2.تواريخ 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹پوءِ موآبين ۽ عمونين، ڪجهه معونين سميت، يهوسفط سان جنگ ڪرڻ آيا. ²قاصدن اچي يهوسفط کي خبر ڏني تہ ”مئل سمنڊ جي ٻئي پاسي کان، ادوم مان، هڪ وڏو لشڪر تو تي چڙهي اچي ٿو، ۽ اهو اڳ ۾ ئي حصون-تمر ۾ پهچي چڪو آهي“ (يعني عين جدي). ³يهوسفط ڊڄي ويو، تنهنڪري اسان جي پيءُ کي ڳولهڻ تي ڪمر ڪسيائين ۽ سڄي يهوداه ۾ روزي جو اعلان ڪيائين. ⁴يهوداه اسان جي پيءُ کي ڳولهڻ لاءِ گڏ ٿيو؛ يهوداه جي هر شهر مان اهي کيس ڳولهڻ آيا.

⁵پوءِ يهوسفط يهوداه ۽ يروشلم جي جماعت ۾، اسان جي پيءُ جي گھر ۾، نئين صحن جي اڳيان اُٿي بيٺو. ⁶چيائين تہ ”اي اسان جا بابا، اسان جي ابن ڏاڏن جا خدا، ڇا تون آسمان ۾ اسان جو پيءُ ناهين؟ تون قومن جي سڀني بادشاهين تي حڪومت ٿو ڪرين. تنهنجي هٿ ۾ طاقت ۽ زور آهي؛ ڪير بہ تنهنجي مقابلي ۾ بيهي نٿو سگھي. ⁷اي اسان جا بابا، ڇا تو هن ملڪ جي رهاڪن کي پنهنجي قوم اسرائيل جي اڳيان ڪڍي نہ ڇڏيو ۽ اهو ملڪ هميشه لاءِ پنهنجي دوست ابراهيم جي اولاد کي نہ ڏنو؟ ⁸اهي ان ۾ رهيا آهن ۽ تنهنجي نالي لاءِ تو لاءِ ان ۾ هڪ پاڪ جاءِ ٺاهي اٿائون، چوندي تہ ⁹جيڪڏهن اسان تي ڪا آفت اچي، يعني انصاف جي تلوار، وبا يا ڏڪار، تہ اسين هن گھر جي اڳيان ۽ تنهنجي اڳيان بيهنداسين، ڇاڪاڻ تہ تنهنجو نالو هن گھر ۾ آهي، ۽ پنهنجي مصيبت ۾ تو کي سڏينداسين، تہ تون ٻڌي بچائيندين. ¹⁰هاڻي: عمون، موآب ۽ سعير جبل—جڏهن اسرائيل مصر مان آيو هو تڏهن تو کيس انهن تي حملو ڪرڻ نہ ڏنو؛ اسرائيل انهن کان ڦري ويو ۽ کين برباد نہ ڪيائون. ¹¹ڏس، جيڪا ملڪيت تو اسان کي ورثي ۾ ڏني هئي، ان مان اسان کي ڪڍڻ لاءِ اچي اهي اسان کي ڪهڙو بدلو ڏين ٿا. ¹²اي اسان جا بابا، ڇا تون هنن جو انصاف نہ ڪندين؟ اسان تي چڙهي ايندڙ هن وڏي لشڪر جي اڳيان اسان وٽ ڪابہ طاقت ناهي؛ اسان کي خبر ناهي تہ ڇا ڪريون، پر اسان جون اکيون تو تي آهن.“

¹³سڄو يهوداه پنهنجن ننڍڙن ٻارن، زالن ۽ ٻارن سميت اسان جي پيءُ جي اڳيان اتي بيٺو هو.

¹⁴پوءِ جماعت جي وچ ۾ اسان جي پيءُ جو روح زڪرياه جي پٽ، بنايه جي پٽ، يعيئيل جي پٽ، متنياه جي پٽ يحزيئيل تي آيو، جيڪو آسف جي نسل جو لاوي هو.

¹⁵چيائين تہ ”اي سڄي يهوداه، يروشلم جا رهاڪو ۽ بادشاهه يهوسفط، ٻڌو. اسان جو پيءُ اوهان کي هيئن ٿو فرمائي تہ هن وڏي لشڪر کان نہ ڊڄو ۽ نہ ڏڪو—جنگ اوهان جي نہ، پر اسان جي پيءُ جي آهي. ¹⁶سڀاڻي انهن تي حملي لاءِ هيٺ لهي وڃو؛ اهي زيز جي چڙهائي چڙهي رهيا آهن، ۽ اوهان کين واديءَ جي پڇاڙيءَ تي، يرئيل جي بيابان جي سامهون لهندا. ¹⁷هن جنگ ۾ اوهان کي وڙهڻ جي ضرورت ڪانهي. پنهنجين جاين تي بيهي رهو، مضبوطيءَ سان بيٺا رهو، ۽ ڏسو تہ اسان جو پيءُ اوهان کي، اي يهوداه ۽ يروشلم، ڪيئن ٿو بچائي. نہ ڊڄو ۽ نہ همت ڇڏيو. سڀاڻي انهن جي مقابلي ۾ نڪري وڃو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ اوهان سان گڏ آهي.‘“

¹⁸يهوسفط منهن ڀر سجدو ڪيو، ۽ سڄي يهوداه ۽ يروشلم جا ماڻهو اسان جي پيءُ جي اڳيان سجدي ۾ ڪري پيا. ¹⁹پوءِ قهاتين ۽ قورحين مان لاوي اُٿي بيٺا ۽ اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا، جي ساراهه وڏي بلند آواز سان ڪرڻ لڳا.

