Εχθροί ξεσηκώνονται εναντίον του λαού του Πατέρα μας

Έρχεται ένας τεράστιος στρατός, και η απάντηση του Ιωσαφάτ είναι νηστεία και μια προσευχή στον Πατέρα μας που τελειώνει: δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, αλλά τα μάτια μας είναι σε σένα. Του λένε ότι η μάχη δεν είναι δική του. Ψάλτες οδηγούν την πορεία, και οι εισβολείς εξοντώνουν ο ένας τον άλλον.

Κεφάλαιο 20.

Αργότερα, οι Μωαβίτες και οι Αμμωνίτες, μαζί με μερικούς Μεουνίτες, ήρθαν να πολεμήσουν τον Ιωσαφάτ. Ήρθαν αγγελιοφόροι και ανέφεραν στον Ιωσαφάτ: «Ένας τεράστιος στρατός έρχεται εναντίον σου από την άλλη μεριά της Νεκράς Θάλασσας, από την Εδώμ, και βρίσκεται κιόλας στην Ασασών-Θαμάρ» (δηλαδή στην Εν-γαδί). Ο Ιωσαφάτ φοβήθηκε, γι' αυτό αποφάσισε να αναζητήσει τον Πατέρα μας, και κήρυξε νηστεία σε όλον τον Ιούδα. Ο Ιούδας συγκεντρώθηκε για να αναζητήσει τον Πατέρα μας· από κάθε πόλη του Ιούδα ήρθαν να τον αναζητήσουν.

Τότε ο Ιωσαφάτ στάθηκε όρθιος μέσα στη συνέλευση του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ, στον οίκο του Πατέρα μας, μπροστά στη νέα αυλή. Είπε: «Πατέρα μας, Θεέ των προγόνων μας, δεν είσαι εσύ ο Πατέρας μας στον ουρανό; Εσύ κυβερνάς όλα τα βασίλεια των εθνών. Δύναμη και ισχύς είναι στο χέρι σου· κανείς δεν μπορεί να σταθεί απέναντί σου. «Πατέρα μας, δεν έδιωξες εσύ τους κατοίκους αυτής της γης μπροστά από τον λαό σου τον Ισραήλ, δίνοντάς την για πάντα στους απογόνους του Αβραάμ, του φίλου σου; «Έζησαν σ' αυτήν και έχτισαν για σένα μέσα της ένα αγιαστήριο για το όνομά σου, λέγοντας: «αν μας βρει συμφορά —σπαθί κρίσης, πανούκλα ή πείνα— θα σταθούμε μπροστά σ' αυτόν τον οίκο και μπροστά σε σένα, γιατί το όνομά σου είναι σ' αυτόν τον οίκο, και θα κράξουμε σε σένα μέσα στη θλίψη μας, κι εσύ θα ακούσεις και θα σώσεις. «Και τώρα: οι Αμμωνίτες, οι Μωαβίτες και οι κάτοικοι του όρους Σηείρ —εσύ δεν άφησες τον Ισραήλ να εισβάλει σ' αυτούς όταν έβγαιναν από την Αίγυπτο· ο Ισραήλ απομακρύνθηκε απ' αυτούς και δεν τους κατέστρεψε. «Δες πώς μας ανταποδίδουν, ερχόμενοι να μας διώξουν από τη γη που μας έδωσες για κληρονομιά. «Πατέρα μας, δεν θα τους κρίνεις; Εμείς δεν έχουμε δύναμη απέναντι σ' αυτόν τον τεράστιο στρατό που έρχεται εναντίον μας· δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, αλλά τα μάτια μας είναι στραμμένα σε σένα».

Όλος ο Ιούδας στεκόταν εκεί μπροστά στον Πατέρα μας, μαζί με τα μικρά παιδιά τους, τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους.

Τότε το Πνεύμα του Πατέρα μας ήρθε πάνω στον Ιααζιήλ, γιο του Ζαχαρία, γιου του Βεναΐα, γιου του Ιεϊήλ, γιου του Ματθανία, έναν Λευίτη από τη γενιά του Ασάφ, μέσα στη συνέλευση.

Είπε: «Ακούστε, όλος ο Ιούδας, κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, και εσύ, βασιλιά Ιωσαφάτ. Να τι σας λέει ο Πατέρας μας: Μη φοβάστε και μην τρομάζετε μπροστά σ' αυτόν τον τεράστιο στρατό —γιατί η μάχη δεν είναι δική σας αλλά του Πατέρα μας. «Αύριο κατεβείτε εναντίον τους: ανεβαίνουν την ανηφόρα του Σιζ· θα τους βρείτε στην άκρη της κοιλάδας, απέναντι από την έρημο Ιερουήλ. «Δεν θα χρειαστεί να πολεμήσετε σ' αυτή τη μάχη. Πάρτε τις θέσεις σας, σταθείτε σταθεροί, και δείτε τον Πατέρα μας να σας σώζει, Ιούδα και Ιερουσαλήμ. Μη φοβάστε και μη δειλιάζετε. Βγείτε αύριο εναντίον τους, γιατί ο Πατέρας μας είναι μαζί σας».

