୨ ପିତର 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ଶିମୋନ ପିତର, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦାସ ଓ ପ୍ରେରିତ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ଓ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଧାର୍ମିକତା ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ପରି ବହୁମୂଲ୍ୟ ବିଶ୍ଵାସ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ: ²ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଜାଣିବା ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଶାନ୍ତି ବହୁଗୁଣିତ ହେଉ।

ପିତାଙ୍କ ସ୍ଵଭାବର ସହଭାଗୀ

³ଯେ ଆପଣା ମହିମା ଓ ସଦ୍‍ଗୁଣ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ଵାନ କଲେ, ତାହାଙ୍କୁ ଜାଣିବା ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କ ଈଶ୍ଵରୀୟ ଶକ୍ତି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଓ ଈଶ୍ଵରଭକ୍ତି ନିମନ୍ତେ ଆବଶ୍ୟକ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଦେଲେ। ⁴ଏହିସବୁ ଦ୍ଵାରା ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆପଣାର ବହୁମୂଲ୍ୟ ଓ ଅତିମହତ୍ ପ୍ରତିଜ୍ଞାସବୁ ଦେଲେ, ଯେପରି ସେଥିଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭେମାନେ କୁଅଭିଳାଷଜନିତ ଜଗତର ଭ୍ରଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇ ଈଶ୍ଵରୀୟ ସ୍ଵଭାବର ସହଭାଗୀ ହୋଇପାର। ⁵ଅତଏବ, ସମସ୍ତ ଯତ୍ନ କରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ସହିତ ସଦ୍‍ଗୁଣ, ଓ ସଦ୍‍ଗୁଣ ସହିତ ଜ୍ଞାନ, ⁶ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଆତ୍ମସଂଯମ, ଆତ୍ମସଂଯମ ସହିତ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଈଶ୍ଵରଭକ୍ତି, ⁷ଈଶ୍ଵରଭକ୍ତି ସହିତ ଭ୍ରାତୃସ୍ନେହ, ଓ ଭ୍ରାତୃସ୍ନେହ ସହିତ ପ୍ରେମ ଯୋଗ କର। ⁸ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରେ ଏହିସବୁ ଗୁଣ ଥାଇ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିଷୟକ ଜ୍ଞାନରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ନିଷ୍କର୍ମ କିମ୍ବା ନିଷ୍ଫଳ ହେବାକୁ ଦେବ ନାହିଁ। ⁹ଯାହାଠାରେ ଏହିସବୁ ବିଷୟ ନାହିଁ, ସେ ଅନ୍ଧ, ନିକଟଦର୍ଶୀ, ପୁଣି ଆପଣାର ପୂର୍ବ ପାପରୁ ଶୁଚି ହୋଇଥିବା କଥା ପାସୋରିଅଛି। ¹⁰ଅତଏବ, ହେ ଭ୍ରାତୃଗଣ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆହ୍ଵାନ ଓ ମନୋନୀତ ହେବା ବିଷୟ ସ୍ଥିର କରିବାକୁ ଅଧିକ ଯତ୍ନ କର; ଏହିସବୁ କଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କେବେ ହେଁ ବିଘ୍ନ ପାଇବ ନାହିଁ। ¹¹ଏହିପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଓ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅନନ୍ତ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ ପ୍ରଚୁରରୂପେ ଦିଆଯିବ।

¹²ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହିସବୁ ବିଷୟ ଜାଣିଲେ ହେଁ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେଉଁ ସତ୍ୟରେ ସ୍ଥିର ଅଛ, ତଥାପି ମୁଁ ସର୍ବଦା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏହିସବୁ ବିଷୟ ସ୍ମରଣ କରାଇ ଦେବି। ¹³ମୁଁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ତମ୍ବୁରେ ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଇ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ବୋଲି ମୁଁ ବିବେଚନା କରେ, ^a a v13 ପିତର ଆପଣା ଶାରୀରିକ ଦେହକୁ ‘ତମ୍ବୁ’ ବୋଲି କହନ୍ତି — ଗୋଟିଏ ଅସ୍ଥାୟୀ ବାସସ୍ଥାନ, ଯାହା ସେ ଅଚିରେ ଛାଡ଼ି ଯିବେ (୨ କରିନ୍ଥୀୟ ୫:୧–୪ ଦେଖ)। ¹⁴କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୋତେ ଯେପରି ଜଣାଇଥିଲେ, ସେହିପରି ମୁଁ ଅଚିରେ ମୋହର ତମ୍ବୁ ତ୍ୟାଗ କରିବି ବୋଲି ଜାଣେ। ¹⁵ପୁଣି, ମୋହର ପ୍ରସ୍ଥାନ ପରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ସର୍ବଦା ଏହିସବୁ ବିଷୟ ସ୍ମରଣ କରିପାର, ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ଯତ୍ନ କରିବି।

¹⁶କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ଆଗମନ ବିଷୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ବେଳେ କୌଶଳରେ କଳ୍ପିତ କାହାଣୀର ଅନୁଗମନ କରି ନ ଥିଲୁ, ବରଂ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ମହାମହିମାର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ ଥିଲୁ।

¹⁷ଯେତେବେଳେ ମହାମହିମାମୟ ଗୌରବରୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଏହି ବାଣୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, “ଏ ମୋହର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର; ଏହାଙ୍କଠାରେ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ,” ସେତେବେଳେ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ମାନ ଓ ମହିମା ପାଇଥିଲେ। ^b b v17 ଏହି ବାକ୍ୟ ପର୍ବତ ଉପରେ ପିତାଙ୍କ ନିଜର ବାକ୍ୟ — ସେ ଆପଣା ପୁତ୍ରଙ୍କଠାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ବୋଲି କହନ୍ତି, ସେହି ବାଣୀ ହିଁ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ରୂପାନ୍ତର ବେଳେ ଶୁଣିଥିଲେ।

¹⁸ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ପବିତ୍ର ପର୍ବତ ଉପରେ ଥିବା ବେଳେ, ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିବା ଏହି ବାଣୀ ନିଜେ ଶୁଣିଲୁ।

¹⁹ପୁଣି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଧିକ ଦୃଢ଼ୀକୃତ ଭାବବାଣୀ ଅଛି — ଅନ୍ଧକାରମୟ ସ୍ଥାନରେ ଆଲୋକ ଦେଉଥିବା ପ୍ରଦୀପ ପରି ତହିଁ ପ୍ରତି ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିବସ ଉଦୟ ନ ହୁଏ ଓ ପ୍ରଭାତୀୟ ତାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଉଦିତ ନ ହୁଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୋଯୋଗ କଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଭଲ କରିବ। ²⁰ସର୍ବାଗ୍ରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏହା ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ, ଶାସ୍ତ୍ରର କୌଣସି ଭାବବାଣୀ ନିଜ ବ୍ୟାଖ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ। ²¹କାରଣ କୌଣସି ଭାବବାଣୀ କେବେ ହେଁ ମନୁଷ୍ୟର ଇଚ୍ଛାରୁ ଆସି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପରିଚାଳିତ ହୋଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ କଥା କହିଥିଲେ।