Dushmanlar Otamiz xalqiga qarshi koʻtariladi

Ulkan qo'shin bostirib keladi, Yohushafat esa ro'za tutib, Otamizga ibodat qiladi. Ibodati shunday tugaydi: nima qilishni bilmaymiz, lekin ko'zlarimiz Sendadir. Unga jang uniki emasligi aytiladi. Qo'shiqchilar safni boshlab boradi, bosqinchilar esa bir-birini qirib tashlaydi.

20-bob.

Keyinroq Moabliklar va Ammoniylar, baʼzi Maʼonliklar bilan birga, Yohushafatga qarshi urush qilgani kelishdi. Choparlar kelib, Yohushafatga xabar berishdi: “Oʻlik dengiz ortidan, Edomdan senga qarshi katta qoʻshin kelmoqda; ular allaqachon Xasason-Tamarda” (yaʼni En-Gedida). Yohushafat qoʻrqib ketdi, shuning uchun Otamizni izlashga bel bogʻladi va butun Yahudo boʻylab roʻza eʼlon qildi. Yahudo xalqi Otamizni izlash uchun toʻplandi; Yahudoning har bir shahridan Uni izlagani kelishdi.

Shunda Yohushafat Otamiz uyida, yangi hovli oldida, Yahudo va Quddus jamoasi orasida oʻrnidan turdi. U shunday dedi: “Ey Otamiz, ota-bobolarimizning Xudosi, Sen osmondagi Otamiz emasmisan? Sen xalqlarning barcha shohliklari ustidan hukmronlik qilasan. Qudrat va kuch Sening qoʻlingdadir; hech kim Senga qarshi tura olmaydi. Ey Otamiz, Sen Oʻz xalqing Isroil oldidan bu yurtning xalqini quvib chiqarib, uni doʻsting Ibrohimning nasliga abadiy bermadingmi? Ular unda yashab kelishdi va Sening noming uchun unda Senga muqaddas maskan qurib, shunday dedilar: Agar boshimizga falokat — jazo qilichi, oʻlat yoki ocharchilik — kelsa, biz shu uy oldida va Sening huzuringda turamiz, chunki Sening noming shu uydadir; kulfatimizda Senga faryod qilamiz, Sen esa eshitib, qutqarasan. Endi mana: Ammon, Moab va Seir togʻi xalqlari — Isroil Misrdan chiqib kelganda, Sen Isroilni ularning yurtiga bostirib kirishga qoʻymagan eding; Isroil ulardan yuz oʻgirib, ularni yoʻq qilmagan edi. Mana, ular bizga qanday evaz qaytarayotganini koʻr: Sen bizga meros qilib bergan mulkimizdan bizni haydab chiqargani kelmoqdalar. Ey Otamiz, Sen ularni hukm qilmaysanmi? Bizga qarshi kelayotgan bu katta qoʻshin oldida biz ojizmiz; nima qilishni bilmaymiz, lekin koʻzlarimiz Sendadir.”

Butun Yahudo xalqi goʻdaklari, xotinlari va bolalari bilan birga oʻsha yerda Otamiz huzurida turardi.

Shunda jamoa orasida Otamizning Ruhi Osaf naslidan boʻlgan levizol — Mattaniyo oʻgʻli Yoiyol oʻgʻli Banayo oʻgʻli Zakariyo oʻgʻli Yahaziyol ustiga tushdi.

U shunday dedi: “Eshitinglar, ey butun Yahudo, Quddus aholisi va shoh Yohushafat! Otamiz sizlarga shunday aytmoqda: «Bu katta qoʻshindan qoʻrqmanglar va dahshatga tushmanglar, chunki bu jang sizlarniki emas, balki Otamiznikidir. Ertaga ularga qarshi pastga tushinglar; ular Zis dovonidan koʻtarilib kelmoqdalar; sizlar ularni Yeruyol sahrosiga qaragan soylik oxirida topasizlar. Bu jangda jang qilishingiz shart boʻlmaydi. Oʻz joylaringizni egallab, mustahkam turinglar va Otamiz sizlarni qanday qutqarishini koʻringlar, ey Yahudo va Quddus. Qoʻrqmanglar, umidsizlikka tushmanglar. Ertaga ularga qarshi joʻnanglar, chunki Otamiz siz bilandir.»”

