Sakehe Titah, Padha Memujia marang Panjenengane
Pangundang pamuji saka ndhuwur mudhun: para malaekat, srengenge lan rembulan, banjur kewan-kewan segara, cuaca, gunung-gunung, wit-witan, kewan, para ratu lan bocah-bocah. Samubarang kang kasebut kadadeyan saka dhawuh, lan samubarang dijaluk mangsuli kanthi asma siji: Rama kita.
148 1Haleluya! Pujinen Rama kita saka ing swarga; pujinen Panjenengane ing panggonan kang dhuwur. 2Pujinen Panjenengane, he para malaekate kabeh; pujinen Panjenengane, he sakehe wadyabalane. 3Pujinen Panjenengane, he srengenge lan rembulan; pujinen Panjenengane, he sakehe lintang kang padha sumunar. 4Pujinen Panjenengane, he langit kang pindhuwur dhewe, lan he banyu kang ana ing sadhuwure langit. 5Kabeh mau padha memujia marang asmane Rama kita, awit Panjenengane wis dhawuh lan nuli padha katitahake. 6Panjenengane wis netepake iku kabeh ing salawas-lawase; Panjenengane maringi pranatan kang ora bakal sirna.
7Pujinen Rama kita saka ing bumi, he kewan-kewan segara lan sakehe telenging samodra, 8geni lan udan es, salju lan pedhut, angin prahara kang netepi pangandikane, 9gunung-gunung lan sakehe punthuk, wit woh-wohan lan sakehe wit eres, 10kewan alasan lan sakehe raja-kaya, gegremetan lan manuk kang padha mabur, 11para ratu ing bumi lan sakehe bangsa, para panggedhe lan sakehe pangreh ing bumi, 12para nonoman lanang lan wadon, para wong tuwa lan bocah-bocah.
13Kabeh mau padha memujia marang asmane Rama kita, awit mung asmane dhewe kang linuhurake; kamulyane ngungkuli bumi lan langit. 14Panjenengane wis ngunggahake kakuwatan tumrap umate, yaiku pepujian tumrap sakehe wong kang padha setya marang Panjenengane, tumrap bangsa Israel kang cedhak karo Panjenengane. Haleluya!