Övgüler Ezmek Ne Güzel
Babamız yıldızları sayar ve her birine ad verir, aynı zamanda yüreği kırıkları sarar; karı ve doluyu gönderir, sonra onu eriten sözü. Onu sevindiren şey at gücü ya da insan kuvveti değil, sevgisine umut bağlayan insanlardır.
147 1Haleluya! Babamız'ı ezgilerle övmek ne güzel; O'nu övmek ne hoş, ne yerinde bir şey!
2Babamız Yeruşalim'i yeniden kuruyor, İsrail'in dağılmış halkını topluyor. 3Yüreği kırık olanları iyileştiriyor, yaralarını sarıyor. 4Yıldızları sayıyor, her birini adıyla çağırıyor. 5Egemen Babamız büyüktür, gücü kudretlidir; anlayışının sınırı yoktur. 6Babamız alçakgönüllüleri yükseltiyor, kötüleri yere çalıyor.
7Babamız'a şükranla ezgiler söyleyin, lirle O'na ezgiler çalın. 8O gökleri bulutlarla örter, yeryüzüne yağmur gönderir, dağlarda ot bitirir. 9Yiyeceklerini hayvanlara verir, bağıran kuzgun yavrularına da. 10Atın gücünden hoşlanmaz, insanın bacaklarından zevk almaz. 11Babamız'ın yüreği kendisinden korkanlardan, vefalı sevgisine umut bağlayanlardan hoşnut olur.
12Babamız'ı öv, ey Yeruşalim! Babanı öv, ey Siyon! 13Çünkü O kapılarının sürgülerini pekiştirir, surlarının içindeki çocuklarını kutsar. 14Sınırlarına barış getirir, seni en iyi buğdayla doyurur. 15Buyruğunu yeryüzüne gönderir; sözü hızla koşar. 16Yünü andıran kar verir, kırağıyı kül gibi savurur. 17Dolusunu ekmek kırıntısı gibi savurur; kim dayanabilir O'nun soğuğuna? 18Sözünü gönderir, buzu eritir; rüzgârını estirir, sular akar. 19Sözünü Yakup'a, kurallarını ve hükümlerini İsrail'e bildirir. 20Başka hiçbir ulusa böyle davranmadı; onlar O'nun hükümlerini bilmezler. Haleluya!
