دښمنان د زمونږ پلار په خلقو باندې راپورته شُو

يو لوی لښکر راځي، او د يهوشافاط ځواب روژه او زموږ پلار ته داسې دعا ده چې په دې پای ته رسېږي: موږ نه پوهېږو چې څه وکړو، خو زموږ سترګې ستا په لور دي. هغه ته ويل کېږي چې جګړه د هغه نه ده. سندرغاړي د لښکر مخکې ځي، او بريد کوونکي يو بل له منځه وړي.

څپرکی 20.

له دې نه پس موآبيان، عمونيان او څۀ معونيان د يهوسفط سره د جنګ کولو دپاره راغلل. څو قاصدان راغلل او يهوسفط ته يې خبر ورکړو چې، ”د مُردارې بحيرې له هاخوا، د ادوم نه، ستا خلاف يو ډېر لوئ لښکر راروان دے او اوس دمګړئ په حصصون تامر (يعنې عين جدى) کښې دے.“ يهوسفط ووېرېدو، نو هغۀ د زمونږ پلار په لټولو کمر وتړلو او په ټول يهوداه کښې يې د روژې اعلان وکړو. د يهوداه خلق د زمونږ پلار په لټولو راغونډ شُو، او د يهوداه د هر ښار نه راغلل چې د هغۀ لټون وکړى.

بيا يهوسفط د يهوداه او يروشلم په مجلس کښې، د زمونږ پلار په کور کښې، د نوى ممبر مخکښې ودرېدو. او هغۀ ووئيل چې، ”اے زمونږ پلاره، د زمونږ د پلارانو خُدايه، آيا تۀ په آسمان کښې زمونږ پلار نۀ يې؟ تۀ د ټولو قومونو په بادشاهيو باندې حکومت کوې. قدرت او طاقت ستا په لاس کښې دى. ستا مخکښې هيڅوک نۀ شى ولاړېدے. اے زمونږ پلاره، آيا تا د دې مُلک خلق د خپل قوم اِسرائيل مخکښې ونۀ شړل او دا مُلک دې د خپل دوست اِبراهيم اولاد ته د تل دپاره ورنۀ کړو؟ دوئ په دې مُلک کښې اوسېدلى دى او په دې کښې يې ستا دپاره، ستا د نوم دپاره يو مقدس ځائ جوړ کړے دے، او وئيلى يې دى چې، کۀ پر مونږ باندې کومه آفت راشى — د سزا تُوره، وبا يا قحط — نو مونږ به د دې کور مخکښې او ستا مخکښې ودرېږو، ځکه چې ستا نوم په دې کور کښې دے، او په خپل مصيبت کښې به تا ته چغې کوو، او تۀ به واورې او خلاصے به راکوې. اوس وګوره: عمون، موآب او د سعير غر — تا اِسرائيل ته اِجازت ورنۀ کړو چې کله هغوئ د مصر نه راتلل نو په دوئ باندې حمله وکړى؛ اِسرائيل د دوئ نه مخ واړولو او دوئ يې هلاک نۀ کړل. وګوره چې دوئ د دې بدله مونږ ته څنګه راکوى، چې راغلل چې مونږ د هغه مُلک نه وباسى کوم چې تا مونږ ته د ميراث په طور راکړے وو. اے زمونږ پلاره، آيا تۀ به د دوئ عدالت ونۀ کړې؟ د دې لوئ لښکر خلاف چې زمونږ خلاف راروان دے مونږ کوم طاقت نۀ لرو؛ مونږ ته دا نۀ ده معلومه چې څۀ وکړو، خو زمونږ سترګې تا ته دى.“

ټول يهوداه هلته د زمونږ پلار مخکښې ولاړ وُو، د خپلو وړو ماشومانو، خپلو ښځو او خپلو بچو سره.

بيا د زمونږ پلار روح د مجلس په مينځ کښې په يحزياييل باندې نازل شو، چې د زکرياه زوئ وو، چې د بنياه زوئ وو، چې د يعياييل زوئ وو، چې د متنياه زوئ وو، چې د آسف له نسل نه يو لاوى وو.

او هغۀ ووئيل چې، ”اے ټول يهوداه، اے د يروشلم اوسېدونکو او اے بادشاه يهوسفطه، واورئ. د زمونږ پلار په تاسو داسې فرمائى: د دې لوئ لښکر نه مۀ وېرېږئ او مۀ ترېرئ — ځکه چې دا جنګ ستاسو نۀ دے، بلکې د زمونږ پلار دے. سبا د دوئ خلاف ښکته لاړ شئ: دوئ د زيز له لوړې نه راختلى دى؛ تاسو به دوئ د دې ناو په آخر کښې، د يروييل بيديا مخامخ ومومئ. تاسو له به د دې جنګ کولو ضرورت نۀ وى. خپل ځايونه ونيسئ، ثابت ودرېږئ، او وګورئ چې زمونږ پلار څنګه تاسو خلاصوى، اے يهوداه او اے يروشلمه. مۀ وېرېږئ او زړونه مۀ بايلئ. سبا د دوئ خلاف وړاندې لاړ شئ، ځکه چې زمونږ پلار ستاسو سره دے.‘“

يهوسفط پړ مخ سجده وکړه، او د يهوداه او يروشلم ټول خلق د زمونږ پلار مخکښې د عبادت دپاره پرېووتل. بيا هغه لاويان چې د قهاتيانو او قورحيانو له نسل نه وُو، ودرېدل چې د زمونږ پلار، د اِسرائيل د خُدائ پاک، په اوچت او زوروَر آواز ثناء ووائى.

