Ezekiel 37

37 ¹Mianha kanako ang kamot sa atong Amahan. Gidala niya ako pagawas pinaagi sa Espiritu sa atong Amahan ug gipahimutang ako sa taliwala sa walog—napuno kini sa mga bukog. ²Gipalibot niya ako kanila, sa tibuok palibot—daghan kaayo sa salog sa walog, ug uga kaayo.

³Miingon siya kanako, “Anak sa tawo, mabuhi pa ba kini nga mga bukog?” Mitubag ako, “Soberanong Amahan, ikaw ang nasayod.”

⁴Unya miingon siya kanako, “Panagna ngadto niini nga mga bukog: Kamong uga nga mga bukog, paminawa ang pulong sa atong Amahan. ⁵Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan niini nga mga bukog: Magdala ako ug gininhawa diha kaninyo, ug mabuhi kamo. ⁶Butangan ko kamog mga litid, patuboan ko kamog unod, tabonan ko kamog panit, butangan ko kamog gininhawa, ug mabuhi kamo. Unya masayod kamo nga ako mao ang inyong Amahan.”

⁷Busa nanagna ako sumala sa gisugo. Samtang nanagna ako dihay kasaba—usa ka kagalkal—ug nagtapok ang mga bukog, bukog ngadto sa iyang bukog. ⁸Mitan-aw ako: dihay mga litid kanila, mitubo ang unod kanila, mitabon ang panit kanila—apan walay gininhawa diha kanila.

⁹Miingon siya kanako, “Panagna ngadto sa gininhawa; panagna, anak sa tawo, ug sultihi ang gininhawa: Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: Umari ka gikan sa upat ka hangin, O gininhawa, ug huypi kining mga gipatay, aron sila mabuhi.” ^a a v9 Usa lamang ka pulong dinhi nagkahulogan ug gininhawa, hangin, ug espiritu—busa gihisgotan niini ang upat ka hangin, ang gininhawa sa kinabuhi nga gitawag ngadto sa mga patay, ug ang Espiritu nga gibubo sa atong Amahan diha sa bersikulo 14.

¹⁰Busa nanagna ako sumala sa iyang gisugo kanako, ug misulod kanila ang gininhawa, ug nangabuhi sila ug nanindog sa ilang mga tiil—usa ka dako kaayo, dako kaayo nga panon sa kasundalohan.

¹¹Miingon siya kanako, “Anak sa tawo, kini nga mga bukog mao ang tibuok balay sa Israel. Sila nag-ingon, ‘Nangauga na ang among mga bukog ug nawala na ang among paglaom; nalaglag kami sa hingpit.’ ¹²Busa panagna ug sultihi sila: Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: Ablihan ko ang inyong mga lubnganan ug kuhaon ko kamo gikan sa inyong mga lubnganan, mga anak ko, ug dad-on ko kamo ngadto sa yuta sa Israel. ¹³Unya masayod kamo nga ako mao ang inyong Amahan, sa dihang ablihan ko ang inyong mga lubnganan ug bayawon ko kamo gikan sa inyong mga lubnganan, mga anak ko. ¹⁴Ug ibutang ko ang akong Espiritu diha kaninyo, ug mabuhi kamo, ug papuy-on ko kamo sa inyong kaugalingong yuta. Unya masayod kamo nga ako, nga inyong Amahan, nagsulti ug nagbuhat, nag-ingon ang atong Amahan.”

Gihiusa Pag-usab sa Atong Amahan ang Iyang Nabahin nga mga Anak

¹⁵Miabot na usab kanako ang pulong sa atong Amahan:

¹⁶“Ug ikaw, anak sa tawo, pagkuhag usa ka sungkod ug sulati kini, ‘Alang kang Juda ug sa mga Israelita, nga iyang mga kauban.’ Unya pagkuhag laing sungkod ug sulati kini, ‘Alang kang Jose—ang sungkod ni Efraim—ug sa tibuok balay sa Israel, nga iyang mga kauban. ¹⁷Ug ihiusa sila ngadto sa usa ka sungkod, aron mahimo silang usa sa imong kamot.’

¹⁸“Ug sa dihang mangutana kanimo ang imong katawhan, ‘Unsay buot nimong ipasabot niini?’ ¹⁹sultihi sila, Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: Kuhaon ko ang sungkod ni Jose, nga anaa sa kamot ni Efraim, uban sa mga tribo sa Israel nga gilakip kaniya, ug idugang ko kini sa sungkod ni Juda, himoon ko silang usa ka sungkod, aron sila mahimong usa sa akong kamot. ²⁰Kupti sa imong kamot ang mga sungkod nga imong gisulatan, atubangan sa ilang mga mata. ²¹Unya sultihi sila, Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: ‘Kuhaon ko ang mga Israelita gikan sa mga nasod diin sila miadto; tigumon ko sila gikan sa tanang dapit ug dad-on ko sila ngadto sa ilang kaugalingong yuta. ²²Himoon ko silang usa ka nasod diha sa yuta, ibabaw sa kabukiran sa Israel, ug usa ka hari ang maghari kanilang tanan. Dili na sila mahimong duha ka nasod, dili na gayod mabahin ngadto sa duha ka gingharian. ²³Dili na nila hugawan ang ilang kaugalingon pinaagi sa ilang mga dios-dios, sa ilang mangil-ad nga mga butang, o sa bisan unsa sa ilang mga pagsupak. Luwason ko sila gikan sa matag dapit diin sila mipuyo ug nakasala, ug hinloan ko sila. Sila mahimong akong mga anak, ug ako mahimong ilang Amahan. ²⁴Ang akong alagad nga si David maoy maghari kanila; silang tanan adunay usa ka magbalantay. Sundon nila ang akong mga lagda, tumanon ang akong mga sugo, ug buhaton kini. ²⁵Magpuyo sila sa yuta nga akong gihatag sa akong alagad nga si Jacob, diin mipuyo ang inyong mga katigulangan. Sila, ang ilang mga anak, ug ang mga anak sa ilang mga anak magpuyo didto hangtod sa kahangtoran, ug si David nga akong alagad mahimong ilang prinsipe hangtod sa kahangtoran. ²⁶Maghimo ako ug usa ka kasabotan sa kalinaw uban kanila, usa ka walay kataposang kasabotan uban kanila. Papuy-on ko sila ug padaghanon ko sila, ug ibutang ko ang akong balaang puloy-anan sa ilang taliwala hangtod sa kahangtoran. ²⁷Ang akong puloy-anan maanaa sa ibabaw nila; ako mahimong ilang Amahan, ug sila mahimong akong mga anak. ²⁸Unya masayod ang mga nasod nga ako mao ang inyong Amahan, nga nagbalaan sa Israel, sa dihang ang akong balaang puloy-anan anaa sa ilang taliwala hangtod sa kahangtoran.’”