Otamiz quruq suyaklarga jon ato etadi
Otamiz Hizqiyoni juda quruq suyaklar bilan toʻla vodiyga tushiradi va ular yashay oladimi, deb soʻraydi; Hizqiyo bashorat qiladi va suyaklarning taqillab bir-biriga ulanayotganini, et bilan qoplanib, oyoqqa turayotganini eshitadi. Ular — umidimiz yoʻqoldi, deyayotgan Isroildir. Soʻng yozuvli ikki tayoq uning qoʻlida bitta boʻladi.
37 1Otamizning qoʻli mening ustimga keldi. U Otamizning Ruhida meni olib chiqib, vodiy oʻrtasiga qoʻydi — vodiy suyaklarga toʻla edi. 2U meni ularning tevaragidan, hamma yoqdan aylantirib yurdi — vodiy tubida suyaklar juda koʻp edi, ular esa nihoyatda quruq edi.
3U menga dedi: “Ey inson bolasi, bu suyaklar tirila oladimi?” Men: “Ey Hukmron Ota, buni Sen bilasan,” — dedim.
4Shunda U menga dedi: “Bu suyaklar haqida bashorat qil: Ey quruq suyaklar, Otamizning soʻzini eshitinglar! 5Hukmron Ota bu suyaklarga shunday demoqda: Men sizlarning ichingizga nafas kiritaman, va sizlar tirilasizlar. 6Men sizlarga paylar bitiraman, ustingizga et keltiraman, teri bilan qoplayman, ichingizga nafas solaman — va sizlar tirilasizlar. Shunda Men Otangiz ekanimni bilib olasizlar.”
7Shunday qilib, menga buyurilganidek bashorat qildim. Men bashorat qilayotganimda, bir shovqin — shaqir-shuqur ovoz paydo boʻldi, va suyaklar bir-biriga, har bir suyak oʻz suyagiga qoʻshila boshladi. 8Men qaradim: mana, ularning ustiga paylar kelibdi, et oʻsib chiqibdi, teri ularni qoplabdi — biroq ularda nafas yoʻq edi.
9U menga dedi: “Nafasga bashorat qil; bashorat qil, ey inson bolasi, va nafasga ayt: Hukmron Ota shunday demoqda: Ey nafas, toʻrt shamoldan kel va bu oʻldirilganlar ichiga uf, toki ular tirilsin.” a a v9 Bu yerda bitta soʻz nafas, shamol va ruh maʼnolarini anglatadi — shuning uchun u toʻrt shamolni, oʻliklarga chaqirilgan hayot nafasini va 14-oyatda Otamiz toʻkadigan Ruhni bildiradi.
10Shunday qilib, U menga buyurganidek bashorat qildim, va nafas ularning ichiga kirdi, ular tirilib, oyoqqa turishdi — bu juda-juda katta qoʻshin edi.
11U menga dedi: “Ey inson bolasi, bu suyaklar butun Isroil xonadonidir. Ular: «Suyaklarimiz qurib qoldi, umidimiz uzildi; biz butunlay uzib tashlandik», — deyishmoqda. 12Shunga koʻra, bashorat qil va ularga ayt: Hukmron Ota shunday demoqda: Men sizlarning qabrlaringizni ochib, sizlarni qabrlaringizdan chiqaraman, ey farzandlarim, va sizlarni Isroil yurtiga olib kelaman. 13Qabrlaringizni ochib, sizlarni qabrlaringizdan koʻtarib chiqarganimda, ey farzandlarim, shunda Men Otangiz ekanimni bilib olasizlar. 14Men Oʻz Ruhimni ichingizga solaman, va sizlar tirilasizlar, Men sizlarni oʻz yurtingizga joylashtiraman. Shunda Men — Otangiz — gapirganimni va buni amalga oshirganimni bilib olasizlar, deya maʼlum qilmoqda Otamiz.”
Otamiz boʻlinib ketgan farzandlarini qaytadan birlashtiradi
15Otamizning soʻzi menga yana nozil boʻldi:
16“Sen esa, ey inson bolasi, bitta tayoq ol va unga: «Yahudo va uning sheriklari — isroilliklar uchun», deb yoz. Soʻngra boshqa bir tayoq ol va unga: «Yusuf uchun — Efrayim tayogʻi — va uning sheriklari boʻlgan butun Isroil xonadoni uchun», deb yoz. 17«Ularni bir-biriga qoʻshib, yagona tayoq qil, shunda ular qoʻlingda bir boʻlib qoladi.»
18“Xalqing sendan: «Bular bilan nimani nazarda tutyapsan?» deb soʻraganda, 19ularga ayt: Hukmron Ota shunday demoqda: Men Efrayim qoʻlidagi Yusuf tayogʻini va unga qoʻshilgan Isroil qabilalarini olib, ularni Yahudo tayogʻiga qoʻshaman, ularni yagona tayoq qilaman, shunda ular Mening qoʻlimda bir boʻladi. 20Yozgan tayoqlaringni ularning koʻz oldida qoʻlingda tut. 21Soʻngra ularga ayt: Hukmron Ota shunday demoqda: «Men isroilliklarni ular borib qolgan xalqlar orasidan olaman; ularni har tomondan yigʻib, oʻz yurtlariga olib kelaman. 22Men ularni oʻsha yurtda, Isroil togʻlari ustida yagona xalq qilaman, bitta shoh ularning barchasi ustidan podshoh boʻladi. Ular endi ikki xalq boʻlmaydi, boshqa hech qachon ikki shohlikka boʻlinmaydi. 23Ular endi butlari, jirkanch narsalari yoki hech bir isyonlari bilan oʻzlarini harom qilmaydilar. Men ularni yashab, gunoh qilgan har bir joydan qutqaraman va ularni pok qilaman. Ular Mening farzandlarim boʻladi, Men esa ularning Otasi boʻlaman. 24Qulim Dovud ularning podshohi boʻladi; ularning barchasida yagona choʻpon boʻladi. Ular Mening hukmlarimga ergashadilar, qonun-qoidalarimga rioya qiladilar va ularni bajaradilar. 25Ular Men qulim Yoqubga bergan, ota-bobolaringiz yashagan yurtda istiqomat qiladilar. Ular, farzandlari va farzandlarining farzandlari oʻsha yerda abadiy yashaydilar, qulim Dovud esa mangu ularning hukmdori boʻladi. 26Men ular bilan tinchlik ahdini, abadiy ahdni tuzaman. Men ularni joylashtiraman va koʻpaytiraman, muqaddas maskanimni ular orasiga abadiy qoʻyaman. 27Mening maskanim ularning ustida boʻladi; Men ularning Otasi boʻlaman, ular esa Mening farzandlarim boʻladilar. 28Muqaddas maskanim abadiy ular orasida boʻlganda, xalqlar Men — Isroilni muqaddas qiluvchi Otangiz ekanimni bilib oladilar.»”