2 Babad 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Sanggeus kitu, urang Moab jeung urang Amon, sarta sababaraha urang Meun, daratang rek merangan Yosapat. ²Aya utusan daratang ngunjukkeun ka Yosapat, “Aya balad anu kacida gedena datang ngarurug ka anjeun ti peuntaseun Laut Paeh, ti Edom, ayeuna geus nepi ka Hazason-tamar” (nya eta En-gedi). ³Yosapat sieun, tuluy anjeunna niat suhud neangan Rama urang, sarta ngembarkeun puasa ka sakuliah tanah Yuda. ⁴Urang Yuda ngariung rek neangan Rama urang; ti unggal kota di Yuda maranehna daratang rek neangan Mantenna.

⁵Tuluy Yosapat ngadeg di hareupeun jamaah Yuda jeung Yerusalem, di Bait Rama urang, hareupeun buruan anu anyar. ⁶Pok anjeunna unjukan, “Nun Ama, Allah karuhun abdi sadaya, sanes Ama teh Rama abdi sadaya anu jumeneng di sawarga? Ama anu ngawasa sagala karajaan bangsa-bangsa. Kakawasaan sareng kakuatan aya dina panangan Ama; teu aya anu iasa nangtang ka Ama. ⁷Nun Ama, sanes Ama anu parantos nundung pangeusi ieu tanah ti payuneun umat Ama, Israil, teras maparinkeun tanahna salalanggengna ka turunan Ibrahim, sobat Ama? ⁸Maranehna parantos maratuh di dinya sarta parantos ngadegkeun hiji tempat suci kanggo Ama, pikeun jenengan Ama, bari unjukan, ⁹upami abdi sadaya katarajang balai—pedang hukuman, pageblug, atawa kalaparan—abdi sadaya bakal ngadeg di hareupeun ieu Bait sareng di payuneun Ama, karana jenengan Ama aya di ieu Bait, tuluy sasambat ka Ama dina kasusah abdi sadaya, maka Ama bakal ngadangu sarta nulungan. ¹⁰Ayeuna: urang Amon, Moab, sareng Gunung Seir—basa Israil kaluar ti Mesir, Ama henteu ngawidian Israil ngarurug maranehna; Israil malah nyingkah ti maranehna sarta henteu ngabinasa maranehna. ¹¹Tingal kumaha maranehna males ka abdi sadaya, datang rek ngusir abdi sadaya ti tanah pusaka anu parantos dipaparinkeun ku Ama supaya diwaris ku abdi sadaya. ¹²Nun Ama, naha Ama moal ngahukum maranehna? Abdi sadaya teu kiat ngayonan balad anu sakitu gedena anu ngarurug ka abdi sadaya; abdi sadaya teu terang kedah kumaha, nanging soca abdi sadaya ngan tumuju ka Ama.”

¹³Sakabeh urang Yuda narangtung di dinya di payuneun Rama urang, jeung budak-budak maranehna, pamajikan-pamajikan maranehna, katut anak-anak maranehna.

¹⁴Tuluy Roh Rama urang lungsur ka Yahasiel bin Jakaria, bin Benaya, bin Yeiel, bin Mataneya, urang Lewi turunan Asap, di tengah-tengah jamaah.

¹⁵Saurna, “Darengekeun, he sakabeh urang Yuda, para pangeusi Yerusalem, jeung Raja Yosapat. Kieu dawuhan Rama urang ka aranjeun: ‘Ulah sieun atawa leutik hate ku balad anu sakitu gedena—ieu perang teh lain urusan aranjeun, tapi urusan Rama urang. ¹⁶Isukan aranjeun kudu turun ngayonan maranehna: maranehna keur naranjak di tanjakan Sis; aranjeun bakal manggih maranehna di tungtung lebak, nyanghareup ka gurun keusik Yeruel. ¹⁷Aranjeun teu perlu merangan dina ieu perang. Cicing di tempat masing-masing, sing pengkuh, tuluy lalajoan Rama urang nyalametkeun aranjeun, he Yuda jeung Yerusalem. Ulah sieun atawa leutik hate. Isukan kaluar ngayonan maranehna, karana Rama urang nyarengan aranjeun.’”

¹⁸Yosapat tumungkul nepi ka raina ngarunduk kana taneuh, sarta sakabeh urang Yuda jeung pangeusi Yerusalem narangkuban nyembah ka payuneun Rama urang. ¹⁹Tuluy urang Lewi ti kaom Kehat jeung kaom Korah naranggtung rek muji ka Rama urang, Allah Israil, bari cumeluk tarik ngagorowok.

