Ο Ιωράμ απομακρύνεται από τους δρόμους του Πατέρα μας

Ο Ιωράμ εξασφαλίζει τον θρόνο του σκοτώνοντας όλους τους αδελφούς του, ακολουθεί τους δρόμους του οίκου του Αχαάβ και παρασύρει τον Ιούδα μακριά από τον Πατέρα μας στην ειδωλολατρία. Η επιστολή του Ηλία προειδοποιεί για πληγή και για μια αρρώστια που φθείρει. Πεθαίνει με φρικτούς πόνους ύστερα από οκτώ χρόνια, χωρίς να τον θρηνήσει κανείς, θαμμένος έξω από τους τάφους των βασιλιάδων.

Κεφάλαιο 21.

Ο Ιωσαφάτ αναπαύτηκε μαζί με τους προγόνους του και τάφηκε μαζί τους στην Πόλη του Δαβίδ· και βασίλεψε στη θέση του ο γιος του ο Ιωράμ. Τα αδέρφια του Ιωράμ, οι γιοι του Ιωσαφάτ, ήταν: ο Αζαρίας, ο Ιεχιήλ, ο Ζαχαρίας, ο Αζαρίας, ο Μιχαήλ και ο Σεφατίας. Όλοι αυτοί ήταν γιοι του Ιωσαφάτ, του βασιλιά του Ισραήλ. Ο πατέρας τους τούς έδωσε πολλά δώρα—ασήμι, χρυσάφι και πολύτιμα πράγματα—καθώς και οχυρωμένες πόλεις στον Ιούδα· τη βασιλεία όμως την έδωσε στον Ιωράμ, επειδή ήταν ο πρωτότοκος. Μόλις ο Ιωράμ ανέβηκε στη βασιλεία του πατέρα του και στερεώθηκε, σκότωσε με το σπαθί όλα τα αδέρφια του, καθώς και μερικούς από τους άρχοντες του Ισραήλ. Ο Ιωράμ ήταν τριάντα δύο χρονών όταν έγινε βασιλιάς, και βασίλεψε οκτώ χρόνια στην Ιερουσαλήμ. Ακολούθησε τον δρόμο των βασιλιάδων του Ισραήλ, όπως είχε κάνει η οικογένεια του Αχαάβ, γιατί η κόρη του Αχαάβ ήταν γυναίκα του, και έκανε το κακό στα μάτια του Πατέρα μας. Όμως ο Πατέρας μας δεν θέλησε να καταστρέψει τον οίκο του Δαβίδ, εξαιτίας της διαθήκης που είχε κάνει με τον Δαβίδ, και της υπόσχεσής του να δίνει σ' εκείνον και στους γιους του ένα λυχνάρι για πάντα. ^a

Στις μέρες του Ιωράμ ο Εδώμ επαναστάτησε ενάντια στην κυριαρχία του Ιούδα και όρισε δικό του βασιλιά. Ο Ιωράμ πέρασε απέναντι με τους διοικητές του και όλα τα άρματά του. Σηκώθηκε τη νύχτα και χτύπησε τους Εδωμίτες που τον περικύκλωναν και τους διοικητές των αρμάτων. Ο Εδώμ παραμένει αποστάτης από την κυριαρχία του Ιούδα μέχρι σήμερα· τότε επαναστάτησε και η Λιβνά, επειδή ο Ιωράμ είχε εγκαταλείψει τον Πατέρα μας, τον Θεό των προγόνων του.

Έχτισε ψηλούς τόπους λατρείας στους λόφους του Ιούδα, οδήγησε τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ στην πορνεία και παρέσυρε τον Ιούδα σε πλάνη.

Του ήρθε ένα γράμμα από τον προφήτη Ηλία: Ο Πατέρας σου, ο Θεός του προγόνου σου του Δαβίδ, λέει: Επειδή δεν ακολούθησες τους δρόμους του πατέρα σου του Ιωσαφάτ, ούτε τους δρόμους του Ασά, του βασιλιά του Ιούδα, αλλά βάδισες όπως οι βασιλιάδες του Ισραήλ, και οδήγησες τον Ιούδα και τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ στην απιστία, όπως η οικογένεια του Αχαάβ οδήγησε τον Ισραήλ, και σκότωσες τα αδέρφια σου—τον οίκο του πατέρα σου—ανθρώπους καλύτερους από σένα, να, τώρα ο Πατέρας σου θα χτυπήσει με μεγάλη πληγή τον λαό σου, τα παιδιά σου, τις γυναίκες σου και όλα τα υπάρχοντά σου. Εσύ ο ίδιος θα πάθεις βαριά αρρώστια στα έντερά σου, ώσπου μέρα με τη μέρα να βγουν τα έντερά σου έξω.

Ο Πατέρας μας ξεσήκωσε ενάντια στον Ιωράμ το πνεύμα των Φιλισταίων και των Αράβων που ζούσαν κοντά στους Κουσίτες. Επιτέθηκαν στον Ιούδα, εισέβαλαν σ' αυτόν και άρπαξαν όλα τα αγαθά που βρέθηκαν στο παλάτι του βασιλιά, μαζί με τους γιους του και τις γυναίκες του, και δεν του άφησαν άλλον γιο εκτός από τον Ιωάχαζ, τον μικρότερό του.

Ύστερα απ' όλα αυτά, ο Πατέρας μας τον χτύπησε με ανίατη αρρώστια στα έντερά του. Με τον καιρό, μετά από δύο χρόνια, βγήκαν τα έντερά του έξω εξαιτίας της αρρώστιας του, και πέθανε μέσα σε φριχτούς πόνους. Ο λαός του δεν άναψε φωτιά προς τιμή του, όπως είχε κάνει για τους προγόνους του. Ήταν τριάντα δύο χρονών όταν στέφθηκε βασιλιάς· βασίλεψε οκτώ χρόνια στην Ιερουσαλήμ. Πέθανε χωρίς να τον πενθήσει κανείς, και τάφηκε στην Πόλη του Δαβίδ, αλλά όχι ανάμεσα στους τάφους των βασιλιάδων.