Yohuram Otamizning yoʻllaridan yuz oʻgiradi

Yohuram barcha akalarini o'ldirib, taxtini mustahkamlaydi. U Axab xonadonining yo'lidan yurib, Yahudoni Otamizdan uzoqlashtirib, butparastlikka yetaklaydi. Ilyosning maktubi vabo va qurituvchi kasallikdan ogohlantiradi. Sakkiz yildan so'ng u azob ichida o'ladi, hech kim uning uchun yig'lamaydi, shohlar qabristonidan tashqariga dafn qilinadi.

21-bob.

Yohushafat ota-bobolariga qoʻshildi va Dovud shahrida ular bilan birga dafn etildi; oʻrniga oʻgʻli Yohuram shoh boʻldi. Yohuramning akalari, Yohushafatning oʻgʻillari shular edi: Azariyo, Yohiyel, Zakariyo, Azariyo, Mikoil va Shafatiyo. Bularning hammasi Isroil shohi Yohushafatning oʻgʻillari edi. Otalari ularga koʻp sovgʻalar — kumush, oltin va qimmatbaho narsalar — hamda Yahudodagi mustahkam shaharlarni berdi, lekin shohlikni Yohuramga berdi, chunki u toʻngʻich edi. Yohuram otasining shohligi ustidan hukmronlik qila boshlagach, kuchayib, barcha akalarini qilichdan oʻtkazdi, shuningdek Isroilning baʼzi amaldorlarini ham oʻldirdi. Yohuram shoh boʻlganda oʻttiz ikki yoshda edi va Quddusda sakkiz yil hukmronlik qildi. U Axab xonadoni qilgani kabi, Isroil shohlarining yoʻlidan yurdi, chunki Axabning qizi uning xotini edi; u Otamizning nazarida qabihlik qildi. Lekin Otamiz Dovud xonadonini yoʻq qilishni istamadi, chunki U Dovud bilan ahd tuzgan va unga hamda uning oʻgʻillariga abadiy chiroq berishni vaʼda qilgan edi. ^a

Yohuram kunlarida Edom Yahudo hukmronligiga qarshi isyon koʻtardi va oʻzlariga shoh tayinladi. Yohuram oʻz sardorlari va barcha jang aravalari bilan oʻtdi. U kechasi oʻrnidan turib, oʻzini qurshab olgan edomliklarga va jang aravalarining sardorlariga zarba berdi. Edom shu kungacha Yahudo hukmronligiga qarshi isyonda boʻlib keldi; oʻsha paytda Libno ham isyon koʻtardi, chunki Yohuram ota-bobolarining Xudosi boʻlmish Otamizni tark etgan edi.

U Yahudo togʻlarida sajdagohlar qurdi, Quddus aholisini fohishalikka boshladi va Yahudoni yoʻldan ozdirdi.

Ilyos paygʻambardan unga bir maktub keldi: Ota-bobong Dovudning Xudosi boʻlmish Otang shunday demoqda: Sen otang Yohushafatning yoʻllaridan ham, Yahudo shohi Osoning yoʻllaridan ham yurmading, balki Isroil shohlariday yurding; Axab xonadoni Isroilni yoʻldan ozdirgani kabi, Yahudo va Quddus aholisini xiyonatga boshlading hamda akalaringni — otangning xonadonini, sendan yaxshiroq odamlarni — oʻldirding, endi Otang sening xalqingni, farzandlaringni, xotinlaringni va bor mol-mulkingni katta ofat bilan uradi. Oʻzing esa ogʻir ichak xastaligiga yoʻliqasan, toki kundan-kun ichaklaring tashqariga chiqquncha.

Otamiz filistlarning hamda kushliklarga yaqin yashovchi arablarning ruhini Yohuramga qarshi qoʻzgʻatdi. Ular Yahudoga hujum qilib, bostirib kirdilar va shoh saroyida topilgan barcha mol-mulkni, shuningdek uning oʻgʻillari va xotinlarini olib ketdilar; faqat kenjasi Yohuaxazdan boshqa unga bironta oʻgʻil qoldirmadilar.

Bularning barchasidan soʻng Otamiz uni ichagidagi davosiz kasallik bilan urdi. Vaqt oʻtib, ikki yildan soʻng, kasalligi tufayli ichaklari tashqariga chiqdi va u azob ichida vafot etdi. Xalqi uning ota-bobolari uchun qilgani kabi, uning sharafiga olov yoqmadi. U shoh boʻlganda oʻttiz ikki yoshda edi; Quddusda sakkiz yil hukmronlik qildi. U hech kim motam tutmagan holda vafot etdi; Dovud shahrida dafn etildi, lekin shohlar qabristoni orasida emas.