مزامیر 149

149 ¹ هَلِلویاه! پدر ما را سرودی تازه بسرایید، و ستایش او را در جماعتِ مؤمنان.

² اسرائیل در آفرینندهٔ خود شادی کند؛ فرزندان صَهیون در پادشاه خویش وجد نمایند. ³ نام او را با رقص بستایند، و با دف و بربط برایش ساز بنوازند. ⁴ زیرا پدر ما از قومِ خود مسرور است؛ او فروتنان را با نجات تاج می‌بخشد. ^a a v4 پدر ما قومِ خود را نه‌فقط تحمل نمی‌کند، بلکه از ایشان مسرور است، و فروتنان را با رهایی خویش می‌آراید. ⁵ مؤمنان در این عزّت شادی کنند؛ بر بسترهای خود از شادی سرود بخوانند.

⁶ ستایش‌های والای پدر ما بر لبانشان باشد، و شمشیری دودَم در دستشان، ⁷ تا عدالت را بر قوم‌ها اجرا کنند و داوری را بر ملت‌ها، ⁸ تا پادشاهانشان را به زنجیرها ببندند و بزرگانشان را به کُنده‌های آهنین، ⁹ تا داوریِ مکتوب را بر ایشان اجرا کنند. این است عزّتِ همهٔ مؤمنانِ او. هَلِلویاه!