سحر وختى هغوئ د تقوع بيديا ته ووتل. کله چې دوئ روان شُو، نو يهوسفط ودرېدو او ويې وئيل چې، ”اے يهوداه او اے د يروشلم خلقو، زما خبره واورئ. په خپل پلار باندې اعتبار وکړئ نو ثابت به پاتې شئ؛ د هغۀ په نبيانو اعتبار وکړئ نو کامياب به شئ.“

کله چې يهوسفط د خلقو سره مشوره وکړه، نو هغۀ د زمونږ پلار دپاره څۀ ثناء خوانان مقرر کړل چې د هغۀ د پاک لوئۍ ثناء ووائى، او د لښکر مخکښې روان شى، چې وائى، ”د زمونږ پلار شکر ادا کوئ، ځکه چې د هغۀ وفاداره مينه د تل دپاره ده.“ کله چې دوئ ثناء او حمد کول شروع کړل، نو زمونږ پلار د عمونيانو، موآبيانو او د سعير د غر د هغو خلقو خلاف چې په يهوداه يې حمله کوله کمينونه مقرر کړل، او هغوئ ووهلى شُو. عمون او موآب د سعير د غر د خلقو خلاف راپورته شُو چې هغوئ هلاک او بالکل برباد کړى؛ کله چې د سعير خلق ختم شُو، نو عمون او موآب يو بل ته مخ راواړولو او يو بل يې ذبح کړل.

کله چې يهوداه د بيديا ګورتن ته ورسېدل او هغه لوئ لښکر ته يې وکتل، نو هغوئ فقط مُردارونه وليدل چې په زمکه پراتۀ وُو — هيڅوک نۀ وُو بچ شوى. يهوسفط او د هغۀ خلق راغلل چې د مُردارو مالِ غنيمت راغونډ کړى، او ډېر زيات مال، جامې او قيمتى شيان يې وموندل — د وړلو نه ډېر زيات، نو د دې راغونډولو ته درې ورځې ونيولې.

په څلورمه ورځ هغوئ د برکه په ناو کښې راغونډ شُو او هلته يې د زمونږ پلار ثناء وکړه — نو تر دې نن ورځې د هغه ځائ نوم د برکه ناو دے. ^a بيا د يهوداه او يروشلم ټول سړى، او يهوسفط د هغوئ مخکښې، په خوشحالۍ سره هلته بيرته راستانۀ شُو، ځکه چې زمونږ پلار دوئ ته د خپلو دښمنانو په باره کښې خوشحالى ورکړه. هغوئ د ستار، رباب او بيګلو سره يروشلم ته ننوتل او د زمونږ پلار کور ته لاړل. د زمونږ پلار وېره د چاپېرو ټولو بادشاهيو پر خلقو باندې راغله کله چې هغوئ واورېدل چې زمونږ پلار د اِسرائيل د دښمنانو خلاف جنګ وکړو. نو د يهوسفط بادشاهى په سلامتۍ کښې وه، ځکه چې د هغۀ پلار هغۀ ته په هره خوا آرام ورکړو.

يو بادشاه چې د زمونږ پلار په لارو تلو

يهوسفط د يهوداه په مُلک حکومت وکړو، چې په پنځه دېرش کالو کښې بادشاه شو، او پنځه ويشت کاله يې په يروشلم کښې حکومت وکړو؛ د هغۀ مور عزوبه وه چې د شلحى لور وه. هغه د خپل پلار آسا په لارو روان وو او هيڅ ترې کوږ نۀ شو، او د زمونږ پلار په نظر کښې يې هغه کار وکړو چې سم وو. خو بيا هم اوچت ځايونه پاتې شُو؛ خلقو لا تر اوسه خپل زړونه د خپلو پلارانو خُدائ پاک ته نۀ وُو جوړ کړى.

د يهوسفط نور کارونه، د اول نه تر آخره پورې، د حنانى د زوئ د يهو په يادښتونو کښې ليکلى دى، کوم چې د اِسرائيل د بادشاهانو په کتاب کښې موندلى کيږى.

له دې نه پس د يهوداه بادشاه يهوسفط د اِسرائيل د بادشاه اخزياه سره تړون وکړو، چې هغۀ بدى کوله. هغۀ د هغۀ سره شريکۍ وکړه چې د تجارت د بېړو يو بيړ جوړ کړى چې ترشيش ته لاړ شى، او دا يې په عصيون جابر کښې جوړې کړې. د مريشه د دودواهو زوئ اليعزر د يهوسفط خلاف نبوت وکړو چې، ”د اخزياه سره د تړون کولو په سبب، زمونږ پلار ستا کار ټوټه ټوټه کړو.“ بيا هغه بېړۍ مات شوې او ترشيش ته لاړې نۀ شوے.