Bav li dijî Gogê Diaxive

Gogê Magogê bi çengalên di çeneyên wî de tê vegerandin û tê kişandin li dijî welatekî ku ji nû ve hatiye rûniştin û sûr tune, ê ku ew plan dike ku talan bike. Bazirgan dipirsin ka ew ji bo talanê hatiye. Bavê me dibêje ku ev dagîrkirin karê wî bi xwe ye, û erd bi xwe wê bilerize.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–23

Beş 38.

Peyva Bavê me ji min re hat:

Kurê mirov, berê xwe bide Gogê, yê welatê Magogê, mîrê serekî yê Meşek û Tûbalê, û li dijî wî pêxemberîtiyê bike. Bêje: Bavê Serdest weha dibêje: “Ez li dijî te me, Gog, mîrê serekî yê Meşek û Tûbalê. Ezê te vegerînim, çengalan di çeneyên te de bikim, û te bi hemû leşkerê te ve derxim—hesp û siwaran, hemû bi çek û rext, girseyek mezin bi mertalên mezin û biçûk, her yek şûrekî di dest de. Faris, Kûş û Pût bi wan re ne, hemû bi mertal û kumên hesinî saz bûne; Gomer bi hemû leşkerê xwe ve, û Beyt-Togarma ji bakurê dûr bi hemû leşkerê xwe ve—gelek gel bi te re.

Amade be; xwe amade bike, tu û hemû girseyên ku li dora te civîne, û tu parêzgerê wan be. Piştî gelek rojan tê gazîkirin. Di salên dawî de tuyê bikevî welatek ku ji şer vegeriyaye, gelê wî ji gelek miletan li ser çiyayên Îsraêlê, yên ku dirêj wêran bûne, civiya ye. Ji nav miletan hatine derxistin, êdî hemû bi ewlehî dijîn. Tuyê pêş ve herî, wek bahozê bihejî, wek ewrekî ku erdê dixe bin siya xwe—tu û hemû leşkerê te, û gelek gel bi te re.”

Bavê Serdest weha dibêje: “Di wê rojê de wê fikir bên hişê te û tuyê plankî xerab bikişînî. Tuyê bêjî, ‘Ezê li dijî welatek gundên vekirî bimeşim; ezê êrîşî gelek aştîxwaz ên ku bi ewlehî dijîn bikim, hemû bê sûr, bê sirgû û bê deriyan,’ ji bo ku talan û ganîmetê bigirî, ji bo ku êrîşî wêranên ji nû ve avakirî û gelê ku ji miletan hatine civandin bikî, yên ku dewar û mal bi dest xistine û li navenda erdê dijîn. Şeba, Dedan û bazirganên Tarşîşê bi hemû şêrên wê yên ciwan wê ji te bipirsin, ‘Ma tu hatî ku talanê bigirî? Ma te girseya xwe civandiye ku ganîmetê bibirî—ku zîv û zêr bigirî, dewar û malê bi dest bixî, talanek mezin bi xwe re bibî?’”

Loma pêxemberîtiyê bike, kurê mirov, û ji Gogê re bêje: Bavê Serdest weha dibêje: “Di wê rojê de, gava gelê min Îsraêl bi ewlehî dijî, ma tê nizanibî? Tuyê ji cihê xwe yê li bakurê dûr werî, tu û gelek gel bi te re, hemû li hespan siwar—girseyek mezin, leşkerek bihêz. Tuyê wek ewrekî ku erdê dixe bin siya xwe li dijî gelê min Îsraêl werî. Di rojên dawî de ezê te li dijî welatê xwe bînim, Gog, da ku gava ez bi te li ber çavên wan xwe pîroz nîşan didim, milet min nas bikin.”

Bavê Serdest weha dibêje: Ma tu ew î ê ku min berê, salan berê, bi destê xizmetkarên xwe pêxemberên Îsraêlê qala te kir, yên ku wê demê bi salan pêxemberîtî kirin ku ezê te li dijî wan bînim? Di wê rojê de, gava Gog êrîşî welatê Îsraêlê dike, Bavê Serdest dibêje, hêrsa min a kel wê bişewite. “Di çavnebariya xwe û agirê hêrsa xwe de ez dibêjim: di wê rojê de erdhejek mezin wê li welatê Îsraêlê bikeve. Masiyên deryayê, teyrên ezmên, lawirên deştê, her zindiyê ku li ser erdê dixuşe, û her mirovê li ser rûyê erdê wê li ber hebûna min bilerizin. Çiya wê bên rûxandin, zinar wê birûxin, û her sûrek wê bikeve erdê.” Ezê li ser hemû çiyayên xwe şûrekî li dijî Gogê gazî bikim, Bavê Serdest dibêje; şûrê her mirovî wê li dijî birayê wî bizivire. “Ezê bi belayê û xwînrêjiyê dîwana wî bikim; ezê baranek şirînav, kevirên zîpikê, agir û kirkût bi ser wî, leşkerê wî, û gelek gelên bi wî re birijînim. Weha ezê mezinahî û pîrozahiya xwe nîşan bidim û xwe li ber çavên gelek miletan nas bidim. Hingê wê bizanibin ku ez Bav im.”