Το μαραμένο στεφάνι του Εφραίμ
Μεθυσμένοι ιερείς χλευάζουν τη διδασκαλία του προφήτη ως μωρουδίστικα λόγια. Οι άρχοντες της Ιερουσαλήμ καυχιούνται για μια συμφωνία που έκλεισαν με τον θάνατο· το χαλάζι θα σαρώσει εκείνο το καταφύγιο. Απέναντί του ο Πατέρας θέτει έναν δοκιμασμένο ακρογωνιαίο λίθο, και κλείνει με έναν γεωργό που αλωνίζει κάθε σπόρο μόνο όσο δυνατά χρειάζεται.
28 1Αλίμονο στο περήφανο στεφάνι των μέθυσων του Εφραίμ, και στο μαραμένο λουλούδι της λαμπρής ομορφιάς του, που στέκεται στην κορυφή της καταπράσινης κοιλάδας εκείνων που τους νίκησε το κρασί! 2Δες, ο Κυρίαρχος Πατέρας έχει κάποιον δυνατό και ισχυρό· σαν χαλαζοθύελλα, σαν καταστροφική θύελλα, σαν μπόρα από ορμητικά, ξεχειλισμένα νερά, θα το ρίξει κάτω στη γη με το χέρι του. 3Το περήφανο στεφάνι των μέθυσων του Εφραίμ θα ποδοπατηθεί. 4Και το μαραμένο λουλούδι της λαμπρής ομορφιάς του, που στέκεται στην κορυφή της καταπράσινης κοιλάδας, θα είναι σαν το πρώιμο σύκο πριν το καλοκαίρι — όποιος το δει το καταπίνει μόλις το πάρει στο χέρι του. 5Εκείνη την ημέρα ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών θα είναι στεφάνι δόξας και διάδημα ομορφιάς για το υπόλοιπο του λαού του, 6και πνεύμα δικαιοσύνης για εκείνον που κάθεται να κρίνει, και δύναμη για εκείνους που αποκρούουν τη μάχη στην πύλη.
7Μα κι αυτοί τρεκλίζουν από το κρασί και παραπατούν από το μεθύσι· ο ιερέας και ο προφήτης τρεκλίζουν από το μεθύσι, τους θόλωσε το κρασί, παραπατούν από το μεθύσι, τρεκλίζουν όταν βλέπουν οράματα, σκοντάφτουν όταν δίνουν τις αποφάσεις τους. 8Γιατί όλα τα τραπέζια είναι γεμάτα βρομερό εμετό, χωρίς να μένει ούτε ένα καθαρό μέρος.
9«Σε ποιον θα διδάξει γνώση, και σε ποιον θα εξηγήσει το μήνυμα; Σ’ αυτούς που μόλις απογαλακτίστηκαν από το γάλα, σ’ αυτούς που μόλις ξεκόπηκαν από το στήθος; 10Γιατί είναι εντολή πάνω σε εντολή, εντολή πάνω σε εντολή, γραμμή πάνω σε γραμμή, γραμμή πάνω σε γραμμή, λίγο εδώ, λίγο εκεί». a a v10 Η μονότονη επανάληψη μάλλον κοροϊδεύει τον τρόπο διδασκαλίας του προφήτη — βαρετά, στείρα μαθήματα που οι άρχοντες αρνήθηκαν να πάρουν στα σοβαρά.
11Πράγματι, με ανθρώπους που έχουν παράξενα χείλη και ξένη γλώσσα θα μιλήσει σ’ αυτόν τον λαό,
12σ’ αυτούς που τους είχε πει: «Αυτή είναι η ανάπαυση· δώστε ανάπαυση στον κουρασμένο· αυτός είναι ο τόπος της ανάπαυσης» — όμως δεν θέλησαν να ακούσουν. 13Έτσι ο λόγος του Πατέρα μας θα γίνει γι’ αυτούς εντολή πάνω σε εντολή, εντολή πάνω σε εντολή, γραμμή πάνω σε γραμμή, γραμμή πάνω σε γραμμή, λίγο εδώ, λίγο εκεί, για να πάνε και να σκοντάψουν προς τα πίσω, και να τσακιστούν, και να παγιδευτούν, και να αιχμαλωτιστούν.