²⁰Isuk-isuk maranehna arindit ka gurun keusik Tekoa. Waktu keur arindit, Yosapat ngadeg sarta ngandika, “Darengekeun, he urang Yuda jeung pangeusi Yerusalem. Sing percaya ka Rama aranjeun, tangtu aranjeun bakal pengkuh; sing percaya ka nabi-nabi-Na, tangtu aranjeun bakal hasil.”

²¹Sanggeus badami jeung rahayat, Yosapat ngangkat para juru kawih keur Rama urang supaya muji kaagungan-Na nu suci, bari leumpang ti hareupeun balad: “Muji sukur ka Rama urang, karana asih satia-Na langgeng salalawasna.” ²²Barang maranehna mimiti ngawih jeung muji, Rama urang masang pangrontok ngalawan urang Amon, urang Moab, jeung urang Gunung Seir anu keur ngarurug ka Yuda, nepi ka maranehna kasoran. ²³Urang Amon jeung Moab baralik ngalawan urang Gunung Seir rek ngabasmi jeung numpes maranehna; sanggeus urang Seir beak, urang Amon jeung Moab silih paehan.

²⁴Barang urang Yuda nepi ka tempat panenjo di gurun keusik tuluy nempo ka balad anu sakitu gedena tea, nu katembong ngan bangke-bangke anu ngagoler di taneuh—euweuh saurang ge anu bisa lolos. ²⁵Yosapat jeung rahayatna daratang rek ngarampas barang-barang nu paraeh, kapanggih loba pisan harta banda, papakean, jeung barang-barang nu aralus—nepi ka teu kabawa, nya ngumpulkeunana makan tilu poe.

²⁶Dina poe kaopat, maranehna ngariung di Lebak Beraka sarta muji ka Rama urang di dinya—nya ku sabab eta eta tempat disebut Lebak Beraka nepi ka kiwari. ^a a v26 Ngaran Beraka hartosna “berkah” — eta lebak dingaranan kitu ku sabab di dinya urang Yuda ngunjukkeun puji ka Rama urang. ²⁷Sakabeh urang Yuda jeung Yerusalem, dipingpin ku Yosapat, marulang ka Yerusalem bari gumbira, karana Rama urang parantos maparin kabungah ka maranehna ngeunaan musuh-musuhna. ²⁸Maranehna arasup ka Yerusalem bari ngabarung kacapi, rebab, jeung tarompet, tuluy arasup ka Bait Rama urang. ²⁹Sakabeh karajaan di sakurilingna jadi sarieun ku Rama urang, basa maranehna ngadenge yen Rama urang anu merangan musuh-musuh Israil. ³⁰Nya karajaan Yosapat jadi aman tengtrem, karana Rama-Na maparin katengtreman ka anjeunna ti sagala pihak.

Raja anu Tumut kana Jalan Rama urang

³¹Yosapat jumeneng raja di Yuda, dinobatkeun dina yuswa tilu puluh lima taun, jeung ngasta pamarentahan dua puluh lima taun di Yerusalem; ibuna jenenganana Asuba binti Silhi. ³²Anjeunna lumampah dina jalan ramana, Asa, teu kungsi nyingray, migawe nu bener dina paningal Rama urang. ³³Sanajan kitu, tempat-tempat luhur teh tetep aya; rahayat angger acan ngabulatkeun hatena ka Allah karuhunna.

³⁴Lampah-lampah Yosapat nu sejenna, ti awal nepi ka ahir, kacatet dina catetan Yehu bin Hanani, anu kaasup dina Kitab Raja-raja Israil.

³⁵Sanggeus kitu, Yosapat raja Yuda ngayakeun pasarujukan jeung Ahasia raja Israil, anu kalakuanana jahat. ³⁶Anjeunna gawe bareng jeung Ahasia rek nyieun armada kapal dagang pikeun indit ka Tarsis, anu didamelna di Esion-geber. ³⁷Elieser bin Dodawahu urang Maresa ngaramalkeun ngalawan Yosapat, saurna, “Ku sabab anjeun ngayakeun pasarujukan jeung Ahasia, Rama urang geus ngaruksak pagawean anjeun.” Tuluy kapal-kapal eta raruksak sarta teu bisa balayar ka Tarsis.