Haleluya

Ulah ngandelkeun harepan ka para pangagung, anu rencanana paéh babarengan jeung maranéhna dina poé éta kénéh. Gantina nyaéta Rama urang, anu dijéntrékeun ku naon anu sabenerna dilakukeun ku Mantenna: kaadilan pikeun anu ditindes, roti pikeun anu lapar, tahanan dibébaskeun, urang asing, budak yatim jeung randa dijaga.

Pasal 146.

Haleluya! Puji Rama urang, he jiwa abdi.

Abdi seja muji ka Rama urang salami hirup; abdi seja ngawih ka Rama urang salami aya keneh napas.

Ulah ngandelkeun para pangagung, nya eta manusa anu teu bisa nyalametkeun maraneh. Nyawana ngejat, manehna balik deui ka taneuh; dina poe eta keneh sagala rarancangna sirna. Bagja jalma anu panulungna teh Allah Yakub, anu harepanana ka Rama urang.

Mantenna anu ngadamel langit jeung bumi, laut jeung sagala eusina; Mantenna tetep satia salalanggengna. Mantenna ngadegkeun kaadilan pikeun nu katindes; maparinan roti ka nu lapar. Rama urang ngabebaskeun jalma-jalma nu dipanjara. Rama urang muka panon nu lolong; Rama urang ngajungjung nu tungkul ku beungbeurat; Rama urang mikaasih jalma-jalma nu bener. Rama urang ngaraksa jalma-jalma asing; nangtayungan budak yatim jeung randa, tapi jalan jalma jahat mah dirusak ku Mantenna.

Rama urang bakal jumeneng Raja salalanggengna—Rama maneh, he Sion, turun-tumurun. Haleluya!