Hezekêl 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹Destê Bavê me li ser min hat. Wî bi Ruhê Bavê me ez derxistim û danîm nava geliyê — ew tijî hestî bû. ²Wî ez li dora wan gerandim, li hawîrdorê hemûyan — li ser binê geliyê gelekî zêde, û gelekî hişk.

³Wî ji min re got: “Kurê mirov, gelo ev hestî dikarin bijîn?” Min got: “Ya Bavê Serwer, tu dizanî.”

⁴Paşê wî ji min re got: “Li ser van hestiyan pêxemberîtiyê bike: Ey hestiyên hişk, gotina Bavê me bibihîzin. ⁵Bavê Serwer ji van hestiyan re weha dibêje: Ez bêhnê dixim nav we, û hûnê bijîn. ⁶Ezê li ser we demaran deynim, goşt li ser we bînim, bi çerm we bipêçim, bêhnê bixim nav we, û hûnê bijîn. Hingê hûnê bizanin ku ez Bavê we me.”

⁷Loma min wekî ku ferman hatibû kirin pêxemberîtî kir. Çawa ku min pêxemberîtî dikir, dengek hat — xişexişek — û hestî nêzî hev bûn, hestî li hestiyê xwe. ⁸Min nihêrî: demar li ser wan, goşt li ser wan hişînbûyî, çerm wan nixumandibû — lê bêhn di wan de tunebû.

⁹Wî ji min re got: “Ji bêhnê re pêxemberîtiyê bike; pêxemberîtiyê bike, kurê mirov, û ji bêhnê re bibêje: Bavê Serwer weha dibêje: Ji çar bayan were, ey bêhn, û bikeve nav van kuştiyan, da ku ew bijîn.” ^a a v9 Li vir yek û heman peyv tê maneya bêhn, ba û ruh — loma ew hem çar bayan, hem bêhna jiyanê ya ku tê bang kirin nav miriyan, hem jî Ruhê ku Bavê me di ayeta 14an de dirijîne bi nav dike.

¹⁰Loma min wekî ku wî ferman da min pêxemberîtî kir, û bêhn kete nav wan, û ew zindî bûn û li ser lingên xwe rawestiyan — leşkerekî gelek, gelek mezin.

¹¹Wî ji min re got: “Kurê mirov, ev hestî hemû mala Îsraêl in. Ew dibêjin: ‹Hestiyên me hişk bûne û hêviya me çûye; em bi temamî hatine birîn.› ¹²Loma pêxemberîtiyê bike û ji wan re bibêje: Bavê Serwer weha dibêje: Ez gorên we vedikim û we ji gorên we derdixim, ey zarokên min, û ezê we bînim welatê Îsraêl. ¹³Hingê hûnê bizanin ku ez Bavê we me, gava ku ez gorên we vekim û we ji gorên we derxim, ey zarokên min. ¹⁴Û ezê Ruhê xwe bixim nav we, û hûnê bijîn, û ezê we li welatê we bi cih bikim. Hingê hûnê bizanin ku min, Bavê we, got û kir, Bavê me weha dibêje.”

Bavê me Zarokên xwe yên Parçebûyî Dîsa Dicivîne

¹⁵Gotina Bavê me dîsa ji min re hat:

¹⁶“Û tu, kurê mirov, darekê bigire û li ser wê binivîse: ‹Ji bo Cihûda û Îsraêliyên ku hevalên wî ne.› Paşê dareke din bigire û li ser wê binivîse: ‹Ji bo Ûsiv — darê Efrayîm — û hemû mala Îsraêl ku hevalên wî ne.› ¹⁷Û wan li hev bike bibe darek, da ku ew di destê te de bibin yek.”

¹⁸“Û gava ku gelê te ji te bipirse: ‹Tu bi van çi dixwazî bibêjî?› ¹⁹ji wan re bibêje: Bavê Serwer weha dibêje: Ez darê Ûsiv, yê di destê Efrayîm de, bi eşîrên Îsraêl ên ku pê re hatine girêdan, digirim û li darê Cihûda zêde dikim, wan dikim darek, da ku ew di destê min de bibin yek. ²⁰Darên ku te li ser wan nivîsî, li ber çavên wan di destê xwe de bigire. ²¹Paşê ji wan re bibêje: Bavê Serwer weha dibêje: ‹Ez Îsraêliyan ji nav miletên ku çûne nav wan digirim; ezê wan ji hemû aliyan bicivînim û wan bînim welatê wan. ²²Ezê wan li welêt, li ser çiyayên Îsraêl, bikim miletek, û padîşahek wê li ser wan hemûyan bibe padîşah. Ew êdî wê nebin du milet, êdî qet wê nebin du padîşahiyên parçebûyî. ²³Ew êdî wê bi pûtên xwe, bi tiştên xwe yên nefretî, an bi tu serhildanên xwe, xwe nepaqij nekin. Ezê wan ji her cihê ku lê jiyan û guneh kirin rizgar bikim, û wan paqij bikim. Ewê bibin zarokên min, û ezê bibim Bavê wan. ²⁴Bendeyê min Dawid wê li ser wan bibe padîşah; wê hemûyan şivanek hebe. Ewê li gorî hukmên min bimeşin, fermanên min biparêzin, û wan bikin. ²⁵Ewê li welatê ku min dabû bendeyê xwe Aqûb, cihê ku bav û kalên we lê jiyan, bijîn. Ew, zarokên wan, û zarokên zarokên wan wê heta hetayê li wir bijîn, û Dawidê bendeyê min wê heta hetayê mîrê wan be. ²⁶Ezê bi wan re peymaneke aştiyê çêkim, bi wan re peymaneke herheyî. Ezê wan bi cih bikim û wan zêde bikim, û ezê perestgeha xwe heta hetayê di nav wan de deynim. ²⁷Wargeha min a rûniştinê wê li ser wan be; ezê bibim Bavê wan, û ewê bibin zarokên min. ²⁸Hingê miletê wê bizanin ku ez Bavê we me, yê ku Îsraêl pîroz dike, gava ku perestgeha min heta hetayê di nav wan de be.›”