Ο Πατέρας μας Εμφυσά Ζωή στα Ξερά Κόκαλα
Αφού ο Πατέρας μας τον αφήνει σε μια κοιλάδα με πολύ ξερά κόκαλα και τον ρωτά αν μπορούν να ζήσουν, ο Ιεζεκιήλ προφητεύει και ακούει τον κρότο καθώς ενώνονται, αποκτούν σάρκα και στέκονται όρθια. Είναι ο Ισραήλ, που λέει ότι η ελπίδα του χάθηκε. Ύστερα δύο ραβδιά με επιγραφές γίνονται ένα στο χέρι του.
37 1Το χέρι του Πατέρα μας ήρθε πάνω μου. Με έβγαλε έξω με το Πνεύμα του Πατέρα μας και με απόθεσε στη μέση της κοιλάδας — ήταν γεμάτη κόκαλα. 2Με περιέφερε γύρω τους, ολόγυρα — πάρα πολλά στο έδαφος της κοιλάδας, και πολύ ξερά.
3Μου είπε: «Γιε του ανθρώπου, μπορούν αυτά τα κόκαλα να ζήσουν;» Απάντησα: «Κυρίαρχε Πατέρα, εσύ ξέρεις».
4Τότε μου είπε: «Προφήτεψε πάνω σ’ αυτά τα κόκαλα: Ξερά κόκαλα, ακούστε τον λόγο του Πατέρα μας. 5Να τι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας σ’ αυτά τα κόκαλα: Φέρνω πνοή μέσα σας, και θα ζήσετε. 6Θα βάλω πάνω σας νεύρα, θα φέρω σάρκα πάνω σας, θα σας σκεπάσω με δέρμα, θα βάλω μέσα σας πνοή, και θα ζήσετε. Τότε θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Πατέρας σας».
7Προφήτεψα λοιπόν όπως προστάχθηκα. Καθώς προφήτευα, ακούστηκε ένας θόρυβος — ένα τρίξιμο — και τα κόκαλα άρχισαν να πλησιάζουν, κόκαλο με το κόκαλό του. 8Κοίταξα: νεύρα πάνω τους, σάρκα είχε φυτρώσει πάνω τους, δέρμα τα σκέπαζε — αλλά πνοή μέσα τους δεν υπήρχε.
9Μου είπε: «Προφήτεψε στην πνοή· προφήτεψε, γιε του ανθρώπου, και πες στην πνοή: Να τι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Έλα από τους τέσσερις ανέμους, πνοή, και φύσηξε μέσα σ’ αυτούς τους σκοτωμένους, για να ζήσουν». a a v9 Η ίδια λέξη εδώ σημαίνει πνοή, άνεμο και πνεύμα — έτσι ονομάζει τους τέσσερις ανέμους, την πνοή της ζωής που καλείται μέσα στους νεκρούς, και το Πνεύμα που ξεχύνει ο Πατέρας μας στο εδάφιο 14.
10Προφήτεψα λοιπόν όπως με πρόσταξε, και η πνοή μπήκε μέσα τους, και ζωντάνεψαν και στάθηκαν στα πόδια τους — ένας τεράστιος, τεράστιος στρατός.
11Μου είπε: «Γιε του ανθρώπου, αυτά τα κόκαλα είναι όλος ο λαός του Ισραήλ. Λένε: “Τα κόκαλά μας ξεράθηκαν και η ελπίδα μας χάθηκε· έχουμε αποκοπεί ολότελα”. 12Γι’ αυτό προφήτεψε και πες τους: Να τι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Ανοίγω τους τάφους σας και σας ανεβάζω από τους τάφους σας, παιδιά μου, και θα σας φέρω στη γη του Ισραήλ. 13Τότε θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Πατέρας σας, όταν ανοίξω τους τάφους σας και σας βγάλω έξω από τους τάφους σας, παιδιά μου. 14Και θα βάλω το Πνεύμα μου μέσα σας, και θα ζήσετε, και θα σας εγκαταστήσω στη δική σας γη. Τότε θα μάθετε ότι εγώ, ο Πατέρας σας, μίλησα και έπραξα, λέει ο Πατέρας μας».
