Rama kita Mbukak Wewadi lan Ngadili Para Guru Palsu
Para guru palsu digambaraké tanpa alem: srakah, nuruti hawa napsu, janji kamardikan nanging awaké dhéwé dadi batur. Petrus mbabar saka sajarah — para malaékat, banjir, Sodom, Lot — yèn Rama kita pirsa carané ngluwari wong mursid lan nyimpen wong duraka kanggo pangadilan.
2 1Ana nabi-nabi palsu kang padha tumuwuh ing antarane bangsa iku, kaya dene bakal ana guru-guru palsu ing antaramu. Wong-wong mau bakal kanthi sidheman nggawa piwulang sasar kang nganakake karusakan, malah nyelaki Gusti kang wis nebus wong-wong mau, satemah ndadekake karusakan kang gegancangan tumrap awake dhewe. a a v1 Tembung “Gusti kang wis nebus wong-wong mau” iku nuduhake Gusti Yesus, kang mbayar kamardikane wong-wong mau srana rahe dhewe — satemah panyelake wong-wong mau marang Panjenengane saya nggetunake. 2Akeh wong kang bakal ngetuti hawa nepsune wong-wong mau, lan marga saka wong-wong mau, dalaning kayekten bakal diala-ala. 3Marga saka kesrakahane, wong-wong mau bakal meres kowe nganggo tembung-tembung gawe-gawean. Paukuman tumrap wong-wong mau, kang wis katetepake wiwit biyen, ora leren; lan karusakane ora turu.
4Awit manawa Rama kita ora ngeman para malaekat kang padha gawe dosa, nanging kacemplungake ing jeroning luwangan peteng kang jero dhewe, karante ing pepeteng, kasimpen nganti tekan dina pangadilan; b b v4 Tartarus iku papan pakunjaran tumrap para malaekat kang dhawah ing dosa — tembung iki beda karo tembung lumrah kanggo naraka, dadi arane pakunjaran panggonan para roh kang mbalela ngenteni pangadilan. 5manawa Panjenengane ora ngeman jagad ing jaman kuna, nanging ngreksa Nuh, sawijining juru warta kabeneran, karo wong pitu liyane, nalika Panjenengane ndhatengake banjir gedhe marang jagading wong duraka; 6lan manawa Panjenengane ngukum kutha Sodom lan Gomora, nganti kuthane dadi awu, minangka tuladha apa kang bakal tumiba marang wong duraka; 7lan manawa Panjenengane ngluwari Lot kang bener, kang wis lungkrah marga saka tumindak nistha tanpa isin saka wong-wong kang nerak angger-angger. 8Wong mursid mau, kang manggon ing antarane wong-wong iku, saben dina kasiksa ing batine kang bener marga saka panggawe duraka kang disawang lan dirungu, 9temah Rama kita mirsa carane ngluwari wong mursid saka pacoban, lan ngukum wong duraka nganti tekan dina pangadilan. 10Luwih-luwih wong-wong kang ngetuti hawa nepsuning daging kang rusak lan ngremehake panguwasa—kang kurang ajar, gumedhe, ora wedi ngala-ala para makhluk swarga. 11Mangka para malaekat, kang luwih gedhe kekuwatan lan panguwasane, ora ngaturake pangadilan kang ngala-ala marang wong-wong mau ana ing ngarsane Rama kita. 12Nanging wong-wong iki, kaya kewan kang ora duwe akal, kang kalairake mung manut naluri supaya dicekel lan ditumpes, padha ngala-ala marang bab kang ora dimangerteni, lan bakal padha tumpes bareng karo karusakane dhewe, 13nandhang kasangsaran minangka opah saka panggawene kang ala. Wong-wong mau nganggep yen seneng-seneng ing wayah awan iku kanikmatan. Dheweke dadi reregeding lan cacade, padha seneng-seneng ing sajrone apus-apuse nalika melu mangan bebarengan karo kowe. 14Mripate kebak laku jina, ora tau leren saka gawe dosa, mbebuja nyawa kang ora teteg, atine wis kulina marang kesrakahan—anak-anak kang kena ing ipat-ipat! 15Wong-wong mau wis padha ninggal dalan kang jejeg, banjur sasar, ngetuti dalane Bileam anake Beor, kang dhemen marang opahing panggawe ala. c c v15 Bileam iku nabi bayaran kang luwih mburu dhuwit tinimbang kasetyan lan wis diwelehake dening kuldine dhewe — crita lengkape ana ing kitab Wilangan 22–24. 16Nanging dheweke diwelehake marga saka panggawene kang ala: sawijining kuldi kang bisu guneman nganggo swarane manungsa lan nyandhet kekneten si nabi mau.
17Wong-wong iki kaya sumber kang asat, kaya pedhut kang kabuncang prahara—pepeteng kang nggameng wis kacawisake tumrap wong-wong mau. 18Srana tetembungan kang umuk lan kothong, wong-wong mau mbebuja—lumantar hawa nepsuning daging—para wong kang lagi wae bisa oncat saka wong-wong kang urip sasar. 19Wong-wong mau njanjeni kamardikan, mangka awake dhewe dadi batur tukone karusakan—awit apa wae kang ngalahake manungsa, iku kang ngengerake wong mau.
20Awit manawa wong-wong mau wis padha oncat saka karusakaning jagad lumantar wanuh marang Gusti lan Juru Slamet kita Gusti Yesus Kristus, nanging banjur kejiret maneh lan kalah, mula kaanane ing wekasan iku luwih ala tinimbang ing wiwitane. 21Luwih becik tumrap wong-wong mau yen ora tau wanuh marang dalaning kabeneran, katimbang wanuh nanging banjur mbalik saka pepakon suci kang wis kaparingake marang wong-wong mau. 22Bebasan kang nyata iku wis kelakon tumrap wong-wong mau: “Asu bali marani utahane,” lan “Babi wadon kang wis diedusi, bali gulung-gulung ing blethok.”