Petrus skryf aan ’n gelyke geloof
'n Waarskuwing teen valse leraars en spotters, en 'n oproep om in genade te groei terwyl ons die Here se wederkoms verwag.
1 1Simon Petrus, dienaar en apostel van Jesus Christus, aan dié wat ’n geloof ontvang het wat net so kosbaar is soos ons s’n, deur die geregtigheid van ons God en Verlosser, Jesus Christus: 2Mag genade en vrede vir julle vermeerder word deur die kennis van ons Vader en Jesus, ons Here.
Deelgenote aan die Vader se aard
3Sy goddelike krag het ons alles gegee wat ons nodig het vir die lewe en toewyding aan God, deur die kennis van hom wat ons geroep het deur sy heerlikheid en voortreflikheid. 4Deur hierdie het hy ons sy kosbare en baie groot beloftes gegee, sodat julle daardeur deel kan hê aan die goddelike aard, nadat julle die verderf van die wêreld, wat uit slegte begeertes kom, ontvlug het. 5Daarom, terwyl julle alles in die werk stel, voeg by julle geloof goedheid, en by goedheid kennis; 6by kennis selfbeheersing; by selfbeheersing volharding; by volharding toewyding aan God, 7by toewyding aan God broederlike geneentheid; by broederlike geneentheid liefde. 8As julle hierdie eienskappe het en daarin groei, sal hulle verhoed dat julle nutteloos of onvrugbaar is in die kennis van ons Here Jesus Christus. 9Wie hierdie dinge kortkom, is blind en kortsigtig, en het vergeet dat hy van sy vroeëre sondes gereinig is. 10Daarom, broers en susters, beywer julle om julle roeping en verkiesing te bevestig; doen hierdie dinge en julle sal nooit struikel nie. 11So sal daar vir julle ruim toegang verleen word tot die ewige koninkryk van ons Here en Verlosser, Jesus Christus.
12Daarom sal ek julle altyd aan hierdie dinge herinner, al ken julle hulle en al staan julle vas in die waarheid wat julle nou het. 13Ek beskou dit as reg om julle, solank ek in hierdie tent bly, met herinneringe wakker te hou, a a v13 Petrus noem sy fisiese liggaam ’n ‘tent’ — ’n tydelike woning wat hy binnekort sal agterlaat (sien 2 Korintiërs 5:1–4). 14omdat ek weet dat ek my tent binnekort gaan aflê, soos ons Here Jesus Christus my getoon het. 15Ek sal my ook beywer dat julle hierdie dinge altyd kan onthou ná my heengaan.
16Want ons het nie slim versinde fabels gevolg toe ons julle van ons Here Jesus Christus se krag en koms vertel het nie—ons was ooggetuies van sy majesteit.
17Hy het eer en heerlikheid van ons Vader ontvang toe ’n stem uit die Majesteitlike Heerlikheid na hom gekom het: “Dit is my Seun, die een vir wie ek lief is; in hom verheug ek my.” b b v17 Dit is die Vader se eie woorde op die berg — hy verheug hom in sy Seun en noem hom geliefde, dieselfde stem wat Petrus, Jakobus en Johannes by die verheerliking gehoor het.
18Ons het self hierdie stem uit die hemel hoor kom, want ons was saam met hom op die heilige berg.
19Ons het ook die profetiese woord wat nog meer vas is—julle doen goed om daarop ag te gee, soos op ’n lamp wat in ’n donker plek skyn, totdat die dag aanbreek en die môrester in julle harte opgaan. 20Bo alles moet julle verstaan dat geen profesie van die Skrif uit ’n mens se eie uitleg kom nie. 21Geen profesie het ooit deur die wil van ’n mens gekom nie, maar mense het van ons Vader gespreek, gedra deur die Heilige Gees.