Yohushafat yuztuban egildi, butun Yahudo va Quddus aholisi ham Otamizga sajda qilib, yerga yiqildi. Shundan soʻng Qohatlar va Qoraxlar naslidan boʻlgan levizollar oʻrinlaridan turib, baland ovoz bilan Isroilning Xudosi Otamizni ulugʻlay boshlashdi.

Tongda ular Taqoa sahrosiga joʻnab chiqishdi. Ular yoʻlga chiqayotganda, Yohushafat turib dedi: “Meni eshitinglar, ey Yahudo va Quddus aholisi! Otangizga ishoninglar, shunda mustahkam turasizlar; Uning paygʻambarlariga ishoninglar, shunda muvaffaqiyat qozonasizlar.”

Yohushafat xalq bilan maslahatlashgach, qoʻshin oldidan yurib, Otamizning muqaddas ulugʻvorligini madh etadigan hamdxonlarni Otamizga atab tayinladi. Ular shunday deb kuylardilar: “Otamizga shukur aytinglar, chunki Uning sodiq sevgisi to abad davom etadi.” Ular kuylab, madh eta boshlaganlarida, Otamiz Yahudoga hujum qilayotgan Ammoniylar, Moabliklar va Seir togʻi xalqiga qarshi pistirmalar qoʻydi va ular qirgʻin qilindi. Ammon va Moab Seir togʻi xalqini butunlay yoʻq qilib tashlash uchun ularga qarshi bostirishdi; Seir xalqi tugatilgach, Ammon bilan Moab bir-biriga tashlanib, oʻzaro qirgʻin qilishdi.

Yahudo xalqi sahrodagi qarovul minorasiga yetib kelib, katta qoʻshin tomonga qaraganlarida, yerga qulagan jasadlardan boshqa narsani koʻrmadilar — hech kim qutulib qololmagan edi. Yohushafat va uning xalqi oʻliklardan oʻlja yigʻgani kelib, moʻl-koʻl mol-mulk, kiyim-kechak va qimmatbaho buyumlar topdilar; bularning hammasi koʻtarib ketolmaydigan darajada koʻp edi, shuning uchun oʻljani yigʻish uch kun davom etdi.

Toʻrtinchi kuni ular Baraka vodiysida toʻplanib, oʻsha yerda Otamizni ulugʻlashdi; shu sababli u joy hozirgi kungacha Baraka vodiysi deb ataladi. ^a Yohushafat boshchiligida, butun Yahudo va Quddus erkaklari shodlik bilan Quddusga qaytishdi, chunki Otamiz ularni dushmanlari ustidan quvontirgan edi. Ular chang, lira va karnaylar bilan Quddusga kirib, Otamiz uyiga bordilar. Otamiz Isroilning dushmanlariga qarshi jang qilganini eshitganlarida, atrofdagi barcha shohliklarni Otamizdan qoʻrquv bosdi. Shunday qilib, Yohushafatning shohligi tinch edi, chunki uning Otasi unga har tarafdan osoyishtalik ato etgan edi.

Otamiz yoʻllaridan yurgan podshoh

Yohushafat Yahudo ustidan podshohlik qildi; u taxtga chiqqanda oʻttiz besh yoshda edi va Quddusda yigirma besh yil hukmronlik qildi; onasi Shilxi qizi Azuba edi. U otasi Osoning yoʻlidan yurdi, undan chetga chiqmadi va Otamiz nazarida toʻgʻri ishni qildi. Biroq sajdagohlar oʻz joyida qoldi; xalq hamon qalbini ota-bobolarining Xudosiga baxshida etmagan edi.

Yohushafatning qolgan ishlari, boshidan oxirigacha, Xanani oʻgʻli Yohuning yilnomasida yozilgan boʻlib, ular Isroil shohlari kitobiga kiritilgan.

Keyinroq Yahudo podshohi Yohushafat yovuzlik qilgan Isroil podshohi Axaziyo bilan ittifoq tuzdi. U Tarshishga boradigan savdo kemalari qurish uchun u bilan birlashdi; kemalar Esyon-Geberda qurildi. Mareshalik Dodavaxu oʻgʻli Eliazar Yohushafatga qarshi bashorat qilib dedi: “Axaziyo bilan ittifoq tuzganing uchun Otamiz sening ishingni parchalab tashladi.” Kemalar halokatga uchrab, Tarshishga keta olmadi.