Düşmanlar Babamız'ın Halkına Karşı Ayaklanıyor
20 1Daha sonra Moavlılar, Ammonlular ve yanlarındaki bazı Meunlular, Yehoşafat'a karşı savaşmak üzere geldiler. 2Ulaklar gelip Yehoşafat'a, «Ölü Deniz'in ötesinden, Edom'dan sana karşı büyük bir ordu geliyor; şimdiden Hasason-Tamar'a (yani En-Gedi'ye) ulaştılar» diye haber verdiler. 3Yehoşafat korktu; bu yüzden Babamız'a yönelmeye karar verdi ve bütün Yahuda'da bir oruç ilan etti. 4Yahuda halkı Babamız'a yönelmek için bir araya geldi; O'na yönelmek üzere Yahuda'nın her kentinden geldiler.
5O zaman Yehoşafat, Babamız'ın Tapınağı'nda, yeni avlunun önünde, Yahuda ve Yeruşalim topluluğunun ortasında ayağa kalktı. 6Şöyle dedi: «Ey Babamız, atalarımızın Tanrısı, göklerdeki Babamız sen değil misin? Ulusların bütün krallıklarını sen yönetirsin. Güç ve kudret senin elindedir; kimse sana karşı duramaz. 7Babamız, halkın İsrail'in önünden bu ülkenin halkını sen kovmadın mı? Ülkeyi de dostun İbrahim'in soyuna sonsuza dek sen vermedin mi? 8Onlar bu ülkede yaşadılar ve senin adına burada bir kutsal yer, bir tapınak inşa ederek şöyle dediler: 9‹Başımıza bir felaket gelirse —yargı kılıcı, salgın hastalık ya da kıtlık— bu tapınağın önünde ve senin önünde durup sıkıntımız içinde sana yakaracağız, çünkü senin adın bu tapınaktadır; sen de duyacak ve kurtaracaksın.› 10Şimdi işte Ammon, Moav ve Seir Dağı halkı! İsrail Mısır'dan çıktığında, onların topraklarına girmesine izin vermemiştin; İsrail de onlardan uzak durmuş, onları yok etmemişti. 11Bak, bize nasıl karşılık veriyorlar: bize miras olarak verdiğin mülkten bizi sürüp çıkarmaya geliyorlar. 12Babamız, onları yargılamayacak mısın? Bize karşı gelen bu büyük ordunun karşısında güçsüzüz; ne yapacağımızı bilmiyoruz, ama gözlerimiz sana çevrili.»
13Bütün Yahuda halkı, küçük çocukları, kadınları ve çocuklarıyla birlikte Babamız'ın önünde duruyordu.
14O zaman topluluğun ortasında, Asaf soyundan bir Levili olan Yahaziel'in üzerine Babamız'ın Ruhu indi; bu adam Mattanya oğlu Yeiel oğlu Benaya oğlu Zekeriya oğluydu.
15Yahaziel şöyle dedi: «Ey bütün Yahuda halkı, Yeruşalim'de oturanlar ve Kral Yehoşafat, dinleyin! Babamız size şöyle diyor: Bu büyük ordudan korkmayın, yılmayın; çünkü savaş sizin değil, Babamız'ındır. 16Yarın onlara karşı inin: onlar Sits Yokuşu'ndan tırmanıyorlar; onları vadinin sonunda, Yeruel Çölü'nün karşısında bulacaksınız. 17Bu savaşta çarpışmanıza gerek olmayacak. Yerinizi alın, sağlam durun ve Babamız'ın sizi nasıl kurtaracağını görün, ey Yahuda ve Yeruşalim. Korkmayın, yılmayın. Yarın onlara karşı yürüyün, çünkü Babamız sizinledir.›»
18Yehoşafat yüzüstü yere kapandı; bütün Yahuda ve Yeruşalim halkı da Babamız'ın önünde secdeye vararak O'na tapındı. 19Sonra Kehatoğulları ve Korahoğulları'ndan olan Levililer ayağa kalkıp yüksek sesle İsrail'in Tanrısı Babamız'ı övdüler.
