مزامیر 148

148 ¹ هَلِلویاه! پدر ما را از آسمان‌ها بستایید؛ او را در بلندی‌ها بستایید. ² او را بستایید، ای همهٔ فرشتگانش؛ او را بستایید، ای همهٔ لشکرهایش. ³ او را بستایید، ای خورشید و ماه؛ او را بستایید، ای همهٔ ستارگان درخشان. ⁴ او را بستایید، ای برترین آسمان‌ها، و ای آب‌هایی که بالای آسمان‌هایید. ⁵ بگذار نام پدر ما را بستایند، زیرا او فرمان داد و آفریده شدند. ⁶ او آن‌ها را تا ابدالآباد استوار ساخت؛ حکمی داد که هرگز از میان نخواهد رفت.

⁷ پدر ما را از زمین بستایید، ای جانوران دریا و ای همهٔ ژرفای اقیانوس‌ها، ⁸ ای آتش و تگرگ، برف و مِه، و ای باد توفنده که کلام او را به جا می‌آورید، ⁹ ای کوه‌ها و همهٔ تپه‌ها، درختان میوه و همهٔ سروها، ¹⁰ ای حیوانات وحشی و همهٔ چارپایان، خزندگان و پرندگان بالدار، ¹¹ ای پادشاهان زمین و همهٔ قوم‌ها، شاهزادگان و همهٔ فرمانروایان زمین، ¹² ای مردان جوان و زنان جوان به یکسان، پیران و کودکان.

¹³ بگذار نام پدر ما را بستایند، زیرا تنها نام اوست که متعال است؛ شکوه او فراتر از زمین و آسمان است. ¹⁴ او برای قوم خود قدرتی برافراشته است، ستایشی برای همهٔ وفادارانش، برای قوم اسرائیل که نزدیک‌اند به او. هَلِلویاه!