Ο Πατέρας μας Ξαναενώνει τα Διαιρεμένα Παιδιά του
15Ο λόγος του Πατέρα μας ήρθε πάλι σ’ εμένα:
16«Κι εσύ, γιε του ανθρώπου, πάρε ένα ξύλο και γράψε πάνω του: “Για τον Ιούδα και τους Ισραηλίτες, τους συντρόφους του”. Έπειτα πάρε ένα άλλο ξύλο και γράψε πάνω του: “Για τον Ιωσήφ — το ξύλο του Εφραίμ — και όλον τον λαό του Ισραήλ, τους συντρόφους του. 17Και ένωσέ τα μαζί σ’ ένα μόνο ξύλο, ώστε να γίνουν ένα στο χέρι σου”.
18«Κι όταν ο λαός σου σε ρωτήσει: “Τι εννοείς μ’ αυτά;” 19πες τους: Να τι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Παίρνω το ξύλο του Ιωσήφ, που είναι στο χέρι του Εφραίμ, μαζί με τις φυλές του Ισραήλ που είναι ενωμένες μ’ αυτόν, και το προσθέτω στο ξύλο του Ιούδα, κάνοντάς τα ένα μόνο ξύλο, ώστε να είναι ένα στο χέρι μου. 20Κράτα στο χέρι σου τα ξύλα πάνω στα οποία έγραψες, μπροστά στα μάτια τους. 21Έπειτα πες τους: Να τι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: “Παίρνω τους Ισραηλίτες μέσα από τα έθνη όπου πήγαν· θα τους συνάξω από παντού και θα τους φέρω στη δική τους γη. 22Θα τους κάνω ένα έθνος μέσα στη γη, πάνω στα βουνά του Ισραήλ, και ένας βασιλιάς θα βασιλεύει πάνω σε όλους τους. Δεν θα είναι πια δύο έθνη, ποτέ ξανά χωρισμένοι σε δύο βασίλεια. 23Δεν θα μολύνουν πια τον εαυτό τους με τα είδωλά τους, τα βδελυρά τους πράγματα, ή με καμιά από τις ανταρσίες τους. Θα τους σώσω από κάθε τόπο όπου έζησαν και αμάρτησαν, και θα τους καθαρίσω. Θα είναι παιδιά μου, κι εγώ θα είμαι ο Πατέρας τους. 24Ο δούλος μου ο Δαβίδ θα είναι βασιλιάς πάνω τους· όλοι θα έχουν έναν ποιμένα. Θα ακολουθούν τις εντολές μου, θα τηρούν τα προστάγματά μου και θα τα εκτελούν. 25Θα κατοικούν στη γη που έδωσα στον δούλο μου τον Ιακώβ, εκεί όπου έζησαν οι πατέρες σας. Αυτοί, τα παιδιά τους και τα παιδιά των παιδιών τους θα κατοικούν εκεί για πάντα, και ο Δαβίδ ο δούλος μου θα είναι άρχοντάς τους για πάντα. 26Θα κάνω μαζί τους διαθήκη ειρήνης, μια αιώνια διαθήκη μαζί τους. Θα τους εγκαταστήσω και θα τους πληθύνω, και θα βάλω το αγιαστήριό μου ανάμεσά τους για πάντα. 27Η κατοικία μου θα είναι πάνω τους· θα είμαι ο Πατέρας τους, και θα είναι παιδιά μου. 28Τότε τα έθνη θα μάθουν ότι εγώ είμαι ο Πατέρας σας, που αγιάζω τον Ισραήλ, όταν το αγιαστήριό μου θα είναι ανάμεσά τους για πάντα”».