20Sabah erkenden Tekoa Çölü'ne doğru yola çıktılar. Çıkarlarken Yehoşafat durup şöyle dedi: «Ey Yahuda ve Yeruşalim halkı, beni dinleyin! Babanız'a güvenin, o zaman sağlam duracaksınız; O'nun peygamberlerine güvenin, o zaman başaracaksınız.»
21Yehoşafat halkla görüştükten sonra, ordunun önünde yürüyerek Babamız'ın kutsal görkemini övmeleri için Babamız'a ezgiler söyleyecek olanları atadı: «Babamız'a şükredin, çünkü O'nun vefalı sevgisi sonsuza dek kalıcıdır.» 22Onlar ezgi söyleyip övgüye başladıklarında, Babamız Yahuda'ya saldıran Ammonlulara, Moavlılara ve Seir Dağı halkına karşı pusular kurdu ve onlar bozguna uğratıldı. 23Ammon ve Moav, Seir Dağı halkını yok edip ortadan kaldırmak için onlara karşı döndü; Seir halkını bitirdikten sonra da birbirlerine dönüp birbirlerini kılıçtan geçirdiler.
24Yahudalılar çöldeki gözcü yerine ulaşıp o büyük orduya doğru baktıklarında, yerde yatan cesetlerden başka bir şey görmediler; hiç kimse kurtulamamıştı. 25Yehoşafat ile halkı ölülerden ganimet toplamaya geldiler; bol miktarda mal, giysi ve değerli eşya buldular —taşıyamayacakları kadar çoktu— bu yüzden toplamaları üç gün sürdü.
26Dördüncü gün Beraka Vadisi'nde toplanıp orada Babamız'ı övdüler; bu yüzden o yerin adı bugüne dek Beraka Vadisi olarak kaldı. a a v26 Beraka adı «bereket» anlamına gelir — vadi, Yahuda halkının orada Babamız'a yükselttiği övgü nedeniyle böyle adlandırıldı. 27Yahuda ve Yeruşalim'in bütün adamları, önlerinde Yehoşafat, sevinçle oraya geri döndüler; çünkü Babamız onları düşmanlarına karşı sevindirmişti. 28Çenkler, lirler ve borazanlarla Yeruşalim'e girip Babamız'ın Tapınağı'na gittiler. 29Babamız'ın İsrail'in düşmanlarıyla savaştığını duyunca, çevredeki bütün krallıkların üzerine Babamız korkusu çöktü. 30Böylece Yehoşafat'ın krallığı barış içinde oldu; çünkü Babası ona her yandan rahat verdi.
Babamız'ın Yollarında Yürüyen Bir Kral
31Yehoşafat Yahuda'ya krallık etti; otuz beş yaşında taç giydi ve Yeruşalim'de yirmi beş yıl krallık yaptı. Annesi, Şilhi'nin kızı Azuva'ydı. 32Yehoşafat, babası Asa'nın yollarında yürüdü; bu yollardan hiç sapmadı ve Babamız'ın gözünde doğru olanı yaptı. 33Yine de tapınma yerleri kaldı; halk hâlâ yüreğini atalarının Tanrısı'na yöneltmemişti.
34Yehoşafat'ın ilkten sona öbür işleri, İsrail Krallarının Kitabı'nda bulunan Hanani oğlu Yehu'nun kayıtlarında yazılıdır.
35Daha sonra Yahuda Kralı Yehoşafat, kötülük yapan İsrail Kralı Ahazya ile ittifak kurdu. 36Tarşiş'e gitmek üzere bir ticaret gemisi filosu yapmak için onunla birleşti; gemiler Esyon-Gever'de yapıldı. 37Mareşalı Dodavahu oğlu Eliezer, Yehoşafat'a karşı şöyle peygamberlik etti: «Ahazya ile ittifak kurduğun için, Babamız yaptığın işi paramparça etti.» Gemiler enkaza döndü ve Tarşiş'e gidemedi.