ڇپيل
ڪتاب

يهورام اسان جي پيءُ جي واٽن کان ڦري ٿو

يهورام پنهنجي سڀني ڀائرن کي ماري پنهنجو تخت پڪو ڪري ٿو، اخياب جي گهراڻي جي رستن تي هلي ٿو، ۽ يهوداه کي اسان جي پيءُ کان پري بت پرستيءَ ڏانهن وٺي وڃي ٿو. ايلياه جو خط وبا ۽ سُڪائيندڙ بيماريءَ جي خبرداري ڏئي ٿو. هو اٺن سالن کان پوءِ سخت عذاب ۾ مري ٿو، ڪوبه سوڳ نٿو ڪري، ۽ بادشاهن جي قبرن کان ٻاهر دفن ٿئي ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 12–15

باب 21.

يهوسفط پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ ننڊ ڪئي، کيس سندن سان گڏ داؤد جي شهر ۾ دفن ڪيو ويو؛ ۽ سندس جاءِ تي سندس پٽ يهورام بادشاهه ٿيو. يهورام جا ڀائر، يهوسفط جا پٽ: عزريا، يحيئيل، زڪريا، عزريا، ميڪائيل ۽ سفطيا. اهي سڀ اسرائيل جي بادشاهه يهوسفط جا پٽ هئا. سندن پيءُ کين چانديءَ، سون ۽ قيمتي شين جا گھڻا تحفا ڏنا، ۽ يهوداه ۾ قلعي بند شهر بہ ڏنائين، پر بادشاهي يهورام کي ڏنائين، ڇاڪاڻ تہ هو پهريون ڄاول هو. جڏهن يهورام پنهنجي پيءُ جي بادشاهيءَ تي قائم ٿيو تہ مضبوط ٿي ويو، ۽ پنهنجن سڀني ڀائرن کي تلوار سان قتل ڪيائين، ان سان گڏ اسرائيل جي ڪجھ سردارن کي بہ. يهورام جڏهن بادشاهه ٿيو تڏهن بتيھ ورهين جو هو، ۽ يروشلم ۾ اٺ ورهيه حڪومت ڪيائين. جيئن اخياب جي گھراڻي ڪيو هو، تيئن هو اسرائيل جي بادشاهن جي واٽ تي هليو، ڇالاءِ جو اخياب جي ڌيءُ سندس زال هئي؛ ۽ اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪيائين. تڏهن بہ اسان جي پيءُ داؤد جي گھراڻي کي برباد ڪرڻ نہ چاهيو، انهيءَ عهد جي ڪري جيڪو هن داؤد سان ڪيو هو، ۽ انهيءَ واعدي جي ڪري تہ هو کيس ۽ سندس پٽن کي هميشہ لاءِ ڏيئو ڏيندو. a a v7 ’ڏيئو‘ هڪ اڻٽٽ شاهي نسل جي تصوير آهي — يعني داؤد جي تخت تي هميشہ ڪو اولاد بادشاهي ڪندو رهي.

يهورام جي ڏينهن ۾ ادوم يهوداه جي حڪومت کان باغي ٿي پيو، ۽ ادومين پنهنجو بادشاهه مقرر ڪيو. تڏهن يهورام پنهنجن سردارن ۽ سڀني رٿن سميت پار ٿيو. رات جو اُٿي، کيس گھيري ۾ آڻيندڙ ادومين کي ۽ رٿن جي سردارن کي ماريائين. ادوم اڄ تائين يهوداه جي حڪومت کان باغي رهيو؛ لبنه بہ انهيءَ وقت باغي ٿي پيو، ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجن ابن ڏاڏن جي خدا، اسان جي پيءُ کي ڇڏي ڏنو هو.

هن يهوداه جي جبلن تي اوچا هنڌ ٺاهيا، ۽ يروشلم جي رهاڪن کي زناڪاريءَ ۾ لڳائي، يهوداه کي گمراهه ڪيائين.

کيس ايليا نبيءَ وٽان هڪ خط آيو تہ تنهنجو پيءُ، تنهنجي ابي ڏاڏي داؤد جو خدا، ٿو فرمائي تہ ڇاڪاڻ تہ تون پنهنجي پيءُ يهوسفط جي واٽن تي، يا يهوداه جي بادشاهه آسا جي واٽن تي نہ هليو آهين، پر اسرائيل جي بادشاهن جيان هليو آهين، ۽ جيئن اخياب جي گھراڻي اسرائيل کي بي وفائيءَ ۾ آندو، تيئن تو بہ يهوداه ۽ يروشلم جي رهاڪن کي بي وفائيءَ ۾ آندو آهي، ۽ تو پنهنجن ڀائرن کي، يعني پنهنجي پيءُ جي گھراڻي جي ماڻهن کي، جيڪي تو کان بهتر هئا، قتل ڪيو آهي، تنهنڪري هاڻي تنهنجو پيءُ تنهنجي قوم کي، تنهنجن ٻارن ۽ زالن کي، ۽ تنهنجي سموري مال ملڪيت کي وڏي وبا سان ماريندو. تون آنڊن جي سخت بيماريءَ ۾ مبتلا ٿيندين، جيستائين ڏينهون ڏينهن تنهنجا آنڊا ٻاهر نڪري اچن.

اسان جي پيءُ يهورام جي خلاف فلستين جو ۽ ڪوشين جي ڀرسان رهندڙ عربن جو روح اڀاريو. هنن يهوداه تي چڙهائي ڪئي، ان ۾ گھڙي پيا، ۽ بادشاهه جي محل ۾ لڌل سمورو مال، ان سان گڏ سندس پٽن ۽ زالن کي کڻي ويا؛ کيس سندس ننڍي پٽ يهوآخز کانسواءِ ڪوبہ پٽ نہ بچيو.

انهيءَ سڀ کان پوءِ اسان جي پيءُ کيس آنڊن ۾ هڪ لاعلاج بيماريءَ سان ماريو. ڪجھ وقت کان پوءِ، ٻن ورهين کان پوءِ، سندس بيماريءَ سبب سندس آنڊا ٻاهر نڪري آيا، ۽ هو سخت عذاب ۾ مري ويو. جيئن هنن سندس ابن ڏاڏن لاءِ باھ ٻاري هئي، تيئن سندس قوم سندس لاءِ نہ ٻاري. جڏهن کيس بادشاهه بڻايو ويو تڏهن بتيھ ورهين جو هو؛ يروشلم ۾ اٺ ورهيه حڪومت ڪيائين. هو مئو تہ ڪنهن بہ سندس ماتم نہ ڪيو، ۽ کيس داؤد جي شهر ۾ دفن ڪيو ويو، پر بادشاهن جي قبرن ۾ نہ.