Efa vita pirinty
Boky

Nitsangana hanohitra ny vahoakan’i Raintsika ny fahavalo

Nisy tafika be dia be tonga, ary ny valintenin'i Josafata dia fifadian-kanina sy vavaka tamin'ny Raintsika izay niafara tamin'ny hoe: tsy fantatray izay hataontsika, fa ny masontsika dia ao aminao. Nolazaina taminy fa tsy azy ny ady. Mpihira no nitarika ny diany, ary nifandringana ny mpanafika.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 15–17

Toko 20.

Taty aoriana, dia tonga hiady tamin’i Josafata ny Moabita sy ny Amonita, ary ny Meonita sasany. Dia tonga ny irak’i Josafata ka nilaza taminy hoe: «Misy vahoaka maro dia maro avy any hafa noho ny Ranomasina Maty, avy any Edoma, tonga hamely anao; ary indro efa any Hazazon-tamara izy» (dia Engedy). Natahotra i Josafata, ka nanetry tena hitady an’i Raintsika izy, ary nanambara fifadian-kanina nanerana an’i Joda. Nivory ny Joda mba hitady an’i Raintsika; avy tamin’ny tanàna rehetra tao Joda izy ireo no tonga hitady Azy.

Dia nitsangana teo amin’ny fiangonan’i Joda sy Jerosalema i Josafata, tao an-tranon’i Raintsika, teo anoloan’ilay tokotany vaovao. Hoy izy: «Rainay ô, Andriamanitry ny razanay, tsy Rainay any an-danitra va Ianao? Ianao no manapaka ny fanjakana rehetra eo amin’ny firenena. Eo an-tananao ny heriny sy ny fahefana; tsy misy mahajoro hanohitra Anao. Rainay ô, tsy Ianao va no nandroaka ny mponina tamin’ity tany ity teo anoloan’ny vahoakanao Israely, ka nanome azy ho an’ny taranak’i Abrahama sakaizanao mandrakizay? Nonina tao izy ireo ary nanamboatra fitoerana masina tao ho an’ny anaranao, ka nanao hoe: raha tonga aminay ny loza—ny sabatry ny fitsarana, ny areti-mandringana, na ny mosary—dia hijoro eo anoloan’ity trano ity izahay sy eo anoloanao, fa ao amin’ity trano ity ny anaranao, ary hitaraina aminao izahay amin’ny fahorianay, ka Ianao handre sy hamonjy. Ary ankehitriny, ny Amona sy ny Moaba ary ny tendrombohitra Seira—tsy navelanao hanafika azy ireo i Israely fony izy tonga avy tany Egypta; nivily niala taminy kosa izy ka tsy nandringana azy. Jereo ny fanonitra ataony aminay, tonga handroaka anay amin’ny fanananao izay nomenao anay ho lovanay. Rainay ô, tsy hitsara azy ireo va Ianao? Tsy manan-kery hanoherana ity vahoaka maro dia maro mamely anay ity izahay; tsy mahalala izay hatao izahay, fa ao Aminao ny masonay.»

Nitsangana teo anatrehan’i Raintsika koa ny Joda rehetra, mbamin’ny zaza kelin’izy ireo, ny vadiny ary ny zanany.

Dia tonga tamin’i Jahaziela zanak’i Zakaria, zanak’i Benaia, zanak’i Jeiela, zanak’i Matania, Levita avy tamin’ny taranak’i Asafa, ny Fanahin’i Raintsika, teo afovoan’ny fiangonana.

Hoy izy: «Henoy, ry Joda rehetra sy ry mponina any Jerosalema ary ry Mpanjaka Josafata. Izao no lazain’i Raintsika aminareo: Aza matahotra na raiki-tahotra noho ity vahoaka maro dia maro ity—fa tsy anareo ny ady, fa an’i Raintsika. Rahampitso, midina hanohitra azy ireo: miakatra amin’ny fiakarana Ziza izy; ho hitanareo any amin’ny faran’ny lohasaha izy, eo anoloan’ny efitra Jeoela. Tsy ho anareo ny hiady amin’ity ady ity. Mijoroa eo amin’ny toerana misy anareo, mahareta, ary jereo ny famonjen’i Raintsika anareo, ry Joda sy Jerosalema. Aza matahotra na very fo. Mivoaha hanohitra azy ireo rahampitso, fa momba anareo i Raintsika.»