14Γι’ αυτό ακούστε τον λόγο του Πατέρα μας, εσείς οι χλευαστές που κυβερνάτε αυτόν τον λαό στην Ιερουσαλήμ! 15Επειδή είπατε: «Κάναμε διαθήκη με τον θάνατο, και με τον τάφο κάναμε συμφωνία· όταν περάσει η ορμητική πλημμύρα, δεν θα μας φτάσει, γιατί κάναμε το ψέμα καταφύγιό μας και κρυφτήκαμε μέσα στην απάτη»,
16γι’ αυτό να τι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: «Δες, βάζω στη Σιών μια πέτρα, μια δοκιμασμένη πέτρα, έναν πολύτιμο ακρογωνιαίο λίθο, ένα σταθερό θεμέλιο: εκείνος που πιστεύει δεν θα πανικοβληθεί. b b v16 Ο Παύλος και ο Πέτρος εφαρμόζουν και οι δύο αυτό το εδάφιο στον Ιησού — Ρωμαίους 9:33 και Α΄ Πέτρου 2:6. Ο ακρογωνιαίος λίθος που έβαλε ο Πατέρας μας στη Σιών είναι ο Υιός του, το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται κάθε πιστός. 17Και θα κάνω το δίκαιο μέτρο και τη δικαιοσύνη αλφάδι· το χαλάζι θα σαρώσει το καταφύγιο των ψεμάτων, και τα νερά θα πλημμυρίσουν την κρυψώνα. 18Τότε η διαθήκη σας με τον θάνατο θα σβηστεί, και η συμφωνία σας με τον τάφο δεν θα κρατήσει· όταν περάσει η ορμητική πλημμύρα, θα σας ποδοπατήσει. 19Κάθε φορά που περνάει, θα σας αρπάζει· γιατί πρωί με το πρωί θα περνάει, μέρα και νύχτα, και θα είναι σκέτος τρόμος και μόνο να ακούσει κανείς το μήνυμα».
20Γιατί το κρεβάτι είναι πολύ κοντό για να ξαπλώσει κανείς, και η κουβέρτα πολύ στενή για να τυλιχτεί. 21Γιατί ο Πατέρας μας θα σηκωθεί όπως έκανε στο όρος Φερασίμ, θα ξεσηκωθεί όπως στην κοιλάδα της Γαβαών, για να κάνει το έργο του — παράξενο είναι το έργο του! — και να εκτελέσει το καθήκον του — ξένο είναι το καθήκον του! 22Τώρα λοιπόν μη χλευάζετε, αλλιώς τα δεσμά σας θα γίνουν πιο σφιχτά· γιατί άκουσα μια απόφαση καταστροφής από τον Πατέρα των ουράνιων στρατιών, ενάντια σε όλη τη γη.
23Προσέξτε και ακούστε τη φωνή μου· δώστε προσοχή και ακούστε τα λόγια μου. 24Μήπως ο γεωργός οργώνει όλη μέρα για να σπείρει; Μήπως σπάει και σκαλίζει συνέχεια το χώμα του; 25Όταν ισιώσει την επιφάνειά του, δεν σκορπίζει άνηθο και σπέρνει κύμινο, και φυτεύει σιτάρι σε σειρές και κριθάρι στο μέρος του, και όλυρα στα όρια; 26Ο Πατέρας του τον καθοδηγεί σωστά· ο Πατέρας του τον διδάσκει. c c v26 Ακόμα και η καθημερινή σοφία ενός γεωργού έρχεται από τον Πατέρα μας — αυτός είναι ο δάσκαλος πίσω από κάθε ικανότητα και καλή κρίση. 27Ο άνηθος δεν αλωνίζεται με έλκηθρο, ούτε κυλάει ρόδα κάρου πάνω στο κύμινο· αλλά ο άνηθος χτυπιέται με ραβδί, και το κύμινο με βέργα. 28Το στάρι για ψωμί πρέπει να αλεστεί, όμως δεν το αλωνίζει για πάντα· περνάει από πάνω του τη ρόδα του κάρου και τα άλογά του, κι όμως δεν το κάνει σκόνη. 29Κι αυτό έρχεται από τον Πατέρα των ουράνιων στρατιών· είναι θαυμαστός στη συμβουλή και μεγαλειώδης στη σοφία.