ਜ਼ਬੂਰ 146

146 ¹ ਹਲਲੂਯਾਹ! ਹੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰ।

² ਜਦੋਂ ਤੀਕ ਮੈਂ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਜਦੋਂ ਤੀਕ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਭਜਨ ਗਾਵਾਂਗਾ।

³ ਹਾਕਮਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਰੱਖੋ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਮਰਨਹਾਰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ⁴ ਉਹ ਦਾ ਆਤਮਾ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸੇ ਦਿਨ ਉਹ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ⁵ ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਸਹਾਈ ਯਾਕੂਬ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਸ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਹੈ,

⁶ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉਸ ਸਭ ਦਾ; ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ⁷ ਉਹ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿਆਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਭੁੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ⁸ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਧਰਮੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ⁹ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯਤੀਮ ਅਤੇ ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਉਹ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

¹⁰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਸਦਾ ਲਈ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ — ਹੇ ਸੀਯੋਨ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਪੀੜ੍ਹੀਓਂ-ਪੀੜ੍ਹੀ। ਹਲਲੂਯਾਹ!