Mezmurlar 147

147 ¹ Haleluya! Babamız'ı ezgilerle övmek ne güzel; O'nu övmek ne hoş, ne yerinde bir şey!

² Babamız Yeruşalim'i yeniden kuruyor, İsrail'in dağılmış halkını topluyor. ³ Yüreği kırık olanları iyileştiriyor, yaralarını sarıyor. ⁴ Yıldızları sayıyor, her birini adıyla çağırıyor. ⁵ Egemen Babamız büyüktür, gücü kudretlidir; anlayışının sınırı yoktur. ⁶ Babamız alçakgönüllüleri yükseltiyor, kötüleri yere çalıyor.

⁷ Babamız'a şükranla ezgiler söyleyin, lirle O'na ezgiler çalın. ⁸ O gökleri bulutlarla örter, yeryüzüne yağmur gönderir, dağlarda ot bitirir. ⁹ Yiyeceklerini hayvanlara verir, bağıran kuzgun yavrularına da. ¹⁰ Atın gücünden hoşlanmaz, insanın bacaklarından zevk almaz. ¹¹ Babamız'ın yüreği kendisinden korkanlardan, vefalı sevgisine umut bağlayanlardan hoşnut olur.

¹² Babamız'ı öv, ey Yeruşalim! Babanı öv, ey Siyon! ¹³ Çünkü O kapılarının sürgülerini pekiştirir, surlarının içindeki çocuklarını kutsar. ¹⁴ Sınırlarına barış getirir, seni en iyi buğdayla doyurur. ¹⁵ Buyruğunu yeryüzüne gönderir; sözü hızla koşar. ¹⁶ Yünü andıran kar verir, kırağıyı kül gibi savurur. ¹⁷ Dolusunu ekmek kırıntısı gibi savurur; kim dayanabilir O'nun soğuğuna? ¹⁸ Sözünü gönderir, buzu eritir; rüzgârını estirir, sular akar. ¹⁹ Sözünü Yakup'a, kurallarını ve hükümlerini İsrail'e bildirir. ²⁰ Başka hiçbir ulusa böyle davranmadı; onlar O'nun hükümlerini bilmezler. Haleluya!