Haleluya

Aja masrahake pangarep-arepmu marang para panggedhe, kang rancangane mati bebarengan karo awake ing dina iku uga. Kang dadi gantine yaiku Rama kita, kang kasebut miturut apa kang sanyata ditindakake: kaadilan tumrap wong kang katindhes, roti tumrap wong kang luwe, wong kang dibelenggu diluwari, wong manca, bocah lola lan randha dijaga.

Pasal 146.

Haleluya! He, nyawaku, memujia marang Rama kita.

Aku bakal memuji Rama kita ing sajrone aku urip; aku bakal ngidung konjuk marang Rama kita sasuwene aku isih ambegan.

Aja padha ngendelake para panggedhe, utawa manungsa kang ora bisa milujengake kowe. Nyawane oncat, banjur bali marang lemah; ing dina iku uga sirna kabeh rancangane. Begja wong kang panulunge yaiku Allahe Yakub, kang pangarep-arepe marang Rama kita.

Panjenengane kang nitahake langit lan bumi, segara lan saisine kabeh; Panjenengane ngantepi kasetyane ing selawase. Panjenengane paring kaadilan marang wong kang katindhes; Panjenengane paring pangan marang wong kang keluwen. Rama kita ngluwari para wong tawanan. Rama kita ngelekake mripate wong wuta; Rama kita ngadegake wong kang ketungkul ing bot; Rama kita nresnani wong kang bener. Rama kita ngreksa para wong manca; Panjenengane njejegake bocah lola lan randha, nanging dalane wong duraka disirnakake.

Rama kita bakal jumeneng Ratu ing selawase—Ramamu, he Sion, turun-tumurun. Haleluya!