Τώρα και σε έντυπη μορφή

Β΄ Πέτρου 2 FHB Father's Heart Bible™

ΠατέραςΙησούςΠνεύμα
15% έκπτωση στην πρώτη σου παραγγελία →
Βιβλίο

Ο Πατέρας μας ξεσκεπάζει και κρίνει τους ψευδοδιδασκάλους

Οι ψευδοδιδάσκαλοι περιγράφονται χωρίς κολακεία: άπληστοι, φιλήδονοι, υπόσχονται ελευθερία ενώ οι ίδιοι είναι δούλοι. Ο Πέτρος επιχειρηματολογεί από την ιστορία — οι άγγελοι, ο κατακλυσμός, τα Σόδομα, ο Λωτ — ότι ο Πατέρας μας ξέρει να σώζει τους ευσεβείς και να κρατά τους ασεβείς για την κρίση.

Κεφάλαιο 2.

Ψευδοπροφήτες εμφανίστηκαν ανάμεσα στον λαό, όπως ακριβώς θα εμφανιστούν και ανάμεσά σας ψευδοδιδάσκαλοι. Αυτοί θα εισαγάγουν κρυφά ολέθριες αιρέσεις, θα αρνηθούν ακόμη και τον Κύριο που τους αγόρασε, φέρνοντας πάνω τους γρήγορη καταστροφή. a a v1 Ο «Κύριος που τους αγόρασε» είναι ο Ιησούς, που πλήρωσε για την ελευθερία τους με το ίδιο του το αίμα — κάνοντας την άρνησή τους ακόμη πιο τραγική. Πολλοί θα ακολουθήσουν τις ασέλγειές τους, και εξαιτίας τους ο δρόμος της αλήθειας θα δυσφημιστεί. Μέσα στην απληστία τους θα σας εκμεταλλευτούν με πλαστά λόγια. Η καταδίκη τους, που αποφασίστηκε από παλιά, δεν αργεί· και η καταστροφή τους δεν κοιμάται.

Γιατί, αν ο Πατέρας μας δε λυπήθηκε αγγέλους που αμάρτησαν, αλλά τους έριξε στα βαθύτερα βάραθρα του ζόφου, δεμένους με αλυσίδες στο σκοτάδι, φυλαγμένους για την κρίση· b b v4 Ο τάρταρος είναι τόπος φυλακής για τους έκπτωτους αγγέλους — μια διαφορετική λέξη από τον συνηθισμένο όρο για την κόλαση, που ονομάζει τη φυλακή όπου τα επαναστατημένα πνεύματα περιμένουν την κρίση. αν δε λυπήθηκε τον αρχαίο κόσμο, αλλά προστάτεψε τον Νώε, έναν κήρυκα της δικαιοσύνης, μαζί με άλλους επτά, όταν έφερε τον κατακλυσμό στον ασεβή κόσμο· και αν καταδίκασε τα Σόδομα και τα Γόμορρα, μετατρέποντας τις πόλεις τους σε στάχτη, ως παράδειγμα γι' αυτά που περιμένουν τους ασεβείς· και αν έσωσε τον δίκαιο Λωτ, που καταπονούνταν από την ξεδιάντροπη διαγωγή των ανόμων ανθρώπων. Γιατί αυτός ο δίκαιος άνθρωπος, ζώντας ανάμεσά τους, βασανιζόταν μέρα με τη μέρα στη δίκαιη ψυχή του από τα άνομα έργα που έβλεπε κι άκουγε, τότε ο Πατέρας μας ξέρει να σώζει τους ευσεβείς από τις δοκιμασίες, και να κρατάει τους ασεβείς τιμωρημένους μέχρι την ημέρα της κρίσης. Προπάντων εκείνους που κυνηγούν τις διεφθαρμένες επιθυμίες της σάρκας και περιφρονούν κάθε εξουσία—θρασείς, αλαζόνες, που δε φοβούνται να δυσφημούν τα ουράνια όντα. Ενώ οι άγγελοι, παρότι μεγαλύτεροι σε ισχύ και δύναμη, δε φέρνουν εναντίον τους δυσφημιστική κρίση ενώπιον του Πατέρα μας. Αυτοί όμως οι άνθρωποι, σαν άλογα ζώα που γεννιούνται από ένστικτο για να πιαστούν και να εξολοθρευτούν, προσβάλλουν όσα δεν καταλαβαίνουν, και θα καταστραφούν μέσα στην ίδια τους την καταστροφή, παθαίνοντας αδικία ως πληρωμή για την αδικία τους. Θεωρούν απόλαυση να γλεντούν μέρα μεσημέρι. Είναι κηλίδες και ψεγάδια, που γλεντούν μέσα στις απάτες τους ενώ συντρώνε μαζί σας. Τα μάτια τους είναι γεμάτα μοιχεία, δε σταματούν ποτέ να αμαρτάνουν, δελεάζουν ασταθείς ψυχές, με καρδιές εξασκημένες στην απληστία—καταραμένα παιδιά! Εγκαταλείποντας τον ίσιο δρόμο, πλανήθηκαν, ακολουθώντας τον δρόμο του Βαλαάμ, γιου του Βεώρ, που αγάπησε την αμοιβή της αδικίας. c c v15 Ο Βαλαάμ ήταν ένας επί πληρωμή προφήτης που κυνήγησε το χρήμα αντί για την πιστότητα και επιπλήχθηκε από το ίδιο του το γαϊδούρι — ολόκληρη η ιστορία του βρίσκεται στους Αριθμούς 22–24. Επιπλήχθηκε όμως για τη δική του αδικία: ένα άφωνο γαϊδούρι μίλησε με ανθρώπινη φωνή και σταμάτησε την τρέλα του προφήτη.

Αυτοί είναι στεγνές πηγές, καταχνιές που τις σπρώχνει η θύελλα—πυκνό σκοτάδι είναι φυλαγμένο γι' αυτούς. Με φουσκωμένα, κενά λόγια δελεάζουν μέσω των αισθησιακών επιθυμιών της σάρκας εκείνους που μόλις ξεφεύγουν από ανθρώπους που ζουν στην πλάνη. Τους υπόσχονται ελευθερία, ενώ οι ίδιοι είναι σκλάβοι της φθοράς—γιατί ό,τι νικά τον άνθρωπο, αυτό τον υποδουλώνει.

Γιατί αν, αφού ξέφυγαν από τη φθορά του κόσμου μέσω της γνώσης του Κυρίου μας και Σωτήρα Ιησού Χριστού, μπλεχτούν πάλι σ' αυτήν και νικηθούν, το τέλος τους είναι χειρότερο από την αρχή τους. Θα ήταν καλύτερα γι' αυτούς να μην είχαν γνωρίσει ποτέ τον δρόμο της δικαιοσύνης, παρά, αφού τον γνώρισαν, να γυρίσουν την πλάτη στην άγια εντολή που τους δόθηκε. Τους συνέβη αυτό που λέει η αληθινή παροιμία: «Ο σκύλος γυρίζει στο ξέρασμά του», και «Το πλυμένο γουρούνι γυρίζει να κυλιστεί στη λάσπη».