²⁰صبح جو سوير اهي ٽيقوع جي بيابان ڏانهن نڪتا. جڏهن اهي نڪتا، تڏهن يهوسفط بيهي چيو تہ ”اي يهوداه ۽ يروشلم جا ماڻهو، مون کي ٻڌو. پنهنجي پيءُ تي ڀروسو ڪريو تہ اوهان قائم رهندا؛ سندس نبين تي ڀروسو ڪريو تہ ڪامياب ٿيندا.“

²¹ماڻهن سان صلاح ڪرڻ کانپوءِ يهوسفط اسان جي پيءُ لاءِ ڳائيندڙ مقرر ڪيا، جيڪي لشڪر جي اڳيان هلندي سندس پاڪ جلوي جي ساراهه ڪندا هئا ۽ چوندا هئا تہ ”اسان جي پيءُ جو شڪر ڪريو، ڇاڪاڻ تہ سندس لافاني شفقت هميشه تائين رهي ٿي.“ ²²جڏهن انهن ڳائڻ ۽ ساراهڻ شروع ڪيو، تڏهن اسان جي پيءُ يهوداه تي حملو ڪندڙ عمونين، موآبين ۽ سعير جبل جي ماڻهن تي گھات ويهاريا، ۽ اهي مارجي ويا. ²³عمون ۽ موآب سعير جبل جي ماڻهن تي اُٿي بيٺا تہ کين ناس ۽ برباد ڪن؛ جڏهن سعير جا ماڻهو ختم ٿي ويا، تڏهن عمون ۽ موآب هڪ ٻئي ڏانهن ڦري هڪ ٻئي کي ڪُهي ڇڏيائون.

²⁴جڏهن يهوداه بيابان جي نگراني واري جاءِ تي پهتا ۽ وڏي لشڪر ڏانهن نهاريائون، تڏهن زمين تي ڪريل لاشن کانسواءِ ڪجهه نہ ڏٺائون—ڪو بہ بچي نہ سگھيو هو. ²⁵يهوسفط ۽ سندس ماڻهو مئلن کي ڦرڻ آيا، ۽ گھڻو سامان، ڪپڙا ۽ قيمتي شيون لڌائون—ايتريون گھڻيون جو کڻي نہ سگھيا، تنهنڪري انهن کي گڏ ڪندي ٽي ڏينهن لڳي ويا.

²⁶چوٿين ڏينهن اهي برڪه جي واديءَ ۾ گڏ ٿيا ۽ اتي اسان جي پيءُ جي ساراهه ڪيائون—تنهنڪري اڄ ڏينهن تائين ان کي برڪه جي وادي سڏيو وڃي ٿو. ^a a v26 برڪه جو مطلب ”برڪت“ آهي — ان وادي جو نالو انهيءَ ساراهه تان پيو جيڪا يهوداه اتي اسان جي پيءُ لاءِ ڪئي. ²⁷يهوداه ۽ يروشلم جا سڀ مڙس، يهوسفط جي اڳواڻيءَ ۾، خوشيءَ سان يروشلم ڏانهن موٽيا، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ کين سندن دشمنن تي خوشي بخشي هئي. ²⁸اهي ستار، بربط ۽ توتارين سان يروشلم ۾ داخل ٿيا ۽ اسان جي پيءُ جي گھر ڏانهن ويا. ²⁹جڏهن آس پاس جي سڀني بادشاهن ٻڌو تہ اسان جي پيءُ اسرائيل جي دشمنن سان جنگ ڪئي، تڏهن انهن تي اسان جي پيءُ جو خوف ڇانئجي ويو. ³⁰تنهنڪري يهوسفط جي بادشاهي امن ۾ رهي، ڇاڪاڻ تہ سندس پيءُ کيس هر طرف کان آرام ڏنو.

اهو بادشاهه جنهن اسان جي پيءُ جي واٽن جي پيروي ڪئي

³¹يهوسفط يهوداه تي حڪومت ڪئي؛ هو پنجٽيهه سالن جو هو جڏهن بادشاهه ٿيو، ۽ يروشلم ۾ پنجويهه سال حڪومت ڪيائين؛ سندس ماءُ عزوبه هئي، جيڪا شلحي جي ڌيءُ هئي. ³²هو پنهنجي پيءُ آسا جي واٽن تي هليو، ڪڏهن بہ نہ ڦريو، ۽ اسان جي پيءُ جي نظر ۾ جيڪو ٺيڪ هو سو ڪندو رهيو. ³³تڏهن بہ اُچا هنڌ رهيا؛ ماڻهن اڃا پنهنجون دليون پنهنجن ابن ڏاڏن جي خدا ڏانهن نہ ڦيرايون هيون.

³⁴يهوسفط جا باقي ڪم، شروع کان آخر تائين، حناني جي پٽ ياهو جي رڪارڊن ۾ لکيل آهن، جيڪي اسرائيل جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ ملن ٿا.

³⁵پوءِ يهوداه جي بادشاهه يهوسفط اسرائيل جي بادشاهه اخزياه سان اتحاد ڪيو، جيڪو بڇڙو ڪم ڪندڙ هو. ³⁶هن سان ملي ترسيس ڏانهن وڃڻ لاءِ واپاري جهازن جو بيڙو ٺاهيائين؛ اهو عصيون-جابر ۾ ٺاهيو ويو. ³⁷مريسه جي دوداواهو جي پٽ العزر يهوسفط جي خلاف نبوت ڪئي تہ ”اخزياه سان اتحاد ڪرڻ ڪري، اسان جي پيءُ تنهنجو ڪم ڀڃي ڇڏيو.“ جهاز تباهه ٿي ويا ۽ ترسيس ڏانهن سفر نہ ڪري سگھيا.