତମ; ତାହାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରିବା କେତେ ମନୋହର ଓ ଉପଯୁକ୍ତ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯିରୂଶାଲମକୁ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି; ସେ ଇସ୍ରାଏଲର ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି। ସେ ଭଗ୍ନାନ୍ତଃକରଣ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ କ୍ଷତ ବାନ୍ଧନ୍ତି। ସେ ନକ୍ଷତ୍ରଗଣର ସଂଖ୍ୟା ଗଣନ୍ତି; ସେ ସେହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନାମ ଧରି ଡାକନ୍ତି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ମହାନ ଓ ପରାକ୍ରମରେ ବଳବାନ; ତାହାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଅପରିମେୟ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ନମ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରନ୍ତି; ସେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ନିକ୍ଷେପ କରନ୍ତି।

ଧନ୍ୟବାଦ ସହିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗାନ କର; ବୀଣାରେ ତାହାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବାଦ୍ୟ ବଜାଅ। ସେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳକୁ ମେଘରେ ଆଚ୍ଛାଦନ କରନ୍ତି; ସେ ପୃଥିବୀକୁ ବୃଷ୍ଟି ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି; ସେ ପର୍ବତଗଣ ଉପରେ ତୃଣ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି। ସେ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଆହାର ଦିଅନ୍ତି, ପୁଣି ଡାକୁଥିବା କାଉ ଛୁଆମାନଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି। ଅଶ୍ଵର ବଳରେ ତାହାଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ନାହିଁ, କିଅବା ମନୁଷ୍ୟର ଚରଣରେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରୀତି ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ଦୟାରେ ଭରସା ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଠାରେ ତାହାଙ୍କ ଅନ୍ତଃକରଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ।

ହେ ଯିରୂଶାଲମ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କର! ହେ ସିୟୋନ, ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କର! କାରଣ ସେ ତୁମ୍ଭ ଦ୍ଵାରସମୂହର ଅର୍ଗଳ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତି; ସେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରାଚୀର ମଧ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି। ସେ ତୁମ୍ଭ ସୀମାରେ ଶାନ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗହମରେ ତୁମ୍ଭକୁ ପରିତୃପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଆପଣା ଆଜ୍ଞା ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି; ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଦୌଡ଼େ। ସେ ମେଷଲୋମ ପରି ହିମ ଦିଅନ୍ତି; ସେ ପାଉଁଶ ପରି ତୁଷାର ବିଞ୍ଚନ୍ତି। ସେ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ପରି ଆପଣା ଶିଳା ନିକ୍ଷେପ କରନ୍ତି; ତାହାଙ୍କ ଶୀତ ଆଗରେ କିଏ ଠିଆ ହୋଇ ପାରେ? ସେ ଆପଣା ବାକ୍ୟ ପ୍ରେରଣ କରି ବରଫ ତରଳାନ୍ତି; ସେ ଆପଣା ବାୟୁ ବୁହାନ୍ତି, ତହିଁରେ ଜଳ ବୋହେ। ସେ ଯାକୁବଙ୍କ ନିକଟରେ ଆପଣା ବାକ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଇସ୍ରାଏଲ ନିକଟରେ ଆପଣା ବିଧି ଓ ଶାସନ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ସେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଗୋଷ୍ଠୀ ପ୍ରତି ଏପରି କରି ନାହାନ୍ତି; ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଶାସନ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ହାଲ୍ଲିଲୂୟା!