پلار درواغجن اُستاذان رسوا کوى او سزا ورکوى

دروغجن ښوونکي پرته له خوشامندۍ بیانېږي: لالچي، شهوت پرست، چې د ازادۍ ژمنه کوي په داسې حال کې چې پخپله غلامان دي. پطروس له تاریخ څخه استدلال کوي — پرښتې، توپان، سدوم، لوط — چې زموږ پلار پوهېږي چې څنګه دیندار وژغوري او بدکاران د قضاوت لپاره وساتي.

څپرکی 2.

څنګه چې به ستاسو په مينځ کښې درواغجن اُستاذان راپېدا شى، هم هغه شان د خلقو په مينځ کښې درواغجن نبيان راپېدا شول. هغوئ به په پټه تباه کوونکى بدعتونه راولى او هغه مالِک به هم اِنکار کړى چې هغوئ يې اخستى وُو، او په خپل ځان به ژر تباهى راولى. ^a ډېر به د هغوئ د شهوت پيروى وکړى، او د هغوئ په سبب به د حق لار بدناميږى. هغوئ به په خپل لالچ کښې په جوړ کړى خبرو سره ستاسو نه فائده اخلى. د هغوئ سزا چې ډېر مخکښې فيصله شوې ده، بېکاره نۀ ده؛ او د هغوئ تباهى نۀ ده ويده.

ځکه کۀ زمونږ پلار هغه فرښتې چې ګناه يې کړې وه معاف نۀ کړلې، بلکې هغه يې د تيارې په تر ټولو ژور کُنډ کښې وغورزولې، په تيارو کښې په زنځيرونو وتړلے، د سزا دپاره ساتلے؛ ^b کۀ هغۀ دا زوړ جهان معاف نۀ کړو، بلکې نوح يې چې د صداقت اعلان کوونکے وو، د اوو نورو سره وساتو، کله چې هغۀ په بدکاره جهان باندې طوفان راوستو؛ او کۀ هغۀ سدوم او عموره ته سزا ورکړه، چې د هغوئ ښارونه يې په خاورو بدل کړل، دې دپاره چې د بدکارانو دپاره چې څۀ منتظر دى د هغې مثال وى؛ او کۀ هغۀ صادق لوط خلاص کړو، چې د بې‌شريعته خلقو د بې‌حيا رويو نه ستومانه شوے وو. دغه صادق سړے چې د هغوئ په مينځ کښې اوسېدو، هغه بدکاريو چې هغۀ به ليدلې او اورېدلې په خپل صادق روح کښې ورځ په ورځ تنګېدو، نو زمونږ پلار پوهيږى چې ديندار خلق د آزمېښتونو نه څنګه خلاصوى، او بدکاران د فيصلې تر ورځې پورې تر سزا لاندې ساتى. خاص هغه کسان چې د بدن د ناپاکو خواهشونو پسې ځى او حکومت سپکوى — بې‌باکه، مغرور، چې د آسمانى مخلوقاتو د بدنامولو نه نۀ يرېږى. حالانکې فرښتې، چې په طاقت او قوت کښې زياتې دى، د زمونږ پلار په حضور کښې د هغوئ خلاف داسې بدنامه فيصله نۀ راولى. خو دا خلق، د هغه بې‌عقله حيواناتو په شان دى چې د فطرت په مطابق پېدا شوى دى چې ونيولے او تباه کړے شى، چې په کومو شيانو نۀ پوهيږى هغه بدنوموى، او به په خپله تباهۍ کښې تباه کړے شى، چې د بدکارۍ بدله يې په شکل د ظلم ترلاسه کوى. هغوئ دا عيش ګڼى چې د ورځې په رڼا کښې عياشى وکړى. هغوئ داغونه او عيبونه دى، چې ستاسو سره په خوراک کښې د خپلو دوکو نه خوند اخلى. د هغوئ سترګې د زنا نه ډکې دى، چې د ګناه نه هيڅکله نۀ ايساريږى، چې کمزورى روحونه لمسوى، او زړونه يې په لالچ کښې مشق کړى دى — ملعون اولاد! هغوئ سيده لار پرېښوده، او بې‌لارې شول، چې د بعور د زوئ بلعام د لارې پيروى يې وکړه، چې د بدکارۍ تنخوا يې خوښوله. ^c خو هغۀ ته د خپلې بدکارۍ دپاره تنبيه وشوه: يوې ګونګۍ خرې د اِنسان په آواز خبرې وکړې او د نبى لېونتوب يې ودرولو.

دا وچ چينې دى، او د طوفان نه وهلى لوګى — د هغوئ دپاره غټه تياره ساتلے شوې ده. هغوئ د بدن د شهوانى خواهشونو په وسيله په خپلو پړسولو او خالي خبرو سره هغه کسان لمسوى چې د ګمراهۍ په ژوند کښې اوسېدونکو خلقو نه په بډه خلاصيږى. هغوئ ورته د آزادۍ وعده کوى، حالانکې هغوئ پخپله د خرابۍ غُلامان دى — ځکه چې هر شے چې په يو اِنسان باندې غالب شى هغه يې غُلام کړى.

ځکه کۀ هغوئ د زمونږ د مالِک او خلاصونکى عيسىٰ مسيح په پېژندلو سره د دُنيا د خرابۍ نه خلاص شوى وى، او بيا بيا په هغې کښې بند شى او غالب شى، نو د هغوئ انجام د شروع نه بدتر دے. دا به د هغوئ دپاره غوره وه چې د صداقت لار يې هيڅکله نۀ وه پېژندلې، نسبت دې ته چې هغه وپېژنى او بيا د هغه پاک حُکم نه مخ واړوى چې هغوئ ته ورکړے شوے وو. د هغوئ په حال باندې دا رښتينى متل پوره شو چې، ”سپے بيا خپلې قئ ته راګرځى،“ او ”منځلى خنزيره بيا په خټو کښې لټېدو ته راګرځى.“

لمن‌لیکونه

^aدوېم پطروس 2:1 — دا ”مالِک چې هغوئ يې اخستى وُو“ عيسىٰ دے، چې د هغوئ د آزادۍ قيمت يې په خپلو وينو ورکړو — چې د هغوئ د هغۀ نه اِنکار ته نور هم زړۀ بوږنوونکے کوى.
^bدوېم پطروس 2:4 — تارتاروس د غورزېدلو فرښتو د بندښت ځائ دے — د دوزخ د عام لفظ نه يو بل لفظ دے، چې هغه قيدخانه نوموى چرته چې باغى روحونه د سزا اِنتظار کوى.
^cدوېم پطروس 2:15 — بلعام يو داسې نبى وو چې په مزدورۍ به يې کار کوو، چې د وفادارۍ نه يې د پيسو پسې مزل کوو او د خپلې خرې له خوا جوړ کړے شو — د هغۀ پوره قصه په ګنتى 22–24 کښې ده.