Nanondrika tamin’ny tany i Josafata, ary ny Joda rehetra sy ny mponina any Jerosalema dia niankohoka nitsaoka teo anatrehan’i Raintsika. Dia nitsangana ny Levita avy amin’ny taranak’i Kohata sy ny taranak’i Kora hidera an’i Raintsika, Andriamanitr’i Israely, tamin’ny feo mahery sy avo.

Nony maraina dia nivoaka nankany amin’ny efitra Tekoa izy ireo. Raha nivoaka izy, dia nitsangana i Josafata ka niteny hoe: «Henoy aho, ry Joda sy ry mponina any Jerosalema. Matokia ny Rainareo dia hijoro tsara hianareo; matokia ny mpaminaniny dia hahomby hianareo.»

Rehefa avy niara-nisaina tamin’ny vahoaka izy, dia nanendry mpihira ho an’i Raintsika i Josafata mba hidera ny voninahiny masina, mandroso eo alohan’ny miaramila, ka nanao hoe: «Misaora an’i Raintsika, fa mandrakizay ny famindrampony.» Raha vao nanomboka nihira sy nidera izy ireo, dia nandefa mpanotrika i Raintsika hamely ny Amonita sy ny Moabita ary ny mponin’ny tendrombohitra Seira izay nanafika an’i Joda, ka resy izy ireo. Nitsangana hanohitra ny mponin’ny tendrombohitra Seira ny Amona sy ny Moaba mba handringana sy handrava azy; ary rehefa vitan’izy ireo ny mponin’i Seira, dia samy nifamono ny Amona sy ny Moaba.

Nony tonga tao amin’ny tilikambo fanamarihana ao an-efitra ny Joda ka nijery ny vahoaka maro dia maro, dia ny faty ihany no hitany, nianjera tamin’ny tany—tsy nisy afa-nandositra. Dia tonga i Josafata sy ny vahoakany hakany ny fananan’ny maty, ka nahita entana be dia be, akanjo ary zava-tsoa—be loatra ka tsy azony entina, ka telo andro no nanangonana azy.

Tamin’ny andro fahefatra dia nivory tao amin’ny Lohasahan’i Beraka izy ireo ka nidera an’i Raintsika tao—izany no nanaovana ny anaran’ilay lohasaha hoe Lohasahan’i Beraka mandraka androany. a a v26 Ny anarana hoe Beraka dia midika hoe «fitahiana» — nomena ilay lohasaha izany noho ny fiderana natolotry ny Joda an’i Raintsika tao. Dia niverina nankany Jerosalema tamin’ny fifaliana ny lehilahy rehetra tao Joda sy Jerosalema, notarihin’i Josafata, satria nampifaly azy tamin’ny fahavalony i Raintsika. Niditra tao Jerosalema izy ireo nitondra lokanga sy valiha ary trompetra, ka nankany an-tranon’i Raintsika. Dia latsaka tamin’ny fanjakana rehetra manodidina ny tahotra an’i Raintsika, raha nandre izy fa i Raintsika no niady tamin’ny fahavalon’i Israely. Ka dia nangina ny fanjakan’i Josafata, satria nanome fiadanana azy tamin’ny lafiny rehetra ny Rainy.

Mpanjaka nanaraka ny lalan’i Raintsika

Nanjaka tamin’i Joda i Josafata; vao dimy amby telopolo taona izy no nanomboka nanjaka, ary dimy amby roapolo taona no nanjakany tao Jerosalema; ary Azoba zanakavavin’i Silhy no anaran-dreniny. Nandeha tamin’ny lalan’i Asa rainy izy, tsy niala tamin’izany, ka nanao ny mahitsy eo imason’i Raintsika. Kanefa nitoetra ihany ny fitoerana avo; tsy mbola nanolo-po tamin’Andriamanitry ny razany ny vahoaka.

Ny asa hafa nataon’i Josafata, nanomboka tamin’ny voalohany ka hatramin’ny farany, dia voasoratra ao amin’ny tantaran’i Jehoa zanak’i Hanani, izay hita ao amin’ny Bokin’ny Mpanjakan’i Israely.

Taty aoriana, dia nifanaraka tamin’i Ahazia mpanjakan’i Israely i Josafata mpanjakan’i Joda, izay nanao ratsy. Nikambana taminy izy hanamboatra sambo varotra handeha any Tarsisy; ary nataony tao Ezion-gebera ireo sambo. Dia naminany hanohitra an’i Josafata i Eliezera zanak’i Dodavahoa avy any Maresa hoe: «Satria nifanaraka tamin’i Ahazia ianao, dia nandrava ny asanao i Raintsika.» Dia torotoro ny sambo ka tsy afaka nandeha nankany Tarsisy.