2 Petrus 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Simon Petrus, abdi lan rasule Gusti Yesus Kristus, marang wong-wong kang wis padha kaparingan pracaya kang ajine padha kaya pracaya kita, lantaran kabeneraning Allah lan Juru Slamet kita Gusti Yesus Kristus: ²Muga-muga sih-rahmat lan tentrem-rahayu saya wuwuh tumrap kowe kabeh, lantaran anggonmu wanuh marang Rama kita lan marang Gusti Yesus, Gusti kita.

Padha Melu ing Kodrate Sang Rama

³Panguwasane kang ilahi wis maringi kita samubarang kang kita butuhake tumrap urip lan pangibadah marang Allah, lantaran kita wanuh marang Panjenengane kang wis nimbali kita sarana kamulyan lan kaluhurane. ⁴Lantaran iku kabeh Panjenengane wis maringi kita janji-janji kang aji lan banget gedhene, supaya lantaran janji-janji mau kowe padha bisa melu nduweni kodrat ilahi, sawise padha oncat saka karusakaning jagad kang tuwuh saka pepenginan ala. ⁵Mulane, kanthi ngudi sakabehing daya upaya, pracayamu wuwuhana kabecikan, lan kabecikan wuwuhana kawruh; ⁶kawruh wuwuhana bisa ngemudheni dhiri; anggonmu ngemudheni dhiri wuwuhana mantep-sabar; mantep-sabar wuwuhana pangibadah marang Allah, ⁷pangibadah marang Allah wuwuhana katresnan marang sadulur; katresnan marang sadulur wuwuhana katresnan. ⁸Yen kowe padha nduweni kabeh watak iku lan saya ngrembaka, iku bakal njaga supaya kowe ora dadi tanpa guna utawa tanpa woh ing bab anggonmu wanuh marang Gusti kita Yesus Kristus. ⁹Sing sapa ora nduweni samubarang iku, yaiku wong wuta, cedhak tingale, lan lali yen wis karesikake saka dosa-dosane kang wis kepungkur. ¹⁰Mulane, para sadulur, padha ngudia kanthi temen supaya timbalan lan pamilihmu dadi mantep; tindakna kabeh iku, temah kowe ora bakal nganti kesandhung ing salawase. ¹¹Kanthi mangkono kowe bakal kaparingan dalan mlebu kanthi lubering berkah menyang Kraton langgeng kagungane Gusti lan Juru Slamet kita Gusti Yesus Kristus.

¹²Mulane aku bakal tansah ngelingake kowe kabeh bab iku mau, sanadyan kowe wis padha ngreti lan ngadeg santosa ing kayekten kang saiki kokcekel. ¹³Aku rumangsa pancen bener, yen aku tansah nggugah kowe kabeh sarana pangeling-eling, sajrone aku isih manggon ing kemah iki, ^a a v13 Petrus nyebut badan jasmanine minangka ‘kemah’ — papan padunungan kang mung sawetara, kang bakal enggal ditinggalake (deleng 2 Korinta 5:1–4). ¹⁴amarga aku ngreti yen aku bakal enggal nyingkirake kemahku iki, kaya kang wis dituduhake dening Gusti kita Yesus Kristus marang aku. ¹⁵Aku uga bakal ngudi supaya kowe kabeh tansah bisa ngeling-eling bab iku mau sawise aku ninggal donya.

¹⁶Awit nalika aku padha martakake bab panguwasa lan rawuhe Gusti kita Yesus Kristus marang kowe, aku ora padha ngetutake dongeng-dongeng kang digawe kanthi pinter — nanging aku padha dadi seksi kang nyipati dhewe kaagungane.

¹⁷Panjenengane nampi kaurmatan lan kamulyan saka Rama kita, nalika ana swara kang rawuh marang Panjenengane saka Sang Kamulyan kang Mahaagung: “Iki PutraKu, Kang Daktresnani; Aku rena banget marang Panjenengane.” ^b b v17 Iki pangandikane Sang Rama dhewe ana ing gunung — Panjenengane rena marang Kang Putra lan nyebut Panjenengane kekasih, yaiku swara kang padha dirungu dening Petrus, Yakobus, lan Yokanan nalika Gusti Yesus salin rupa kebak cahya.

¹⁸Aku dhewe padha krungu swara iku rawuh saka swarga, awit aku padha nunggal karo Panjenengane ana ing gunung kang suci.

¹⁹Aku uga padha nduweni pangandika kang kaweca dening para nabi, kang saya mantep yektine — becik banget yen kowe padha nggatekake marang pangandika mau, kaya diyan kang sumunar ing papan peteng, nganti tumekaning raina lan lintang panjer esuk kang njedhul ing sajroning atimu. ²⁰Luwih dhisik kowe kudu padha ngreti, yen ora ana pmeca ing Kitab Suci kang tuwuh saka panafsire wong dhewe. ²¹Awit ora tau ana pmeca kang tekane saka karsaning manungsa, nanging wong-wong padha medhar pangandika saka Rama kita, awit katuntun dening Sang Roh Suci.