Efa vita pirinty
Boky

Tsara ny Mihira Fiderana

Raintsika dia mamaritra ny isan'ny kintana ary manome anarana ny tsirairay, ary koa mamehy ny torotoro fo; mandefa ny oram-panala sy havandra Izy, avy eo ny teny mampandrendrika azy. Ny ankasitrahany dia tsy ny herin'ny soavaly na ny herin'olombelona, fa ny olona manantena ny fitiavany.

Toko 147.

Haleloia! Tsara ny mihira fiderana ho an’i Raintsika; mahafinaritra sy mendrika ny mankalaza Azy.

Manorina an’i Jerosalema i Raintsika; mamory ny vahoaka Israely izay niely Izy. Manasitrana ny torotoro fo Izy ary mamehy ny feriny. Manisa ny kintana Izy; miantso azy rehetra amin’ny anarany avy. Lehibe ny Tompontsika Raintsika, ary be hery; tsy hay refesina ny fahalalany. Manandratra ny manetry tena i Raintsika; mandrava ny ratsy fanahy hianiana amin’ny tany Izy.

Mihirà fisaorana ho an’i Raintsika; mamoròna mozika ho Azy amin’ny lokanga. Manarona ny lanitra amin’ny rahona Izy; mandefa ranonorana ho amin’ny tany; mampitsiry ahitra eny amin’ny havoana. Manome ny biby ny haniny Izy, ary ny zana-goaika rehefa mitaraina. Tsy ny herin’ny soavaly no ankafiziny, ary tsy ny tongotry ny olona no sitrany. Sitrak’i Raintsika ny matahotra Azy, dia izay manantena ny famindrampony amin’ny fanekena.

Ankalazao i Raintsika, ry Jerosalema ô! Ankalazao ny Rainao, ry Ziona ô! Fa manamafy ny hidin’ny vavahadinao Izy; mitahy ny zanakao ao anatin’ny mandrinao. Mitondra fandriampahalemana ho amin’ny sisin-taninao Izy; mameno anao amin’ny tritika tsara indrindra. Mandefa ny didiny ho amin’ny tany Izy; mihazakazaka haingana ny teniny. Manome oram-panala tahaka ny volon’ondry Izy; mampiely ranomandry tahaka ny lavenona. Mandatsaka ny havandrany tahaka ny sombin-kanina Izy; iza no mahajoro eo anoloan’ny hatsiakiny? Mandefa ny teniny Izy ka mandevona ny ranomandry; mampitsoka ny rivotrany Izy, dia mikoriana ny rano. Manambara ny teniny amin’i Jakoba Izy, ny didiny sy ny fitsarany amin’i Israely. Tsy nanao izany ho an’ny firenena hafa Izy; tsy fantatr’izy ireo ny fitsarany. Haleloia!