Ο Ιωσαφάτ έσκυψε με το πρόσωπο στη γη, και όλος ο Ιούδας και οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ έπεσαν σε προσκύνηση μπροστά στον Πατέρα μας. Τότε οι Λευίτες από τους Κααθίτες και τους Κορεΐτες στάθηκαν να υμνήσουν τον Πατέρα μας, τον Θεό του Ισραήλ, με δυνατή φωνή υψωμένη ψηλά.

Την αυγή βγήκαν προς την έρημο της Θεκωέ. Καθώς έβγαιναν, ο Ιωσαφάτ στάθηκε και είπε: «Ακούστε με, Ιούδα και λαέ της Ιερουσαλήμ. Εμπιστευτείτε τον Πατέρα σας και θα σταθείτε σταθεροί· εμπιστευτείτε τους προφήτες του και θα πετύχετε».

Αφού συμβουλεύτηκε τον λαό, ο Ιωσαφάτ όρισε ψαλτωδούς για τον Πατέρα μας, να υμνούν την άγια μεγαλοπρέπειά του, βαδίζοντας μπροστά από τον στρατό: «Δοξολογείτε τον Πατέρα μας, γιατί η πιστή του αγάπη μένει για πάντα». Μόλις άρχισαν να τραγουδούν και να υμνούν, ο Πατέρας μας έστησε ενέδρες εναντίον των Αμμωνιτών, των Μωαβιτών και των κατοίκων του όρους Σηείρ που επιτίθονταν στον Ιούδα, και χτυπήθηκαν. Οι Αμμωνίτες και οι Μωαβίτες στράφηκαν εναντίον των κατοίκων του όρους Σηείρ για να τους εξολοθρεύσουν και να τους αφανίσουν· κι όταν τελείωσαν με τους κατοίκους του Σηείρ, οι Αμμωνίτες και οι Μωαβίτες στράφηκαν και αλληλοσφάχτηκαν.

Όταν ο Ιούδας έφτασε στο παρατηρητήριο της ερήμου και κοίταξε προς τον τεράστιο στρατό, είδαν μόνο πτώματα πεσμένα στο έδαφος —κανείς δεν είχε ξεφύγει. Ο Ιωσαφάτ και ο λαός του ήρθαν να λαφυραγωγήσουν τους νεκρούς, και βρήκαν άφθονα αγαθά, ρούχα και πολύτιμα αντικείμενα —τόσα πολλά που δεν μπορούσαν να τα κουβαλήσουν, κι έτσι η συγκέντρωσή τους κράτησε τρεις μέρες.

Την τέταρτη μέρα, συγκεντρώθηκαν στην κοιλάδα Βερακά και εκεί ύμνησαν τον Πατέρα μας —γι' αυτό ονομάζεται κοιλάδα Βερακά μέχρι σήμερα. ^a Όλοι οι άντρες του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ, με επικεφαλής τον Ιωσαφάτ, γύρισαν εκεί με χαρά, γιατί ο Πατέρας μας τους έδωσε χαρά για τους εχθρούς τους. Μπήκαν στην Ιερουσαλήμ με άρπες, λύρες και σάλπιγγες, και πήγαν στον οίκο του Πατέρα μας. Ο φόβος του Πατέρα μας έπεσε πάνω σε όλα τα γύρω βασίλεια, όταν άκουσαν ότι ο Πατέρας μας πολέμησε τους εχθρούς του Ισραήλ. Έτσι το βασίλειο του Ιωσαφάτ είχε ειρήνη, γιατί ο Πατέρας του τού έδωσε ανάπαυση απ' όλες τις πλευρές.

Ένας βασιλιάς που ακολούθησε τους δρόμους του Πατέρα μας

Ο Ιωσαφάτ βασίλεψε στον Ιούδα· στέφθηκε βασιλιάς στα τριάντα πέντε του χρόνια και βασίλεψε είκοσι πέντε χρόνια στην Ιερουσαλήμ· η μητέρα του ήταν η Αζουβά, κόρη του Σιλχί. Βάδισε στους δρόμους του πατέρα του του Ασά, χωρίς ποτέ να παρεκκλίνει, κάνοντας το σωστό στα μάτια του Πατέρα μας. Όμως οι ψηλοί τόποι έμειναν· ο λαός ακόμη δεν είχε στρέψει την καρδιά του στον Θεό των προγόνων τους.

Οι υπόλοιπες πράξεις του Ιωσαφάτ, από την αρχή ως το τέλος, είναι γραμμένες στα χρονικά του Ιηού, γιου του Ανανί, που βρίσκονται στο Βιβλίο των Βασιλέων του Ισραήλ.

Αργότερα ο Ιωσαφάτ, ο βασιλιάς του Ιούδα, συμμάχησε με τον Οχοζία, τον βασιλιά του Ισραήλ, που έκανε το κακό. Ενώθηκε μαζί του για να φτιάξουν έναν στόλο από εμπορικά πλοία που θα πήγαιναν στη Θαρσείς· τα έφτιαξαν στην Εσιών-Γαβέρ. Ο Ελιέζερ, γιος του Δωδαυά, από τη Μαρησά, προφήτεψε εναντίον του Ιωσαφάτ: «Επειδή συμμάχησες με τον Οχοζία, ο Πατέρας μας διέλυσε το έργο σου». Τα πλοία ναυάγησαν και δεν μπόρεσαν να ταξιδέψουν στη Θαρσείς.