Taca Efrayîmê ya Çilmisî

Kahînên serxweş hînkirina pêxember wek peyva zarokan tinaz pê dikin. Serekên Orşelîmê bi peymaneke ku bi mirinê re hatiye çêkirin pesnê xwe didin; teyrok wê wê sitarê bi xwe re bibe. Li hember wê Bavê me kevirekî rikin ê ceribandî datîne, û bi cotkarekî ku her cure genim tenê bi qasî ku hewce dike dikute, bi dawî dibe.

Bavê me di ayetan de dipeyive 12–13, 16–19

Beş 28.

Wey li taca serbilind a serxweşên Efrayîmê, û li kulîlka çilmisî ya rindiya wê ya birûmet, ku li serê geliyê xweş ê wan ên ku bi şerabê têne sitirandin rûdine! Va ye, Bavê Serwer yekî bihêz û qewî heye; wek bahoza teyroka, wek bahozeke wêranker, wek bahoza avên bihêz û lêserhatî, ewê wê bi destê xwe berbi erdê de biavêje. Taca serbilind a serxweşên Efrayîmê wê bê binpêkirin. Û kulîlka çilmisî ya rindiya wê ya birûmet, ku li serê geliyê xweş rûdine, wê wek hêjîra pêşîn a gihiştî beriya havînê be—kesê ku wê bibîne, hema ku ew di destê wî de be, wê daqurtîne. Di wê rojê de Bavê leşkerên ezmanan wê ji bermayiya gelê xwe re bibe taceke rûmetê û taceke rindiyê, û ji wî yê ku ji bo dadê rûdine re bibe ruhê dadperweriyê, û ji wan ên ku şer li ber deriyê bajêr vedigerînin re bibe hêz.

Evana jî bi şerabê ji xwe diçin û bi meyê ji nig dikevin: kahîn û pêxember bi meyê ji xwe diçin, bi şerabê tevlihev dibin, bi meyê ji nig dikevin, gava dîtinan dibînin ji xwe diçin, di dayîna hikmên xwe de dibizdirin. Çimkî hemû mase bi vereşîna qirêjî dagirtî ne, cihekî paqij nemaye.

“Ewê ji kê re zanînê hîn bike, û ewê ji kê re peyamê şirove bike? Yên ku nû ji şîr hatine birîn, yên ku nû ji memik hatine standin? Çimkî ew rêzik li ser rêzikê ye, rêzik li ser rêzikê, xet li ser xetê, xet li ser xetê, hinek li vir, hinek li wir.” ^a

Bi rastî, bi mirovên bi lêvên xerîb û zimanekî biyanî ewê bi vî gelî re bipeyive,

yên ku wî ji wan re gotibû: “Ev bêhnvedan e; bihêle yên westiyayî bêhna xwe vedin; ev cihê bêhnvedanê ye”—lê dîsa jî wan nexwest guhdarî bikin. Loma peyva Bavê me wê ji wan re bibe hukm li ser hukmê, hukm li ser hukmê, xet li ser xetê, xet li ser xetê, hinek li vir, hinek li wir, da ku ew biçin û ber bi paş ve bibizdin, û bişkên, û bikevin xefikê, û bêne girtin.

Loma peyva Bavê me bibihîzin, gelî tinazkeran ên ku li vî gelî li Orşelîmê serwer in! Ji ber ku we gotiye: “Me bi mirinê re peyman çêkiriye, û me bi gorê re lihevkirin çêkiriye; gava lehiya tevdeber derbas bibe, ew wê negihîje me, çimkî me derew kirine stara xwe û em di nav vir de veşartine”,

loma Bavê Serwer wiha dibêje: “Va ye, ez li Siyonê keviran datînim, kevirekî ceribandî, kevirê kuncê yê biha, bingehekî saxlem: yê ku bawer bike wê tenê negire. ^b Û ezê dadperweriyê bikim xeta pîvanê û rastiyê bikim xeta şaqûlê; teyrok wê stara derewan bibişe, û av wê cihê veşartinê bixeniqîne. Hingê peymana we ya bi mirinê re wê bê rakirin, û lihevkirina we ya bi gorê re wê raneweste; gava lehiya tevdeber derbas bibe, hûnê bi wê bêne binpêkirin. Çend caran ku ew derbas bibe, wê we bigire; çimkî her sibe ewê derbas bibe, bi roj û bi şev, û tenê bihîstina nûçeyê wê bibe tirseke tam.”

Çimkî cî ji bo ku mirov xwe lê dirêj bike pir kurt e, û lihêf ji bo ku mirov xwe pê bipêçe pir teng e. Çimkî Bavê me wê rabe wek ku li Çiyayê Perazîmê kir, ewê bê heyecankirin wek li Geliyê Gîbeonê, da ku karê xwe bike—karê wî xerîb e!—û da ku kiryara xwe pêk bîne—kiryara wî biyanî ye! Lewra niha tinazan nekin, nexwe zincîrên we wê tengtir bibin; çimkî min biryareke wêranîbûnê ji Bavê leşkerên ezmanan bihîstiye, li hemberî hemû welêt.

Guhdarî bikin û dengê min bibihîzin; bala xwe bidin û peyvên min bibihîzin. Ma cotkar tev roj cot dike da ku biçîne? Ma ew berdewam erdê xwe diqelêşe û dikole? Gava wî rûyê wê rast kir, ma ew şibitê naweşîne û zîreyê naçîne, û genim bi rêzan û ceh li cihê wî naçîne, û kizin li ser sînor? Bavê wî wî rast fêr dike; Bavê wî wî hîn dike. ^c Şibit bi legleganê nayê gêrekirin, û çerxa erebeyê li ser zîreyê nayê gerandin; lê şibit bi darekî tê weşandin, û zîre bi gopalekî. Genimê ji bo nên divê bê perçiqandin, lê ew wê her tim gêre nake; ew çerxa erebeya xwe û hespên xwe li ser wê dibezîne, lê dîsa jî wê nake toz. Ev jî ji Bavê leşkerên ezmanan tê; ew di şêwirmendiyê de ecêb e û di zanvariyê de bi heybet e.