ਜ਼ਬੂਰ 149

149 ¹ਹਲਲੂਯਾਹ! ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਗਾਓ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਉਸਤਤ ਗਾਓ।

²ਇਸਰਾਏਲ ਆਪਣੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਵੇ; ਸੀਯੋਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਨਾਵੇ। ³ਓਹ ਨੱਚ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਨ, ਡੱਫ਼ ਅਤੇ ਬਰਬਤ ਨਾਲ ਉਸ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਵਜਾਉਣ। ⁴ਕਿਉਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਪਰਜਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਸਕੀਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਮੁਕਟ ਪਹਿਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ^a a v4 ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਪਰਜਾ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ — ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਸਕੀਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛੁਟਕਾਰੇ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ⁵ਭਗਤ ਇਸ ਆਦਰ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਣ; ਓਹ ਆਪਣਿਆਂ ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਗਾਉਣ।

⁶ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਉਸਤਤਾਂ ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਦੋ ਧਾਰੀ ਤਲਵਾਰ ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ⁷ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦੰਡ ਲਿਆਉਣ, ⁸ਜੋ ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਪਤਵੰਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ, ⁹ਜੋ ਓਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਨਿਆਂ ਪੂਰਾ ਕਰਨ। ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਹੈ। ਹਲਲੂਯਾਹ!